ਨ ਨਿਨ੍ਦੇਦ੍ਯੋਗਿਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵ੍ਰਤਿਨੋ ऽਪਿ ਯਤੀਂਸ੍ਤਥਾ
ਯੋਗੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਚ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਯਾਗਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਅਮਾਵੱਸ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਪਾਸਨਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਸੁਰਾਪੀਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਪਾਸਨਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਚ ਪ੍ਰੇਤਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗृਹੀ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਘਰ-ਵਾਲਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਮਨੁੱਖ ਅਮਾਵੱਸ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ।
ਨਾਵਧਾਨ੍ਯੇ ਸਮਾਯਾਤੇ ਗृਹੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਘਰ-ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਅਜਦੋ ਧਾਨ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਗृਹੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਘਰ-ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ।
ਵृਥਾ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਦ੍ਧਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਕृਤਮ੍
ਜੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਪੂੰਡਰ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵृਥਾਚਾਰਃ ਪਰਿਤ੍ਯਾਜ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੇਯੋ ऽਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੌ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾਂ ਯਾਤੇ ਕਿਮਸਾਧ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੀ ਕੁਝ ਅਸੰਭਵ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਯਦ੍ਰੂਤਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵृਤ੍ਤਿਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਕृਤਕੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਧਨਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਸਵਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚੇ।
ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषੇ ਤੁ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਗੂ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਕਰੇ।
ਵਹਨ੍ਕਾष੍ਟਂ ਕਰੇਣੈਕਂ ਤਾਵਨ੍ਮੌਨੀ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਲੈ ਕੇ, ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ।
ਤਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚ੍ਛਾਯਾਯਾਂ ਕਾਨ੍ਤਾਰੇ ਵਹ੍ਨਿਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਨੇੜੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਮੀਪੇ ਚ ਤਥਾ ਗੋਗੁਰੁਯੋषਿਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਂ, ਥਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੀ।
ਏਵਮਾਦਿषੁ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਮਲਮੂਤ੍ਰਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ੌਚਾਚਾਰਵਿਹੀਨਸ੍ਯ ਸਮਸ੍ਤਂ ਕਰ੍ਮ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤਰਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹਨ।
ਮृਜ੍ਜਲਾਭ੍ਯਾਂ ਬਹਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਥਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਬਾਹਰਲੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਅੰਦਰਲੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਮਨ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ।
ਨ ਮੂषਕਾਦਿਖਨਿਤਾਂ ਫਆਲੋਤ੍ਕृष੍ਟਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਮਿੱਟੀ ਜੋ ਚੂਹਿਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੰਤੂਆਂ ਨੇ ਖੋਦੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਮਿੱਟੀ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸ਼ੌਚਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਮਾਦਾਯ ਸ਼ੁਭਾਂ ਮृਦਮ੍
ਚੰਗੀ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਤਨ੍ਮੂਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸਰ੍ਗੇ ਸ਼ੌਚਮਾਹੂਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਮੂਤਰ ਤੇ ਗੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਪਵਿਤਰਤਾ ਹੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸਤ੍ਪ ਤਿਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾਃ ਪਾਦਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਤਿਕਾਃ ਪृਥਕ੍
ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲੋਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਤਚ੍ਛੌਚਂ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਪਵਿਤਰਤਾ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਇਹ ਦੋਹਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਪੂਰ੍ਣਸ਼ੌਚਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਥ੍ਯਰ੍ਦ੍ਧਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਆਪਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਸਫ਼ਾਈ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਗਨ੍ਧਲੇਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਸ਼ੌਰ੍ਚਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਐਸਾ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਦਬੂ ਤੇ ਮੈਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯਤਿਵਚ੍ਛੌਚਮਿष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯਤੀ ਵਾਂਗ ਸਫ਼ਾਈ ਹੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ਼ੌਚਂ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵੈ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਫ਼ਾਈ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਤਨ-ਮਨ ਨਾਲ,
ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਪਿਬੇਦਾਪੋ ਗਨ੍ਧਫੇਨਾਦਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਦਬੂ, ਝੱਗ ਆਦਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਙ੍ਗੁष੍ਠਯੋਗੇਨ ਨਾਸਾਰਨ੍ਧ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਤर्जਨੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੱਕ ਦੇ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।