ਅਨੇਕਰੁਪਰੁਪਾਯ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਪਰਾਤ੍ਮਨੇ
ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਅਨੇਕ ਵੈਸਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਯ ਹਿਰਣ੍ਯਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਧ੍ਯਾਨਸ੍ਵਰੁਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਧਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਧਿਆਨ ਦੇ ਸाक्षੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੇਨੇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਖਿਲਂ ਚਰਾਚਰਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਚਮਕਦਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਵਰ੍षੇਵਾਭ੍ਰੇਣ ਜਨਿਤਂ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੋ ਬੱਦਲ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਪਰਮ ਤੱਤ ਤੇ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਮਨਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਃ ਸਵਿਤਾਰਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੱਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਸੂਰਜ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਰਬਵਿਆਪਕ।
ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਹੇ ਕਪਾਰਧਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਨ੍ਯਵੇ ਤ ਇषੇ ਤ੍ਰਘਯ੍ਯਾਃ ਪਤਯੇ ਯਜ੍ਞਤਨ੍ਤਵੇ
ਮਨਯੁ ਨੂੰ, ਈਸ਼ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕृਸ਼ਾਨੁਰੇਤਸੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸੁਮਾਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਬੀਜ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਥਾਣੁ ਸ਼੍ਚਰਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਦਲ੍ਪਕਂ ਚ ਅਸਞ੍ਚ ਸਜ੍ਜੀਵਮਜੀਮਾਸ
ਸਥਿਰ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਛੋਟਾ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਜੀਵ ਤੇ ਅਜੀਵ।
ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮੇਕਂ ਗੁਣੁਨਾਂ ਗੁਣਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਣਮਾਮਿ ਭੂਯਃ
ਸਵਤੰਤਰ, ਇਕ, ਗੁਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਗੁਣ, ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਭृਪਸ੍ਯ ਸਂਤਤ੍ਪਤਪਸੋਗ੍ਰਤਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮੁਦਾਰਾਙ੍ਗਂ ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਮ੍
ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਉੱਚਾ ਤੇ ਭਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗਜਚਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰਧਰਂ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਰੇ ਵਿਹਿਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਭਕ੍ਤਿਂ ਭੂਪਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਚੰਦਨੂ ਸ਼ਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ,
ਤੋषਿਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਤਥਾ
ਕਹੇ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਜੋਂ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।'
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਸ੍ਮਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
'ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰੋ।'
ਤੁਭ੍ਯਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰਸ਼੍ਚੇਤਿ ਤਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਸ਼ਿਵਃ
'ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ,' ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪਾਵਯਨ੍ਤੀ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਵਗਚ੍ਛਦ੍ਭਗੀਰਥਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਗੰਗਾ ਭਾਗੀਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ।
ਭਾਗੀਰਥੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇष੍ਵਭੂਨ੍ਮੁਨੇ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਗਙ੍ਗਾ ਸਰ੍ਵਸਰਿਦ੍ਵਰਾ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦਰਿਆ, ਗੰਗਾ, ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਹਾ ਗਈ।
ਤਦੈਵ ਨਰਕੇ ਮਗ੍ਨਾ ਉਦ੍ਧृਤਾਸ਼੍ਚ ਗਤੈਨਸਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਠ ਗਏ।
ਤ ਏਵ ਪੂਚਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਗਙ੍ਗਾਜਲਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
'ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਹੁਣ ਅਕਾਸੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਓ।'
ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਧਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪੇਦਿਰੇ
ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।