ਭੂਪਤਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਤ੍ਪਃ ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਸਤ੍ਯਮੇਤਦਿਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ; ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਾ ਰੱਖ।
ਸਮਸ੍ਤਦੇਵਤਾਰਾਜਮਸ੍ਤੌषੀਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਮਾਣਾਗੋਚਰਂ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪ੍ਰਣਵਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਓਮ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੁਪਂ ਵਿਰੁਪਾਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯੁਗ੍ਰਰੇਤਸਮ੍
ਹੇ ਵਿਲੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਤੇ ਉਗਰ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਮਾਮਨਨ੍ਤਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਸ੍ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਯੋਗ ਦੇ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਯ ਪਸੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਨੀਲੇ ਗਲ੍ਹੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਕਲ੍ਪਪ੍ਰਕਲ੍ਪਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਰਚਨਾ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਕਪਾਲਹਸ੍ਤਾਯ ਪਾਸ਼ਮੁਦ੍ਗਰਧਾਰਿਣੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਪਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਫੰਨਾ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਦੇਵਾਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨੇਕਰੁਪਰੁਪਾਯ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਯ ਪਰਾਤ੍ਮਨੇ
ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਅਨੇਕ ਵੈਸਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਯ ਹਿਰਣ੍ਯਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਧ੍ਯਾਨਸ੍ਵਰੁਪਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਧਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਧਿਆਨ ਦੇ ਸाक्षੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੇਨੇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਖਿਲਂ ਚਰਾਚਰਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਚਮਕਦਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਵਰ੍षੇਵਾਭ੍ਰੇਣ ਜਨਿਤਂ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੋ ਬੱਦਲ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ, ਪਰਮ ਤੱਤ ਤੇ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਾਮਨਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਃ ਸਵਿਤਾਰਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੱਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਸੂਰਜ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਰਬਵਿਆਪਕ।
ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਹੇ ਕਪਾਰਧਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਨ੍ਯਵੇ ਤ ਇषੇ ਤ੍ਰਘਯ੍ਯਾਃ ਪਤਯੇ ਯਜ੍ਞਤਨ੍ਤਵੇ
ਮਨਯੁ ਨੂੰ, ਈਸ਼ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕृਸ਼ਾਨੁਰੇਤਸੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸੁਮਾਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਬੀਜ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਥਾਣੁ ਸ਼੍ਚਰਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਦਲ੍ਪਕਂ ਚ ਅਸਞ੍ਚ ਸਜ੍ਜੀਵਮਜੀਮਾਸ
ਸਥਿਰ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਛੋਟਾ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਜੀਵ ਤੇ ਅਜੀਵ।
ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮੇਕਂ ਗੁਣੁਨਾਂ ਗੁਣਂ ਚ ਨਮਾਮਿ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਣਮਾਮਿ ਭੂਯਃ
ਸਵਤੰਤਰ, ਇਕ, ਗੁਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਗੁਣ, ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਭृਪਸ੍ਯ ਸਂਤਤ੍ਪਤਪਸੋਗ੍ਰਤਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮੁਦਾਰਾਙ੍ਗਂ ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਮ੍
ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਉੱਚਾ ਤੇ ਭਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗਜਚਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰਧਰਂ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਸ਼ਿਵਾਗ੍ਰੇ ਵਿਹਿਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਭਕ੍ਤਿਂ ਭੂਪਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰਃ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਚੰਦਨੂ ਸ਼ਿੰਗ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ,
ਤੋषਿਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਤਥਾ
ਕਹੇ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਜੋਂ, ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।'
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਸ੍ਮਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
'ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਾਨ ਕਰੋ।'