ਪਾषਣ੍ਡਃ ਸ ਹਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਪਾਠਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਜਾਣੋ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਰਸਮਾਂ ਬਿਨਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षष੍ਟੇ ਵਾ ਸਤ੍ਪਮੇ ਵਾਪਿ ਅष੍ਟਮੇ ਵਾਪਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਛੇਵੇਂ, ਸੱਤਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਨਾਨ੍ਦੀਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਨੰਦੀ ਸ਼ਰਾਧ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।
ਅਨ੍ਨੇਨ ਕਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਚਣ੍ਡਾਲ ਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਾਮਨਿਰ੍ਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਸੂਤਕਾਨ੍ਤੇ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਸੂਤਕ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਾਮ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ ਤਥਾ ਚ ਵਿषਥਮਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਾ ਤਾਂ ਨਾਮ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਅੱਖਰ।
ਸਤ੍ਪਮੇ ਚਾष੍ਟਮੇ ਵਾਪਿ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਸੱਤਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਹਿ-ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪਾਦਕृਚ੍ਛ੍ਰੋ ਵੈ ਚੌਲੇ ਤ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮੁੰਡਨ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੌਲੇ ਲਈ ਅੱਧਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆषੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਗੌਣਂ ਕਾਲਮੁਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ
ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਦੂਜਾ ਸਮਾਂ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਾਬ੍ਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕਾਲਮਾਹੁਰ੍ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਬਾਈਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਸਮਾਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਾਬ੍ਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਗੌਣਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਚੌਵੀ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੂਜਾ ਸਮਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਪਤਿਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਤਂ ਤੁ ਨੈਵਾਲਪੇਤ੍ਕਦਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤਰ ਖੋ ਗਿਆ ਸਮਝੋ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਪੜ੍ਹੋ।
ਸਾਂਤਪਨਦ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਦੋ ਸੰਤਾਪਨ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰ੍ਮੌਞ੍ਜੀ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਮੁੰਜੀ ਘਾਸ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਕ੍ਤਮੈਣੇਯਂ ਰੌਰਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਕਾਲਾ ਮ੍ਰਿਗ-ਚੰਬੜਾ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਰੁਰੂ-ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਚੰਬੜੀ ਹੈ।
ਪਾਲਾਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਨृਪਸ੍ਯੌਦੁਮ੍ਬਰਂ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਉਡੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤਣ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਮਾਨਂ ਸ੍ਯਾਦਾਲਲਾਟਂ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮੱਥਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਕ੍ਸ਼ਘ੍ਯਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੰਗਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਪੜੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਪਨੀਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਪਰੋ ਗੁਰੋਃ
ਉਪਨਯਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਯੀ ਭਵੇਦ੍ਵਰ੍ਣੀ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਫਲਾਦਿਕਾਨ੍
ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਸਮਿਤ, ਕੁਸ਼, ਫਲ ਆਦਿ ਇਕੱਠੇ ਕਰੇ।
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਮਜਿਨਂ ਦਣ੍ਡਂ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਕੋਲ ਯਜਨੋਪਵੀਤ, ਅਜਿਨਾ ਤੇ ਦੰਡ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮুনি।
ਵਰ੍ਣਿਨੋ ਵਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨੇਨੈਵ ਕੇਵਲਮ੍
ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਕੇਵਲ ਭਿਖਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਭਵਨ੍ਮਧ੍ਯਂ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ
ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਜਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ।
ਸਾਂਯਪ੍ਰਾਤਰ੍ਵਹ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਯਥਾਚਾਰਂ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਕਰਮ ਸਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਪਤਿਤਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਜੋ ਅਗਨਿ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪਤਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛੁਸ਼੍ਰੂषਾਨੁਪਦਂ ਗੁਰੋਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
ਆਨੀਯਾਨਿਨ੍ਦ੍ਯਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਗृਹਾਦ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰੋਂ ਭਿਖਿਆ ਲਿਆਵੇ।
ਮਧੁਸ੍ਤ੍ਰੀਮਾਂਸਲਵਣਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਮ੍
ਸ਼ਹਦ, ਮਦ, ਮਾਸ, ਨਮਕ, ਤਾਂਬੂਲ ਤੇ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ—
ਛਾਤ੍ਰਘਪਾਦੁਕ ਗਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਛਾਤਰੀ, ਘੜਾ, ਜੁੱਤੀ, ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਲੇਪਣ—