ਅਮृਤੋਪਸ੍ਤਰਣਮਸਿ ਅਪੋਸ਼ਾਨਂ ਭੁਜੇਃ ਪੁਰਃ
ਤੂੰ ਅਮਰ ਢੱਕਣ ਹੈਂ; ਖਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਦ੍ਯਾ ਆਹੁਤੀਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਚਮ੍ਯ ਭੋਜਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਫਿਰ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਾਤ੍ਰਾਵਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸ਼ਯਨਾਸਨਭੋਜਨੈਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਛੋਨਾ, ਬੈਠਕ ਤੇ ਖਾਣਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾऽਚਾਰਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀ ਤਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਹੀ ਆਚਰਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਵਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਹੈਵ ਵਾ
ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇਕੱਲਾ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਨਾਲ।
ਅਧਃ ਸ਼ਾਯੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞਪਰਾਯਣਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੌਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣਾ।
ਦਯਾਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟੌ ਗ੍ਰਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਭੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਆਠ ਗੁਲੀਆਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵ੍ਯਵਾਯਂ ਵਰ੍ਜਯੇਚ੍ਚੈਵ ਨਿਦ੍ਰਾਲਸ੍ਯੇ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਵਿਅਭੀਚਾਰ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਆਲਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਤਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਾਦਿਕਮ੍
ਵਨਵਾਸੀ austerity ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਆਦਿ ਕਰੇ।
ਯਦਾ ਮਨਸਿ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਜਾਤਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਸ੍ਤੁषੁ
ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੈਰਾਗ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵੇਦਾਨ੍ਤਾਭ੍ਯਾਸਨਿਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਦਾਨ੍ਤੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਵੇਦਾਂਤ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਚ ਲਗਾ ਰਹੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸਯੰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਮਾਦਿਗੁਣਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸ਼ਮ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਸਮਃ ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਚ ਮਿਤ੍ਰੇ ਚ ਤਥਾ ਮਾਨਾਪਮਾਨਯੋਃ
ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਵਿਚ ਸਮ ਰਹੇ।
ਭੈਕ੍ਸ਼ੇਣ ਵਰ੍ਤ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਕਾਨ੍ਨਾਦੀਭਵੇਦ੍ਯਤਿਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਿਖਿਆ ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰੇ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਘਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾਏ।
ਵਿਵਾਦਰਹਿਤੇ ਚੈਵ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪਰ੍ਯਟੇਦ੍ਯਤਿਃ
ਉਹ ਭਿਖਿਆ ਲਈ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਝਗੜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਪੇਚ੍ਚ ਪ੍ਰਣਵਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਣਵ ਦਾ ਜਪ ਕਰੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਦ੍ਦष੍ਟਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਯੁਤੈਰਪਿ
ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਸ ਚਣ੍ਡਾਲਸਮੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ
ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਸਮਾਨ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਤ।
ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਮਮਂਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਮਾਯਾਤੀਤਮਮਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਹ ਦੁਵੰਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਮਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ, ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਵਰੁਪਮਮਲਂ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ ਰੂਪ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਰਵੋਚ, ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ ਹੋਵੇ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਪਰਮਂ ਧ੍ਯਾਯੇਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਰਵੋਚ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ, ਆਪ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਂ ਦੇਵਂ ਚ ਸਦਾ ਧ੍ਯਾਯੇਜ੍ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸਰਵੋਚ, ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਯਤਿ
ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨਾਰਾਯਣਪਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਧਃ ਸ਼ਾਯੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਨਿਸ਼ਿ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ—
ਰਤ੍ਯੋषਧਿਪਰਾਨ੍ਨਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਤ੍ਤਾਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚ ਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਦਿਵਾਸ੍ਵਾਪਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਵਿਚ ਸੌਣ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੇ।