ਯਦਾ ਮਨਸਿ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਜਾਤਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਸ੍ਤੁषੁ
ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੈਰਾਗ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵੇਦਾਨ੍ਤਾਭ੍ਯਾਸਨਿਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਦਾਨ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਵੇਦਾਂਤ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਚ ਲਗਾ ਰਹੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸਯੰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਮਾਦਿਗੁਣਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸ਼ਮ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਸਮਃ ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਚ ਮਿਤ੍ਰੇ ਚ ਤਥਾ ਮਾਨਾਪਮਾਨਯੋਃ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਵਿਚ ਸਮ ਰਹੇ।
ਭੈਕ੍ਸ਼ੇਣ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਕਾਨ੍ਨਾਦੀਭਵੇਦ੍ਯਤਿਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਖਿਆ ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਘਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾਏ।
ਵਿਵਾਦਰਹਿਤੇ ਚੈਵ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪਰ੍ਯਟੇਦ੍ਯਤਿਃ
ਉਹ ਭਿਖਿਆ ਲਈ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਝਗੜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਪੇਚ੍ਚ ਪ੍ਰਣਵਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਣਵ ਦਾ ਜਪ ਕਰੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਦ੍ਦष੍ਟਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਯੁਤੈਰਪਿ
ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਸ ਚਣ੍ਡਾਲਸਮੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ
ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਸਮਾਨ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਤ।
ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਮਮਂਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਮਾਯਾਤੀਤਮਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਹ ਦੁਵੰਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਮਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ, ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਵਰੁਪਮਮਲਂ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ ਰੂਪ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਰਵੋਚ, ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ ਹੋਵੇ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪਰਮਂ ਧ੍ਯਾਯੇਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਰਵੋਚ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਆਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਂ ਦੇਵਂ ਚ ਸਦਾ ਧ੍ਯਾਯੇਜ੍ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸਰਵੋਚ, ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਯਤਿ
ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨਾਰਾਯਣਪਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਧਃ ਸ਼ਾਯੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਨਿਸ਼ਿ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ—
ਰਤ੍ਯੋषਧਿਪਰਾਨ੍ਨਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਤ੍ਤਾਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਦਿਵਾਸ੍ਵਾਪਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਵਿਚ ਸੌਣ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਵਾਨ੍ਪੋਤਿ ਨਰਕਂ ਚਾਪਿ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਅਛੂਤ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਸ੍ਵਾਚਾਰਨਿਰਤਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸਤ੍ਕੁਲੋਦ੍ਬਗਵਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਰਿਮਧੁਤ੍ਰਿਸੁਪਰ੍ਣਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਦਯਾਪਰਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਵਲ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਵੇਦਾਨ੍ਤਤਤ੍ਤ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤੇ ਰਤਮ੍
ਉਹ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਪਰੋਪਦੇਸ਼ਨਿਰਤਂ ਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਕਥਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾਨ੍ਮਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਤਾਨ੍ਮੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਵਿਚ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਕੁष੍ਟੀ ਚ ਕੁਨਖੀ ਚੈਵ ਲਂਬਕਰ੍ਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤਵ੍ਰਤਃ
ਕੁਸ਼ਟੀ, ਟੁੱਟੇ ਨਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਲਟਕਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਤੋੜ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ—
ਕੁਵਾਦੀ ਪਰਿਰ੍ਵਤ੍ਤਾ ਚ ਤਥਾ ਦੇਵਲਕਃ ਖਲਃ
ਜੋ ਮੰਦੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਖ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਬੁਰਾ ਹੋਵੇ—
ਅਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਾਭਿਨਿਰਤਃ ਪਰਾਨ੍ਨਨਿਗਤਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਝੂਠੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਵੇ—
ਕੁਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਗੋਲਕਸ਼੍ਚੈਵ ਹ੍ਯਯਾਜ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਯਾਜਕਃ
ਗੰਜਾ, ਗੋਲ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਜੋ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ—