ਤਤ੍ਸਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਮ੍ਭਿਃ ਸੁਕृਤੈਃ ਪੂਰ੍ਵਸਞ੍ਚਿਤੈਃ
ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਦਿਦੋषਨਿਰ੍ ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸਨ੍ਤੋ ਲੋਕਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਜੋ ਸੰਤ ਇੱਛਾ ਆਦਿ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ।
ਯਦਿ ਲਭ੍ਯੇਤ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜਾਣ ਲਓ ਕਿ ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੁੰਨ ਹੈ।
ਸਤ੍ਸਙ੍ਗਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਘਟਤੇ ਹਿ ਸਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਸੰਗ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਸਨ੍ਤਃ ਸੂਕ੍ਤਿਮਰੀਚ੍ਯੋਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸੰਤ ਉੱਚੀ ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਦਰਲੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਸਙ੍ਗੋ ਭਵੇਦ੍ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਦਾ ਲਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਲੋਕੋ ਭਵੇਤ੍ਕੀਦृਕ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਏਤਾਨ੍ਨਿਗਦਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਤੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਧਿਕੋ ऽਪਰਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ; ਤੈਥੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਯਮੁਵਾਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾਵਿਮੋਚਿਤਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਗਾ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸ਼ਿਵਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ੍ਵਰੁਪਵਾਨ੍
ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸ਼ਿਵ-ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਪਣਾ ਸਰੂਪ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਜਗਤ੍ਯੇਕਾਰ੍ਣਵੀਭੂਤੇ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮੇ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਜਾਂ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ,
ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾਬ੍ਜਜਨ੍ਮਾਦ੍ਯੈਰਾਭੂषਿਤਤਨੂਰੂਹਃ
ਅਣਗਿਣਤ ਕਮਲਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਕਲਪਨੀਆ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਰੋ ਦੇਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਗ੍ਰਾਸਂਬृਂਹਿਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ,
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਃ ਸ੍ਥਿਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲੀਲਾਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹੇ ਸ਼ਿਤੁਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਉਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹਰਿਰੇਕਃ ਸ੍ਥਿਤ ਇਤਿ ਮੁਨੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਮੁਨੇ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਹਰੀ ਹੀ ਬਚਿਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਗ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਹਰਿਣਾ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸੋ ऽਵਸ਼ੇषਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਉਂ ਬਚ ਗਿਆ?
ਹਰਿਕੀਰ੍ਤਿਸੁਧਾਪਾਨੇ ਕਸ੍ਯਾਲਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਜਾ ਯਤੇ
ਹਰੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਆਲਸੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਸੋ ऽਤਪ੍ਯਤ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਤਪਸੀ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੋ ਦਾਨ੍ਤ ਸ੍ਤਤਾਪ ਸੁਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਦਮਦਾਰ ਤੇ ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਰੇਸ਼ਂ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਪਰੇਸ਼, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਹ੍ਮਨਾਭਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਕਮਲ-ਨਾਭੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਮृਕਣ੍ਡੁਤਪਸਾ ਤ੍ਰਸ੍ਤਾਨ੍ਪਾਹਿ ਨਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਾਨ੍
ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦੇ ਤਪ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਜਯੋ ਲੋਕਸ੍ਵਰੁਪਾਯ ਜਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਹੇਤਵੇ
ਤੈਨੂੰ ਜਗਤ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਜੈ ਹੋਵੇ!
ਨਮਸ੍ਤੇ ਲੋਕਨਾਥਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਵਾਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਨਮਸ੍ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਰੁਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਪਾਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਧਿਆਨ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਧਿਆਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਨਮੋ ਭੂਮ੍ਯਾਦਿਰੂਪਾਯ ਨਮਸ਼੍ਚੈਤਨ੍ਯਰੁਪਿਣੇ
ਭੂਮੀ ਦੇ ਆਰੰਭ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਅਰੁਪਾਯ ਸ੍ਵਰੁਪਾਯ ਬਹੁਰੁਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਅਰੂਪ, ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਜਗਦ੍ਧਿਤਾਯ ਕृष੍ਣਾਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਾਦਿਰੁਪਾਯ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਭੁਜੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਵਨ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।