ਵਾਜੇਵਾਜੇ ਇਤਿ ऋਚਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
'ਵਾਜੇ ਵਾਜੇ' ਰਿਕ ਉਚਾਰ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਧ੍ਵਾਨਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਵੇਦ ਦਾ ਪਾਠ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਮਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਹੇਮ੍ਨਾ ਵਾਸ੍ਤृਸ਼੍ਯਭਾਰ੍ਯਕਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਆਮਾ ਸ਼੍ਰਾਦ ਕਰੇ।
ਪੈਤृਕੇਨ ਤੁ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਿਆਣੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੂਕਤੀ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾ ਤਿਲਤਪਰ੍ਣਮ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ऽਹਂ ਮਹਾਪਾਪੀ ਵਦਨ੍ਨਿਤਿ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜੋ ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਗਰੀਬ ਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹਾਂ,'—
ਤਤ੍ਕੁਲਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਸਂਤਤਿਚ੍ਛੇਦਃ ਸਂਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁष੍ਟੇ ਜਗਨ੍ਨਾਥੇ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮਨੁਜਾ ਹਰਿਰੇਵ ਸਨਾਤਨਃ
ਯਕਸ਼, ਸਿੱਧ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਤਾ ਚ ਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਭੋਗੀ—ਸਭ ਕੁਝ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮਯਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝੋ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਅਨੌਪਮ੍ਯਸ੍ਵਭਾਵਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਭੁਕ੍
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਹਵਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਕਾਰਯਿਤਾ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਕਰਤਾ ਤੇ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ।
ਕਥਿਤਃ ਕੁਰ੍ਵਤਾਮੇਵਂ ਪਾਪਂ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਲੀਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਤਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਯਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਸੁਣੋ, ਮুনি ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਨਿਰ੍ਣੀਤਾਸੁ ਤਿਥਿषੁ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਫਲਤਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਤਿਥੀ ਨਿਰਣੇਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਤृਤੀਯਾ ਚ ਹ੍ਯੁਪਵਾਸਵ੍ਰਤਾਦਿषੁ
ਅਮਾਵਸਿਆ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਤਿਥੀ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਲਈ ਹੀ ਹਨ।
ਨਾਗਵਿਦ੍ਧਾ ਤੁ ਯਾ षष੍ਟੀ ਸ਼ਿਵਵਿਦ੍ਧਾ ਤੁ ਸਤ੍ਪਮੀ
ਜੋ ਛੇਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨਾਗ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਸ਼ਿਵ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ—
ਦਰ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੀਂ ਚ ਸਤ੍ਪਮੀਂ ਪਿਤृਵਾਸਰਮ੍
ਅਮਾਵਸਿਆ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ, ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ—
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੂਰ੍ਵਵਿਦ੍ਧਾਂ ਸਤ੍ਪਮੀਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਅਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਿਥੀ—
ਵ੍ਰਤਾਦੀਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸਂਭਵੇ ਵ੍ਰਤਾਦੀਨਾਂ ਯਦਿ ਪੌਰ੍ਵਾਹ੍ਨਿਕੀ ਤਿਥਿਃ
ਜੇ ਵਰਤ ਆਦਿ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੂਰਵਾਹਨ ਦੀ ਤਿਥੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦੋषਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਤਿਥਿਰ੍ਨਕ੍ਤਵ੍ਰਤੇ ਸਦਾ
ਜੇ ਤਿਥੀ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਵਧ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਤ ਦੇ ਵਰਤ ਲਈ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਿਥਿਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਯੋਗਵਿਹਿਤਵ੍ਰਤਕਰ੍ਮਣਿ
ਜਦੋਂ ਤਿਥੀ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਵਰਤ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਵੇ—
ਅਰ੍ਦ੍ਧਰਾਤ੍ਰਾਦਧੋ ਯਾ ਤੁ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਤਿਥਿਃ
ਜੇ ਤਿਥੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵਧ ਜਾਵੇ—
ਯਦ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਰਾਤ੍ਰਘਗਯੋਰ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਪਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਤੁ ਦਿਨਦ੍ਵਯੇ
ਜੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤਾਂ 'ਤੇ ਵਧ ਜਾਵੇ—
ਅਰ੍ਦ੍ਧਰਾਤ੍ਰਦ੍ਵਯੇ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚ ਤਿਥਿਰ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ ਤਿਥੀ ਦੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤਾਂ 'ਤੇ ਵਧ ਜਾਣ—
ਅਰ੍ਧ੍ਦਰਾਤ੍ਰਦ੍ਵਯਵ੍ਯਾਤ੍ਪਾ ਤਿਥਿਰ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਘਸਂਯੁਤਾ
ਜਦੋਂ ਤਿਥੀ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੋ ਅੱਧੀ ਰਾਤਾਂ 'ਤੇ ਵਧ ਜਾਵੇ—