ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਾਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮੂਢਧੀਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਤੁ ਸਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਛਾ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਭਿਰਿਹਾਮਾਤ੍ਰ ਚ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਪਰ ਇੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਃ ਕ੍ਰੀਡਯਿष੍ਯਤਿ ਵੋ ਨ ਸਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤੇषਾਮਤਸੀਕੁਸੁਮਪ੍ਰਭਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੈਸਮਿਨ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੁਰਗਣਾਂ ਯਯੁਰ੍ਨਾਕਂ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਰੁਪਂ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਨਿਰਞ੍ਜਨਮ੍
ਉਹ ਨਿਰਾਕਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾਯੁਧਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮृਕਣ੍ਡੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਦੇਖ ਕੇ ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਧਾਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੇਜਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਰਗਰਮ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਨਾਮ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਦੇਵਦੇਵ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਞ੍ਚਲਿਮਾਧਾਯ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਸਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਅਪਾਰਪਾਰਾਯ ਪਰਾਨੁਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮਃ ਪਰੇਭ੍ਯਃ ਪਰਪਾਰਣਾਯ
ਉਹ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬਹੁਸ੍ਵਰੁਪੋ ऽਪਿ ਨਿਰਞ੍ਜਨੋ ਯਸ੍ਤਮੀਸ਼ਮੀਢ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਭਜਾਮਿ
ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਤਿ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹੈ।
ਅਨੂਪਮਂ ਭਕ੍ਤਿ ਜਨਾਨੁਕਮ੍ਪਿਨਂ ਭਜਾਮਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਮਾਦਿਮੀਡ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਭਕਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਮੂਲ ਸਤਿ ਕਰਨ ਜੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਮੋਹਾਃ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਂਸਾਰਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਕਂ ਤਮ੍
ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ।
ਜਗਤ੍ਸੇਵ੍ਯਂ ਜਗਾਦ੍ਧਾਮ ਪਰੇਸ਼ਂ ਕਰੁਣਾਕਰਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।
ਅਵਾਪ ਪਰਮਾਂ ਤੁष੍ਟਿਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪਰਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਰਂ ਬਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਸੁਧਰੜ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਮਨਸਾ ਯਦਭਿਪ੍ਰੇਤਂ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
'ਸੁਧਰੜ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਚ ਯਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
'ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਯੋਗਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਧਰ੍ਮਿष੍ਟਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਵਾਪਿ ਵੀਤਰਾਗਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ
'ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਦਿਖਸ਼ਿਤ, ਰਾਗ-ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਇਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹਨ—'
ਏਤੇਨੈਵ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਜਗਦ੍ਧਰੋ
'ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।'
ਤਤ੍ਪਦੇ ਪਰਮਂ ਯਾਨ੍ਨਿ ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿषੁਨਾਚ੍ਯੁਤ
'ਉਸ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—'
ਮਦृਰ੍ਸ਼ਨਂ ਹਿ ਵਿਫਲਂ ਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
'ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਤਦੇਵ ਪਾਲਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਜ੍ਜਨੋ ਨਾਨृਤਂ ਵਦੇਤ੍
'ਇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ।'
ਸਮਸ੍ਤਗੁਣਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਦੀਰ੍ਘਜੀਵੀ ਸ੍ਵਰੁਪਵਾਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸੁਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਯਿ ਤੁष੍ਟੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਮਸਾਧ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਰਯੇ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਮृਕਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚ ਤਪਸਃ ਸਮਵਰ੍ਤਤ
ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਅਚਾਨਕ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਚ ਤਦ੍ਬ੍ਰੁਹਿ ਹਰਿਰ੍ਭਾਰ੍ਗਵਵਂਸ਼ਜਃ
ਦੱਸੋ, ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਰੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ਵੈष੍ਣਵੀਂ ਮਾਯਾਂ ਚਿਰਞ੍ਜੀਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਲਵੇ
ਉਸਨੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਮਾਰ੍ਕੁਣ੍ਡੇਯਮੁਨਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਮੁਨੀ ਵੱਲ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ।