ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਤਾਰਂ ਭੂਃ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਥ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
‘ਓਮ’ ਅੱਖਰ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਧਰੋ, ਫਿਰ ‘ਭੂ’ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖੋ।
ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਥਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਤਾਲਤ੍ਰਯਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
‘ਭੂ’, ‘ਭੁਵਹ’ ਤੇ ‘ਸਵਹ’ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰੋ।
ਆਗਚ੍ਛ ਵਰਦੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਿ
ਆਓ, ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਵृषਭਾਰੁਢਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਸਮਾਵृਤਾਮ੍
ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਫੇਦ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਤੇ ਵੱਛ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਵੇਖੋ।
ਸਾਯਂ ਤੁ ਗਰੁਡਾਰੁਢਾਂ ਪੀਤਾਂਬਰਸਮਾਵृਤ੍ਤਾਮ੍
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਤੇ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਵੇਖੋ।
ਤਾਰਂ ਚ ਵ੍ਯਾਹृਤੀਃ ਸਤ੍ਪ ਤ੍ਰਿਪਦਾਂ ਚ ਸਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਅੱਖਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਰ ਆਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਇਕੱਠੇ ਉਚਾਰੋ।
ਵਾਮਮਧ੍ਯਾਤ੍ਪਰੈਰ੍ਵਾਯੁਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਪ੍ਰਾਣਸਂਯਮੇ
ਖੱਬੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ ਸਾਹ ਰੋਕੋ।
ਆਪਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਸਾਯਮਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਮੇਤਿ ਚ
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅੱਗ, ਇਹੀ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੁਮੁਤ੍ਰਿਯਾ ਨ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਸਾਸ੍ਪृष੍ਟਜਲੇਨ ਚ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਕਿ ਪਿਸ਼ਾਬ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਨੱਕ ਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਰੋ।
ऋਤਂ ਚ ਸਤ੍ਯਮੇਤੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਧਮਰ੍षਣਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਕੇ, ‘ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ’ ਵੀ ਉਚਾਰੋ।
ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਗਨ੍ਧਂ ਪੁष੍ਪਂ ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਊਰ੍ਦ੍ਧੂਬਾਹੁਰਧੋਬਾਹੁਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਕਲ੍ਯਾਦਿਕੇ ਤ੍ਰਿਕੇ
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੌਰਾਞ੍ਛੈਵਾਨ੍ਵੈष੍ਣਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਚਾਰਣ ਕਰੋ।
ਤਤੋ ऽਙ੍ਗਾਨਿ ਤ੍ਰਿਰਾਵਰ੍ਤ੍ਯ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਛਕ੍ਤੀਸ੍ਤਦਾਤ੍ਮਿਕਾਃ
ਫਿਰ, ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਹਂਸਾਰੋਹਣਕੇਲਿਖਣ੍ਖਣ੍ਮਣੇਰ੍ਬਿਬਾਰ੍ਚਿਤਾ ਭੂषਿਤਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪਰਿਭਾਵਿਤਾ ਭਵਤੁ ਨਃ ਸਂਪਤ੍ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਸਦਾ
ਹੰਸ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੌਰਾਨ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪਾਜ਼ੇਬ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਗਾਇਤਰੀ ਜੋ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਦਾਮਜਟਾਕਲਾਪਵਿਲਸਦ੍ਵਾਰ੍ਲੇਦੁਮੌਲਿਰ੍ਮੁਦਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵृषਵਾਹਨਾ ਸਿਤਤਨੁਰ੍ਧ੍ਯੇਯਾ ਯਜੂਰੂਪਿਣੀ
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਟਾ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਟਿਕੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਛ ਤੇ ਸਫੈਦ ਦੇਹ ਤੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਥਾ ਮਣਿਨੂਪੁਰਾਙ੍ਗਦਲਸਦ੍ਗ੍ਰੈਵੇਯਭੂषੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ ਹਸ੍ਤਾਲਙ੍ਕृਤਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਸੁਗਦਾਪਹ੍ਮਾਸ਼੍ਰਿਯੈ ਚਾਸ੍ਤੁ ਨਃ
ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਰਤਨ ਦੀ ਪਾਜ਼ੇਬ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਧਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਸਾਯਙ੍ਕਾਲੇ ਸਮਾਸੀਨੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ,
ਤ੍ਰਿਪਦਾਂ ਪ੍ਰਣਵੋਪੇਤਾਂ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰੁਪਕ੍ਰਮਾਮ੍
ਭੂ, ਭਵ, ਸਵਰ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਤਿੰਨ ਪੈਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋ।
ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਸਤ੍ਤਾਰਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਪ੍ਯ ਏਵਂਵਿਧੋ ਮੁਨੇ
ਮੁਨੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੈ ਚ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਚ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਞ੍ਜਲਿਦ੍ਰੂਯਮ੍
ਗਾਇਤਰੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇਸ਼ੇਨ ਹਰਿਣਾਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਗਚ੍ਛ ਸਾਦਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਹਰਿ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵੋ।
ਪ੍ਰਾਤਰਾਦੇਃ ਪਰਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਦਪਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੋਰ ਕੰਮ ਵੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਦੇਵਰ੍षੇ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਰ੍ਨਿषਵਣਂ ਯਤਿਃ
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਤੇ ਯਤੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਰ੍ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਫਿਰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਕਰੋ।
ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਥਮੇ ਯਾਮੇ ਤਾਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਰਾਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਰਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾषਣ੍ਡਃ ਸ ਹਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਪਾਸ਼ੰਡੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜਤਿ ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਾਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਤਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤਕ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਯਮਤਿਥਿਂ ਸਮ੍ਯਗਨ੍ਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਥੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।