ਦੈਵੇਨਾਪ੍ਯਥਵਾ ਵਿਪ੍ਰ ਕੇਚਿਦਾਰ੍षਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੈਵ ਜਾਂ ਆਰਸ਼ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਅਭਾਵੇषੁ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵ ਪਰਾਨ੍ਬੁਧਃ
ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਵਿਆਹ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸੁਵਰ੍ਣਕੁਣ੍ਡਲੇ ਚੈਵ ਧੌਤਵਸ੍ਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ।
ਧਾਰਯੇਦ੍ਵੈਣਵਂ ਦਣ੍ਡਂ ਸੋਦਕਂ ਚ ਕਮਣ੍ਡਲੁਮ੍
ਉਹ ਬਾਂਸ ਦੀ ਲਾਠੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਕਮੰਡਲ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ।
ਧਾਰਯੇਤ੍ਪੁष੍ਪਮਾਲ੍ਯੇ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਦਿਖਣ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਪਰਾਨ੍ਨਂ ਨੈਵ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਪਰਵਾਦਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾਏ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਚੇ।
ਨ ਸਂਹਤਾਭ੍ਯਾਂ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕਣ੍ਡੂਯੇਦਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ਿਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਨਾ ਖੁਜਲਾਏ।
ਦੇਵਾਰ੍ਚਾਚਮਨਸ੍ਨਾਨਵ੍ਰਤਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕ੍ਰਿਯਾਦਿषੁ
ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਆਚਮਨ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ—
ਨਾਰੋਹੇਦੁष੍ਟ੍ਰਯਾਨਂ ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਵਾਦਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖਰਾਬ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਵਿਅਰਥ ਝਗੜਿਆਂ ਵਿਚ ਨਾ ਪਵੇ।
ਨਾਪਸਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਗੋਸ਼੍ਚਤ੍ਥਾਨਲਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ, ਹਲ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਸੂਯਾਂ ਮਤ੍ਸਰਤ੍ਵਂ ਚ ਦਿਵਾਸ੍ਵਾਪਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਈਰਖਾ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੈਰ ਅਤੇ ਦਿਨ ਵਿਚ ਸੋਣਾ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਵਕਂ ਨਾਮ ਸ੍ਵਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਮਾਨਂ ਚੈਵਾਤਿਗੋਪਯੇਤ੍
ਆਪਣਾ ਨਾਮ, ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਨक्षਤਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਜਤ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖੋ।
ਆਸਵਦ੍ਯੂਤਗੀਤੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤੁ ਨ ਰਰ੍ਤਿਂ ਚਰੇਤ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ, ਜੂਆ ਜਾਂ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਰ੍ਪਂ ਚ ਭषਣਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਚੈਲਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਸੱਪ ਜਾਂ ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਹੀ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਲਕਂ ਚੈਵ ਸਵਾਸਾ ਜਲਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਹੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਜਾਮਾਰ੍ਜਂਨਿਮਾਰ੍ਜਾਰਰੇਣੁਰ੍ਦ੍ਦੈਵਂ ਸ਼ੁਭਂ ਹਰੇਤ੍
ਬੱਕਰੀ, ਬਿੱਲੀ ਜਾਂ ਗਧੇ ਦੀ ਧੂੜ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵृषਲੀਪਤਿਸਙ੍ਗਂ ਚ ਦੂਰਤਃ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਦੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚੋ।
ਤਥੈਵ ਨਗ੍ਨਸ਼ਯਨਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਸੌਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਾਂਬੂਲਮਸ਼ੁਚਿਂ ਨਾਦ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਸੁਪ੍ਤਂ ਨ ਬੋਧਯੇਤ੍
ਗੰਦੀ ਤਾਂਬੂਲ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਅਤੇ ਸੌਂਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨੈਕੇਨ ਪਿਬੇਦ੍ਵਕ੍ਰੇਣ ਵਾ ਜਲਮ੍
ਪਾਣੀ ਨਾ ਤਾਂ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਟੇਢੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਨਿਨ੍ਦੇਦ੍ਯੋਗਿਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵ੍ਰਤਿਨੋ ऽਪਿ ਯਤੀਂਸ੍ਤਥਾ
ਯੋਗੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਚ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਯਾਗਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ
ਅਮਾਵੱਸ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਪਾਸਨਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਸੁਰਾਪੀਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਪਾਸਨਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਦਰ੍ਸ਼ੇ ਚ ਪ੍ਰੇਤਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗृਹੀ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਘਰ-ਵਾਲਾ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਮਨੁੱਖ ਅਮਾਵੱਸ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ।
ਨਾਵਧਾਨ੍ਯੇ ਸਮਾਯਾਤੇ ਗृਹੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਘਰ-ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਅਜਦੋ ਧਾਨ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਗृਹੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਘਰ-ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ।
ਵृਥਾ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੂਰ੍ਦ੍ਧਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਕृਤਮ੍
ਜੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਪੂੰਡਰ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵृਥਾਚਾਰਃ ਪਰਿਤ੍ਯਾਜ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੇਯੋ ऽਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਪ੍ਰਦਾਃ
ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੌ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾਂ ਯਾਤੇ ਕਿਮਸਾਧ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੁਜਾਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੀ ਕੁਝ ਅਸੰਭਵ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?