ਅਨ੍ਯਥਾ ਪਤਿਤੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਜੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯਤੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਮ ਕਰਤਬ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਾਚਯੇਚ੍ਚੈਵ ਅਨ੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਪਯੇਤ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ ਭਿਖ ਮੰਗੇ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਏ।
ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵੇਦਗ੍ਰਹਣਂ ਤਥਾਗ੍ਰੇਸ਼੍ਚ ਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ ਤੇ ਯੋਗ੍ਯ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦਾਨ ਵੀ ਲਵੇ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਂ ਕृਰ੍ਯਾਨ੍ਮृਦੁਵਾਕ੍ਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਨ ਕਸ੍ਯਾਪ੍ਯਹਿਤਂ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨਾ ਕਰੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹੇ।
ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵੇਦਗ੍ਰਹਣਂ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਯਜੇਤ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ।
ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ਾਸਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛਿष੍ਟਾਨਾਂ ਪਾਲਨਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਵੇਦਸ੍ਯਾਧ੍ਯਯਨਂ ਚੈਵ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਲਈ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਜਰ੍ਵਾਪਿ ਧਨੈਃ ਕਾਰੁਕ੍ਰਿਯੋਦ੍ਭਵੈਃ
ਉਹ ਖਰੀਦ-ਵੇਚ, ਹਥਕਲਾ ਜਾਂ ਦਸਤੀ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਕਮਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਨਿ ਰਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤੋषਿਤ੍ਵਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਤਾ
ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਮੰਗਲ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਮ ਕਰਤਬ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਚਾਰਮਾਸ਼੍ਰਯੇਦਾਪਦਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ਼੍ਰਯੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਤੁ ਅਤ੍ਯਾਪਦ੍ਯਪਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਪਰ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਵੀ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ —
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਗृਹੀ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਤਮ
ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹਨ: ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਤੀ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥੀ ਤੇ ਭਿਖਿਆਰੀ, ਹੇ ਉੱਤਮ।
ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੁष੍ਯਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਰ੍ਮਯੋਗਰਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤੋ ਨਾਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਾਵਧਾਨੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮুনি ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨ ਲਾ ਕੇ।
ਪਾषਣ੍ਡਃ ਸ ਹਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਉਹ ਪਾਠਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਜਾਣੋ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਰਸਮਾਂ ਬਿਨਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षष੍ਟੇ ਵਾ ਸਤ੍ਪਮੇ ਵਾਪਿ ਅष੍ਟਮੇ ਵਾਪਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਛੇਵੇਂ, ਸੱਤਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਨਾਨ੍ਦੀਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਨੰਦੀ ਸ਼ਰਾਧ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।
ਅਨ੍ਨੇਨ ਕਾਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਚਣ੍ਡਾਲ ਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਾਮਨਿਰ੍ਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਸੂਤਕਾਨ੍ਤੇ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਸੂਤਕ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨਾਮ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ ਤਥਾ ਚ ਵਿषਥਮਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨਾ ਤਾਂ ਨਾਮ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਅੱਖਰ।
ਸਤ੍ਪਮੇ ਚਾष੍ਟਮੇ ਵਾਪਿ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਮਾਰ੍ਗਤਃ
ਸੱਤਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਹਿ-ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪਾਦਕृਚ੍ਛ੍ਰੋ ਵੈ ਚੌਲੇ ਤ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮੁੰਡਨ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੌਲੇ ਲਈ ਅੱਧਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆषੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਗੌਣਂ ਕਾਲਮੁਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ
ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਦੂਜਾ ਸਮਾਂ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।