ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਨਿ ਰਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤੋषਿਤ੍ਵਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਤਾ
ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਮੰਗਲ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਮ ਕਰਤਬ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਚਾਰਮਾਸ਼੍ਰਯੇਦਾਪਦਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ਼੍ਰਯੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਤੁ ਅਤ੍ਯਾਪਦ੍ਯਪਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਪਰ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਵੀ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ —
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਗृਹੀ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮ
ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ: ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥੀ ਤੇ ਭਿਖਿਆਰੀ, ਹੇ ਉੱਤਮ।
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੁष੍ਯਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਰ੍ਮਯੋਗਰਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤੋ ਨਾਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਾਵਧਾਨੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮুনি ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨ ਲਾ ਕੇ।
ਪਾषਣ੍ਡਃ ਸ ਹਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਪਾਠਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਜਾਣੋ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਰਸਮਾਂ ਬਿਨਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षष੍ਟੇ ਵਾ ਸਤ੍ਪਮੇ ਵਾਪਿ ਅष੍ਟਮੇ ਵਾਪਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਛੇਵੇਂ, ਸੱਤਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਨਾਨ੍ਦੀਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਨੰਦੀ ਸ਼ਰਾਧ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।
ਅਨ੍ਨੇਨ ਕਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਚਣ੍ਡਾਲ ਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਾਮਨਿਰ੍ਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਸੂਤਕਾਨ੍ਤੇ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਸੂਤਕ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਾਮ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ ਤਥਾ ਚ ਵਿषਥਮਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਾ ਤਾਂ ਨਾਮ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਅੱਖਰ।
ਸਤ੍ਪਮੇ ਚਾष੍ਟਮੇ ਵਾਪਿ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਸੱਤਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਹਿ-ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪਾਦਕृਚ੍ਛ੍ਰੋ ਵੈ ਚੌਲੇ ਤ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮੁੰਡਨ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੌਲੇ ਲਈ ਅੱਧਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆषੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਗੌਣਂ ਕਾਲਮੁਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ
ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਦੂਜਾ ਸਮਾਂ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਾਬ੍ਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕਾਲਮਾਹੁਰ੍ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਬਾਈਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਸਮਾਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਾਬ੍ਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਗੌਣਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਚੌਵੀ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੂਜਾ ਸਮਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਪਤਿਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਤਂ ਤੁ ਨੈਵਾਲਪੇਤ੍ਕਦਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤਰ ਖੋ ਗਿਆ ਸਮਝੋ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਪੜ੍ਹੋ।
ਸਾਂਤਪਨਦ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਦੋ ਸੰਤਾਪਨ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰ੍ਮੌਞ੍ਜੀ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਮੁੰਜੀ ਘਾਸ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਚੋਕ੍ਤਮੈਣੇਯਂ ਰੌਰਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਕਾਲਾ ਮ੍ਰਿਗ-ਚੰਬੜਾ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਲਈ ਰੁਰੂ-ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਚੰਬੜੀ ਹੈ।
ਪਾਲਾਸ਼ਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਨृਪਸ੍ਯੌਦੁਮ੍ਬਰਂ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਉਡੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤਣ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਮਾਨਂ ਸ੍ਯਾਦਾਲਲਾਟਂ ਨृਪਸ੍ਯ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮੱਥਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਕ੍ਸ਼ਘ੍ਯਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੰਗਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਪੜੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਪਨੀਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਪਰੋ ਗੁਰੋਃ
ਉਪਨਯਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।