ਸ੍ਵਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਭਾਵਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਯਜ੍ਜ੍ਞਾਨਤਨੁਂ ਚ ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਰੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਜਗਤ੍ਸ੍ਵਰੁਪੋ ਜਗਦਾਦਿਨਾਥਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਨਤਾਃ ਸ੍ਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯ
ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਮੀਸ਼ਮੀਡ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰਾਣਂ ਨਤਾਃ ਸ੍ਮ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪੁਰੁषਾਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯੈ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਰਖ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਾਲਾਤ੍ਮਕਂ ਤਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਨਾਥਂ ਨਮਾਮਹੇ ਵੈ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਰੁਪਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਲਕੜੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਤਮਾਦਿਦੇਵਂ ਗੁਣਸਨ੍ਨਿਧਾਨਂ ਸਰ੍ਵੋਪਦੇष੍ਟਾਰਮਿਤਾਃ ਸ਼ਰਣ੍ਯਮ੍
ਉਸ ਆਦਿ ਦੇਵਤਾ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਸਭ ਦਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਸਚ੍ਚਿਤ੍ਪਰਾਨਨ੍ਦਘਨਸ੍ਵਰੁਪਂ ਰੁਪਾਦਿਹੀਨਂ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸ੍ਮ ਦੇਵਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪ ਸਤ, ਚਿਤ ਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਜੋ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਪ੍ਰਿਯਂ ਯਜ੍ਞਕਰਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਨਤਾਃ ਸ੍ਮ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮਮਵ੍ਯਯਂ ਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਟੱਲ, ਯਜਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਯਜਨਿਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਂਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਸ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਕਰਤਬ ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੇ।
ਜਗਾਮ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪਤਿ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਮਗਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤਿਸੀਪੁष੍ਪਂਸਂਕਾਸ਼ਂ ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਕੁਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕੌਸ੍ਤੁਮਧਰਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਨਾਮ ਦਣ੍ਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਭੂਪਤਿਰ੍ਨਮ੍ਰਕਨ੍ਧਰਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਝੁਕਾ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਕृष੍ਣ ਕृष੍ਣੇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੇਤਿ ਸਮੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ', 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ' ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਉਵਾਚ ਕृਪਯਾਵਿष੍ਟੋ ਭਗਵਾਨ੍ਭੂਤਭਾਵਨਃ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਲ੍ਲੋਕਂ ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾਮਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਸ੍ਤੁਹਿ ਤੇ ਸਕਲਂ ਕਾਮਂ ਸਵੈ ਸਦ੍ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ
ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂਗਾ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦਾਰਾਧਯੇਸ਼ਾਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਂ ਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ; ਉਹ ਸਤਿ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਪੁਜਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਰਾਜਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੇਂਗਾ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌਸੋ ऽਪਿ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਤਮ ਮੁਨੀ ਅਚਾਨਕ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਭੂਪਤਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਤ੍ਪਃ ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਤਿ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਸਤ੍ਯਮੇਤਦਿਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ; ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਾ ਰੱਖ।
ਸਮਸ੍ਤਦੇਵਤਾਰਾਜਮਸ੍ਤੌषੀਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਮਾਣਾਗੋਚਰਂ ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪ੍ਰਣਵਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਓਮ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੁਪਂ ਵਿਰੁਪਾਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯੁਗ੍ਰਰੇਤਸਮ੍
ਹੇ ਵਿਲੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਤੇ ਉਗਰ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਮਾਮਨਨ੍ਤਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਸ੍ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਯੋਗ ਦੇ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਯ ਪਸੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਨੀਲੇ ਗਲ੍ਹੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਕਲ੍ਪਪ੍ਰਕਲ੍ਪਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਰਚਨਾ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਕਪਾਲਹਸ੍ਤਾਯ ਪਾਸ਼ਮੁਦ੍ਗਰਧਾਰਿਣੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਪਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਫੰਨਾ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਦੇਵਾਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।