ਉਪਾਸਨਾਗ੍ਨਾ ਦੂਰਸ੍ਥੇ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕੁਝ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਦੂਰ ਹੋਵੇ.
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯੈਸ਼ਅਚ ਲੇਹ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯਤ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਖਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਆਦਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ.
ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਮਹਾਭਾਗਾਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ,
ਇਤਿ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਾਸ ऋਚਾ ਨੁ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹੇ.
ਅਮੂਰ੍ਤਾਨਾਂ ਮੂਰ੍ਤਾਨਾਂ ਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦੀਤ੍ਪਤੇਜਸਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਅਕਾਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਾਕਾਰ,
ਏਵਂ ਪਿਤॄਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਾਰਾਯਣ ਪਰਾਯਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ,
ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭੁਞ੍ਜੀਰਨ੍ਵਾਗ੍ਯਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਖਾਣ,
ਯਥਆਚਾਰ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਚ ਮਧੁਨਾਂਸਾਦਿਕਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ ਆਦਿਕ ਦੇਵੇ.
ਯਦਿ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਕੋ ऽਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਯੋਜਿਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਇਆ, ਪਾਤਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ,
ਭਞ੍ਜਾਨੇषੁ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਹ੍ਯਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਂਸ੍ਪੁਸ਼ੇਦ੍ਯਦਿ
ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਏ,
ਭੁਜ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪਰਾਯਣਃ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਕਰਤਾ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਧਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ,
ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਾਨ੍ਵੈष੍ਣਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪੈਤृਕਾਂਸ਼੍ਚਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘਨ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਪੜ੍ਹੇ.
ਤ੍ਰਿਮਧੁ ਤ੍ਰਿਸੁਪਰ੍ਣਂ ਚ ਪਾਵਮਾਨਂ ਯਜੂਂषਿ ਚ
ਤ੍ਰਿਮਧੂ, ਤ੍ਰਿਸੁਪਰਨ, ਪਾਵਮਾਨ ਤੇ ਯਜੁਰ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ,
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੈਵ ਹਿ
ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣ ਤੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇ.
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਚ ਭੁਕ੍ਤੇषੁ ਵਿਕਿਰਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਲੈਣ, ਉਹ ਬਚੀ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੰਡ ਦੇਵੇ.
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਘਾਲ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗਾਚਮ੍ਯ ਨਾਰਦ
ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ, ਨਾਰਦ, ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ, ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰੇ.
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾ ਚਨਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੋਦਕਮੇਵ ਚ
ਸੁਭਾਗਤਾ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਚਣੇ ਅਤੇ ਅਮਰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਚਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਨਾ ਹਿਲਾ ਕੇ ਸੁਭਾਗਤਾ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਧੀਕ ਸੁਭਾਗੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਾਤਾਰੋ ਨੋ ऽਭਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਤਾਮਿਤ੍ਯਾਦ੍ਯੈਃ ਸ੍ਮृਤਿਭਾषਿਤੈਃ
ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਬਚਨਾਂ ਜਿਵੇਂ 'ਦਾਨੀ ਵਧੇ' ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਾਂਬੂਲਂ ਗਨ੍ਧਸਂਯੁਤਮ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਨ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਜੇਵਾਜੇ ਇਤਿ ऋਚਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
'ਵਾਜੇ ਵਾਜੇ' ਰਿਕ ਉਚਾਰ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਧ੍ਵਾਨਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਵੇਦ ਦਾ ਪਾਠ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਮਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਹੇਮ੍ਨਾ ਵਾਸ੍ਤृਸ਼੍ਯਭਾਰ੍ਯਕਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਆਮਾ ਸ਼੍ਰਾਦ ਕਰੇ।
ਪੈਤृਕੇਨ ਤੁ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਿਆਣੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੂਕਤੀ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਾ ਤਿਲਤਪਰ੍ਣਮ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ऽਹਂ ਮਹਾਪਾਪੀ ਵਦਨ੍ਨਿਤਿ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜੋ ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਗਰੀਬ ਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹਾਂ,'—
ਤਤ੍ਕੁਲਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਸਂਤਤਿਚ੍ਛੇਦਃ ਸਂਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁष੍ਟੇ ਜਗਨ੍ਨਾਥੇ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮਨੁਜਾ ਹਰਿਰੇਵ ਸਨਾਤਨਃ
ਯਕਸ਼, ਸਿੱਧ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੀ।