ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਤਾ ਚ ਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਭੋਗੀ—ਸਭ ਕੁਝ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮਯਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝੋ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਅਨੌਪਮ੍ਯਸ੍ਵਭਾਵਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਭੁਕ੍
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਹਵਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਕਾਰਯਿਤਾ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਕਰਤਾ ਤੇ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ।
ਕਥਿਤਃ ਕੁਰ੍ਵਤਾਮੇਵਂ ਪਾਪਂ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਲੀਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਤਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਯਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਸੁਣੋ, ਮুনি ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਨਿਰ੍ਣੀਤਾਸੁ ਤਿਥਿषੁ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਫਲਤਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਤਿਥੀ ਨਿਰਣੇਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਤृਤੀਯਾ ਚ ਹ੍ਯੁਪਵਾਸਵ੍ਰਤਾਦਿषੁ
ਅਮਾਵਸਿਆ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਤਿਥੀ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਲਈ ਹੀ ਹਨ।
ਨਾਗਵਿਦ੍ਧਾ ਤੁ ਯਾ षष੍ਟੀ ਸ਼ਿਵਵਿਦ੍ਧਾ ਤੁ ਸਤ੍ਪਮੀ
ਜੋ ਛੇਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨਾਗ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਸ਼ਿਵ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ—
ਦਰ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੀਂ ਚ ਸਤ੍ਪਮੀਂ ਪਿਤृਵਾਸਰਮ੍
ਅਮਾਵਸਿਆ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ, ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ—
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੂਰ੍ਵਵਿਦ੍ਧਾਂ ਸਤ੍ਪਮੀਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਿਥੀ—
ਵ੍ਰਤਾਦੀਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸਂਭਵੇ ਵ੍ਰਤਾਦੀਨਾਂ ਯਦਿ ਪੌਰ੍ਵਾਹ੍ਨਿਕੀ ਤਿਥਿਃ
ਜੇ ਵਰਤ ਆਦਿ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਰਵਾਹਨ ਦੀ ਤਿਥੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦੋषਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਤਿਥਿਰ੍ਨਕ੍ਤਵ੍ਰਤੇ ਸਦਾ
ਜੇ ਤਿਥੀ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਵਧ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਤ ਦੇ ਵਰਤ ਲਈ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਿਥਿਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਯੋਗਵਿਹਿਤਵ੍ਰਤਕਰ੍ਮਣਿ
ਜਦੋਂ ਤਿਥੀ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਵਰਤ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਵੇ—
ਅਰ੍ਦ੍ਧਰਾਤ੍ਰਾਦਧੋ ਯਾ ਤੁ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਤਿਥਿਃ
ਜੇ ਤਿਥੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵਧ ਜਾਵੇ—
ਯਦ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਰਾਤ੍ਰਘਗਯੋਰ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਪਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਦਿਨਦ੍ਵਯੇ
ਜੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤਾਂ 'ਤੇ ਵਧ ਜਾਵੇ—
ਅਰ੍ਦ੍ਧਰਾਤ੍ਰਦ੍ਵਯੇ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚ ਤਿਥਿਰ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਤਿਥੀ ਦੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤਾਂ 'ਤੇ ਵਧ ਜਾਣ—
ਅਰ੍ਧ੍ਦਰਾਤ੍ਰਦ੍ਵਯਵ੍ਯਾਤ੍ਪਾ ਤਿਥਿਰ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਘਸਂਯੁਤਾ
ਜਦੋਂ ਤਿਥੀ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤਾਂ 'ਤੇ ਵਧ ਜਾਵੇ—
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸਂਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਮੂਲਂ ਰੋਹਿਣੀ ਵਹ੍ਨਿਂਸਂਯੁਤਾ
ਮੂਲ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜੇਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਰੋਹਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ—
ਤਤਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤਿਥਯਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮਾਨੁष੍ਟਾਨਤੋ ਦਿਵਾ
ਫਿਰ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਿਥੀਆਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਿਥਿਰ੍ਨਕ੍ਸ਼ਘਤ੍ਰਯੋਗੇਨ ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦਯਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤੇ
ਸ਼੍ਰਵਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਉਹ ਵੇਲੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿषੁ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਪੁਣ੍ਯਕਾਲੋਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਸੀਆਂ ਦੇ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਕਟਕੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਨਸਂਕ੍ਰਮਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਰਕ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵृषਭੇ ਵृਸ਼੍ਚਿਕੇ ਚੈਵ ਸਿਂਹੇ ਕੁਮ੍ਭੇ ਤਥੈਵ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਚਿਕ, ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਕੁੰਭ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਤੁਲਾਯਾਂ ਚੈਵ ਮੇषੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਪਰਤਸ੍ਤਥਾ
ਤੁਲਾ ਅਤੇ ਮੇਸ਼ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ,
ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਮਿਥੁਨੇ ਚੈਵ ਮੀਨੇ ਧਨੁषਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜ
ਕਨਿਆ, ਮਿਥੁਨ, ਮੀਨ ਅਤੇ ਧਨੁ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ,
ਮਾਕਰਂ ਸਂਕ੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰੁਤ੍ਤਰਾਯਣਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਮਕਰ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।