ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾ ਕੇ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਘਣ੍ਟਾਚਾਮਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਰਵਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਚਮਰੇ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ ਨਾਲ, ਝੰਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਗੁਲਾਬੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਛਾਦਿਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੀਪਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਦੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਮ੍ਬੁਪ੍ਰਪੂਰਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਘੜੇ ਰੱਖੇ।
ਸਰ੍ਵਾਨਾਚ੍ਛਾਦਯੇਤ੍ਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਸਭ ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਚ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਪਾਏ।
ਹੇਨ੍ਮਾ ਵਾ ਰਾਜਤੇਨਾਪਿ ਤਥਾ ਤਾਮ੍ਰੇਣ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੋਣ, ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਹੋਣ।
ਤਨ੍ਮੂਲ੍ਯਂ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਚ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਜੇਕਰ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਯਦਿ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯਾਯੁਰ੍ਦ੍ਧਨਸਂਪਦਃ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਧਨ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਏ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਾਦਿਭਘਿਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜਾਗਣਾ ਕਰੇ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਤਿਲਹੋਮਾਨ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਃ ਸਹਸ੍ਰਂਰ ਕਾਵ੍ਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਉਹ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਸਮੇਤ, ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਮ ਕਰੇ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਤਤਃ
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਫਿਰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਕਰਵਾਏ।
ਅਪੂਪੈਰ੍ਦਸ਼ ਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਘृਤਂ ਚ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਦਸ ਪੂਰੇ ਨਾਲ, ਘੀ ਤੇ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ।
ਗृਹਾਣੋਪਾਯਨਂ ਕृष੍ਣ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦੋ ਭਵ
ਇਹ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੋ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ; ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿਓ।
ਆਧਾਯ ਜਾਨੁਨੀ ਭੂਮੌ ਵਿਨਯਾਵਨਨਤੋ ਵ੍ਰਤੀ
ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵ੍ਰਤੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰੇ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਸਂਪृਰ੍ਣਫਲਂ ਮਮਾਦ੍ਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿਓ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ।
ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਦੇਵਾਯ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਯੁਤਾਯ ਵੈ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਰਘ ਦੇਵੇ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਗृਹਾਣ ਦੇਵੇਸ਼ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਚ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਅਰਘ ਪਰੀਤ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਨ੍ਯੂਨਂ ਸਂਪੂਰ੍ਣਤਾਂ ਯਾਤਿ ਸਦ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦੇ ਤਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯੁਕ੍ਤਾਮਾਚਾਰ੍ਯਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅਚਾਰਯ ਜੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਬੇਵृਜਨੈਰ੍ਵृਤਃ
ਫਿਰ, ਬੋਲ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਖਾਣਾ ਖਾਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਮਨੁਜੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਪਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਭਵਨਂ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਾਚਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਸ ਨਰੋ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਸ੍ਤਕਾਮਫਲਦਂ ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤਮ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਪਾਪਾਨਾਂ ਰਾਸ਼ਿਕੋਟਿਃਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਪਾਪ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਚਾਰਂ ਦਨ੍ਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਦਾਵਾਚਮ੍ਯ ਸ੍ਮਰਤ੍ਰਾਰਾਯਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਰਿੰਸ ਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।