ਨਮਃ ਸ੍ਮृਤਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਾਯ ਭੂਯੋ ਭੂਯੋ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਮਗਾਤ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਙ੍ਕਚਤ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਹ ਸੰਕ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਙ੍ਕਿਤਵਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ' ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸੀ।
ਸ੍ਤृਯਮਾਨਂ ਮੁਨਿਵਰੈਃ ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾਵृਤ੍ਤਮ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਅष੍ਟਾਙ੍ਗੌਰਵਨਿਂ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਠ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਨਤਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਨ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਏ।
ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਨ ਬਾਧਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ ऋषਿਃ ਸਜ੍ਜਨਾਗ੍ਰਾਣੀਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਸਰ੍ਵਥਾਨ੍ਯਂ ਨ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ऽਪਿ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਾਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਅਵਿਧਾਯਾਤ੍ਮਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਨ੍ਯਾਨ੍ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਕਥਂ ਸੁਧੀਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਨ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਡਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕਥਂ ਭਵਤਿ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਖੇਡ ਜਾਂ ਹਾਨੀ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਾਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮੂਢਧੀਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਤੁ ਸਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਛਾ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਭਿਰਿਹਾਮਾਤ੍ਰ ਚ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਪਰ ਇੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਃ ਕ੍ਰੀਡਯਿष੍ਯਤਿ ਵੋ ਨ ਸਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤੇषਾਮਤਸੀਕੁਸੁਮਪ੍ਰਭਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੈਸਮਿਨ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੁਰਗਣਾਂ ਯਯੁਰ੍ਨਾਕਂ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਰੁਪਂ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਨਿਰਞ੍ਜਨਮ੍
ਉਹ ਨਿਰਾਕਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾਯੁਧਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮृਕਣ੍ਡੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਦੇਖ ਕੇ ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਧਾਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੇਜਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਰਗਰਮ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਨਾਮ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਦੇਵਦੇਵ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਞ੍ਚਲਿਮਾਧਾਯ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਸਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਅਪਾਰਪਾਰਾਯ ਪਰਾਨੁਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮਃ ਪਰੇਭ੍ਯਃ ਪਰਪਾਰਣਾਯ
ਉਹ ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬਹੁਸ੍ਵਰੁਪੋ ऽਪਿ ਨਿਰਞ੍ਜਨੋ ਯਸ੍ਤਮੀਸ਼ਮੀਢ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਭਜਾਮਿ
ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਤਿ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹੈ।
ਅਨੂਪਮਂ ਭਕ੍ਤਿ ਜਨਾਨੁਕਮ੍ਪਿਨਂ ਭਜਾਮਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਮਾਦਿਮੀਡ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਭਕਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਮੂਲ ਸਤਿ ਕਰਨ ਜੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਮੋਹਾਃ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਂਸਾਰਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਕਂ ਤਮ੍
ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ।
ਜਗਤ੍ਸੇਵ੍ਯਂ ਜਗਾਦ੍ਧਾਮ ਪਰੇਸ਼ਂ ਕਰੁਣਾਕਰਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।
ਅਵਾਪ ਪਰਮਾਂ ਤੁष੍ਟਿਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪਰਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਪਰਮਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਵਰਂ ਬਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਸੁਧਰੜ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਮਨਸਾ ਯਦਭਿਪ੍ਰੇਤਂ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
'ਸੁਧਰੜ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਚ ਯਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
'ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਯੋਗਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵੱਡਾ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਧਰ੍ਮਿष੍ਟਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼੍ਵਾਪਿ ਵੀਤਰਾਗਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ
'ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਦਿਖਸ਼ਿਤ, ਰਾਗ-ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਇਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹਨ—'