ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤਥਾ ਦਾਨਂ ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਾਰ੍ਚਨਂ ਤਥਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ, ਵਰਤ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ।
ਕृਤੇ ऽਭਿਵਾਦਨੇ ਯਸ੍ਤੁ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾ ਤ੍ਪ੍ਰਤਿਵਾਦਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਵਾਪਸ ਸਲਾਮ ਨਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਦਾਵਾਚਮ੍ਯ ਗੁਰੋਰਭਿਮੁਖਃ ਸਦਾ
ਪੈਰ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਧਿਆਪਕ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ।
ਅष੍ਟਕਾਸੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਪਰ੍ਵਣੋਸ੍ਤਥਾ
ਅੱਠਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਰੀਕ ਨੂੰ।
ਭਾਦ੍ਰਪਦਾਪਰਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਭਾਦਰਪਦ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਦੂਜ ਤੇ।
ਪਰਿਵੇषਂ ਗਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇ ਗृਹਮਾਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪੰਡਿਤ ਘਰ ਆਵੇ।
ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਗਰ੍ਜਿਤੇ ਮੇਘੇ ਹ੍ਯਕਾਲੇ ਪਰਿਵਰ੍षਣੇ
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਬੱਦਲ ਗੱਜਣ, ਜਾਂ ਅਣਸਮੇਂ ਮੀਂਹ ਪਵੇ।
ਮਨ੍ਵਾਦਿषੁ ਚ ਦੇਵਰ੍षੇ ਯੁਗਾਦਿषੁ ਚਤੁਰ੍ष੍ਵਪਿ
ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ।
ਤृਤੀਯਾ ਪ੍ਰਾਧਵੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਭਾਦ੍ਰੇ ਕृष੍ਣਾ ਤ੍ਰਘਯੋਦਸ਼ੀ
ਚੰਗੀ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜ, ਭਾਦਰ, ਮੰਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਪੱਖ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ।
ਏਤਾ ਯੁਗਾਦ੍ਯਾਃ ਕਥਿਤਾ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਿਕਾਃ
ਇਹ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯੁਕ੍ਛੁਕ੍ਲਨਵਮੀ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸਿਤਾ
ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪੱਖ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ।
ਆषਾਢਸ਼ੁਕ੍ਲਦਸ਼ਮੀ ਸਿਤਾ ਮਾਘਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਮੀ
ਆਸ਼ਾਢ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਅਤੇ ਮਾਘ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ।
ਫਆਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਪੌषਸ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ੀ ਸਿਤਾ
ਫਾਲਗੁਨ ਦੀ ਅਮਾਵਸ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੂਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ—
ਮਨ੍ਵਾਦਯਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਦਤ੍ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਿਕਾਃ
ਇਹ ਦਿਨ ਮਾਨਿਆਂ ਨੇ ਦੱਸੇ ਹਨ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇ ਚੈਵਗ੍ਰਹਣੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਸ਼੍ਰਾਦਧ, ਨਿਮੰਤਰਨ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ—
ਗਲਗ੍ਰਹੇ ਦੁਰ੍ਦ੍ਦਿਨੇ ਚ ਨਾਧੀਯੀਤ ਕਦਾਚਨਾ
ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਦਿਨ 'ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਠ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਧੀਯਤਾਂ ਸੁਮੂਢਾਨਾਂਪ੍ਰਜਾਂਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂਯਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਪਾਠ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਮੂਰਖ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਖਾਤਰ।
ਅਨਧ੍ਯਾਯੇ ਤੁ ਯੋ ऽਧੀਤੇ ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਕਮ੍
ਪਰ ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝੋ।
ਕੁਣ੍ਡਗੋਲਕਯੋਃ ਕੇਚਿਜ੍ਜਡਾਦੀਨਾਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਕੁੰਡ ਤੇ ਗੋਲਕ ਦੇ ਮਿਲਣ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਾਠ ਮਨਾਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਨਾਰਦ ਜੀ।
ਅਨਧੀਤ੍ਯ ਤੁ ਯੋ ਵੇਦਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਪਰ ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਪਾਠ ਨਾ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਨਧੀਤਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ਆਚਾਰ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਪਾਠ ਨਾ ਕਰਕੇ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕਾਮ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵੈਦਿਕਮ੍
ਜੋ ਰੋਜ਼ਾਨਾ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੈਦਿਕ ਕਰਮ ਹਨ—
ਸ਼ਬ੍ਦਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵੇਦਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਾਰਿ ਸ੍ਮृਕਤਃ
ਵੈਦ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ-ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾਧ੍ਯਾਯੀ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਦ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦਗ੍ਨਿਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਕਰੇ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਗੁਰਵੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸਂਵਿਸ਼ੇਦ੍ਵृਹਮ੍
ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵਿਜਃ ਸਮੁਦ੍ਵਹੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਧਰ੍ਮ ਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵਿਜਃ ਸਮੁਦ੍ਵਹੇਤ੍ਕਨ੍ਯਥਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਰਾਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰੇ।
ਅਤਿਕੇਸ਼ਾਮਕੇਸ਼ਾਮਕੇਸ਼ਾਂ ਚ ਵਾਚਾਲਾਂ ਨੋਦ੍ਵਹੇਦ੍ਵੁਧਃ
ਸਿਆਣਾ ਆਦਮੀ ਬਹੁਤ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੰਜੀ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰੇ।
ਨ੍ਯਾਨਾਧਿਕਾਙ੍ਗੀਮੁਨ੍ਮਤ੍ਤਾਂ ਪਿਸ਼ੁਨਾਂ ਨੋਦ੍ਵਹੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਸਿਆਣਾ ਆਦਮੀ ਵਿਅੰਗ, ਪਾਗਲ ਜਾਂ ਚੁਗਲਖੋਰ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰੇ।