ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਗਨ੍ਧਂ ਪੁष੍ਪਂ ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਊਰ੍ਦ੍ਧੂਬਾਹੁਰਧੋਬਾਹੁਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਕਲ੍ਯਾਦਿਕੇ ਤ੍ਰਿਕੇ
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੌਰਾਞ੍ਛੈਵਾਨ੍ਵੈष੍ਣਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਚਾਰਣ ਕਰੋ।
ਤਤੋ ऽਙ੍ਗਾਨਿ ਤ੍ਰਿਰਾਵਰ੍ਤ੍ਯ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤੀਸ੍ਤਦਾਤ੍ਮਿਕਾਃ
ਫਿਰ, ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਹਂਸਾਰੋਹਣਕੇਲਿਖਣ੍ਖਣ੍ਮਣੇਰ੍ਬਿਬਾਰ੍ਚਿਤਾ ਭੂषਿਤਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪਰਿਭਾਵਿਤਾ ਭਵਤੁ ਨਃ ਸਂਪਤ੍ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਸਦਾ
ਹੰਸ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੌਰਾਨ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪਾਜ਼ੇਬ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਗਾਇਤਰੀ ਜੋ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਦਾਮਜਟਾਕਲਾਪਵਿਲਸਦ੍ਵਾਰ੍ਲੇਦੁਮੌਲਿਰ੍ਮੁਦਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵृषਵਾਹਨਾ ਸਿਤਤਨੁਰ੍ਧ੍ਯੇਯਾ ਯਜੂਰੂਪਿਣੀ
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਟਾ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਟਿਕੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਛ ਤੇ ਸਫੈਦ ਦੇਹ ਤੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਥਾ ਮਣਿਨੂਪੁਰਾਙ੍ਗਦਲਸਦ੍ਗ੍ਰੈਵੇਯਭੂषੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ ਹਸ੍ਤਾਲਙ੍ਕृਤਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਸੁਗਦਾਪਹ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਯੈ ਚਾਸ੍ਤੁ ਨਃ
ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਰਤਨ ਦੀ ਪਾਜ਼ੇਬ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਧਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਸਾਯਙ੍ਕਾਲੇ ਸਮਾਸੀਨੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ,
ਤ੍ਰਿਪਦਾਂ ਪ੍ਰਣਵੋਪੇਤਾਂ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰੁਪਕ੍ਰਮਾਮ੍
ਭੂ, ਭਵ, ਸਵਰ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਤਿੰਨ ਪੈਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ।
ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਸਤ੍ਤਾਰਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਪ੍ਯ ਏਵਂਵਿਧੋ ਮੁਨੇ
ਮੁਨੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੈ ਚ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਚ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਞ੍ਜਲਿਦ੍ਰੂਯਮ੍
ਗਾਇਤਰੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਸ਼ੇਨ ਹਰਿਣਾਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਗਚ੍ਛ ਸਾਦਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਹਰਿ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵੋ।
ਪ੍ਰਾਤਰਾਦੇਃ ਪਰਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਦਪਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਰ ਕੰਮ ਵੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਦੇਵਰ੍षੇ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਰ੍ਨਿषਵਣਂ ਯਤਿਃ
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਤੇ ਯਤੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਫਿਰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਕਰੋ।
ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਥਮੇ ਯਾਮੇ ਤਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਰਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾषਣ੍ਡਃ ਸ ਹਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਪਾਸ਼ੰਡੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜਤਿ ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਾਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਤਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤਕ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਯਮਤਿਥਿਂ ਸਮ੍ਯਗਨ੍ਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਥੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਲਾਨ੍ਨਕਨ੍ਦਮੂਲੈਰ੍ਵਾ ਗृਹਦਾਨੇਨ ਚਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪਾਣੀ, ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਘਰ ਦੀ ਵਸਤੂ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਤਸ੍ਮੈਦੁष੍ਕृਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਮਾਦਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਯੋਗਯ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋ ऽਤਿਥਿਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਵਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਵਿਪ੍ਰਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦਹਰਹਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞਾਨ੍ਪ੍ਰਯਨ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨृਪਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞਾਨ੍ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਰਾਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਯਜਨ ਵੀ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਭੋਜ੍ਯਮਸ਼੍ਰੀ ਯਾਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਨੈਵ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖਾਣਾ ਵਾਲਾ ਪাত্র, ਭਾਵੇਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮੁਖੇਨ ਵਮਿਤਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਪੀਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਲਟੀ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਸਿਆਣਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਬ ਵਰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਲਵਣਂ ਚੈਵ ਗੋਮਾਂਸਸ਼ੀਤਿ ਗਦ੍ਯਤੇ
ਸਿੱਧਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਲੂਣ ਤੇ ਗੋਮਾਸ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਬ੍ਦ ਨ ਕਾਰਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਾਰਕੀ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।