ਜ੍ਞਾਚੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਜ੍ਞੇਯਾਯ ਜ੍ਞਾਤ੍ਰੇ ਵਿਜ੍ਞਾਨਸਂਪਦੇ
ਜਾਣਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਾਣਨ ਯੋਗ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਨ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਨੂੰ
ਧ੍ਯਾਨੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸੁਧਿਯੇਧ੍ਯੇਯਧ੍ਯਾਤृਸ੍ਵਰੁਪਿਣੇ
ਧਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਗਿਆਨਵਾਨ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਹੀ ਹੈ
ਯਚ੍ਛਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਮਜਂ ਪੁਰਾਣਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਤੁਤੀਸ਼ਂ ਸਤਤਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ
ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਜਨਮਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਸੱਚਾ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਤਮੁਃ ਸ ਦੇਵਃ ਸ਼ੇਤੇਂऽਘ੍ਰਿਪਾਨਸ੍ਤਮਜਂ ਭਜਾਮਿ
ਜੋ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਰੁਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਰਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ— ਉਸ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭਜਦਾ ਹਾਂ
ਵਿਰਾਜਮਾਨਃ ਸ੍ਵਪਦੇ ਪਰਾਖ੍ਯੇ ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਦ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ
ਉੱਚੀ ਵਾਸਤਵਿਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਆਦਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ
ਸਂਕਲ੍ਪਪੂਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕਦੇਹਹੇਤੁਸ੍ਤਂਸ੍ਤਮੇਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕਾਰਨਤਾ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ
ਦੇਵਂ ਚ ਭੂਮਾਰਵਿਨੋਦਸ਼ੀਲਂ ਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਤਤਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਵਿਦਾਰ੍ਯਸਂਰਾਕ੍ਸ਼ਿਤਵਾਨ੍ਸ੍ਵਭਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਮੀਸ਼ਂ ਤਮਜਂ ਮਨਾਮਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਬਚਾਇਆ— ਉਸ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਜਗਦ੍ਵਿਧਾਤਾਰਮਕਰ੍ਮਕਂ ਚ ਪਰਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषਮ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ
ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਕਰਮ ਰਹਿਤ, ਉੱਚਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਸ੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਭੇਦੈਃ ਸ੍ਥਿਤ ਏਕ ਈਸ਼ਸ੍ਤਮਾਦਿਮਾਤ੍ਮਾ ਨਮਹਂ ਭਜਾਮਿ
ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ— ਉਸ ਆਦਿ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇष੍ਯਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚ ਤਮਸ੍ਤਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਆ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਭ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਅਸਙ੍ਗੀ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪੂਰਨ ਹੈ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਪਰਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਭਾਤਿ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਾ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਚਮਕਦਾ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਆਤਮਾ ਹੈ— ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਂ ਕੂਰ੍ਮਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਕੂਰਮ (ਕਛੂਆ) ਨੂੰ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ ਹੈ
ਤਸ੍ਥਾਵਿਦਂ ਜਗਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵਾਰਾਹਂ ਤਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਾ ਜਗਤ ਉਠਾ ਲਿਆ— ਉਸ ਵਾਰਾਹ (ਸੂਰ) ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਹਤਵਾਨ੍ਯੋ ਹਿ ਤਂ ਨृਸਿਂਹਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਹ ਨਰਸਿੰਘ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਭੁਵਨਂ ਪਾਦਾਤ੍ਸੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਂ ਨਤੋ ऽਜਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਅਜੈਯ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਯਭੇਤ੍ਤਾ ਯੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਮ੍
ਜੋ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਹਤਵਾਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨੀਕਂ ਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਜਹਾਰ ਕੁਲਂ ਸ੍ਵਂ ਯਸ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪ੍ਯਹਂ ਭਜੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਤਮੀਸ਼ਾਨਂ ਭਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਯੋ ਧਰ੍ਮਂ ਕृਤਾਦੌ ਤਨ੍ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤੇਨ ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਕੋਟ੍ਯਬ੍ਦੈਰਪਿ ਤਂ ਭਜੇ
ਉਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੇਵਾਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਮਨਵਃ ਕਥਂ ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਲ੍ਲਕੋ ਭਜੇ
ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁ, ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ, ਜੋ ਅਣਜਾਣ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਵਿਤ੍ਰਤਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤ ਕਥਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਚਾਲ੍ਪਧੀਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ, ਜੋ ਥੋੜੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਪਾਪਿਨਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸ਼ਦ੍ਧਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਨ੍ਪੁਯੁਃ
ਪਾਪੀ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਰੁਪਂ ਤਮਸ੍ਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।
ਤਮਾਦਿਦੇਵਮਜਰਂ ਜ੍ਞਾਨਰੁਪਂ ਭਜਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ-ਦੇਵ, ਅਜਰ, ਗਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਭਜਦਾ ਹਾਂ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਕਂ ਦੇਵਂ ਵਨ੍ਦੇ ਭਾਵਾਤ੍ਮਕਂ ਹਰਿਮ੍
ਮੈਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।