ਦੇਵਤਾਰਾਧਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਘਾਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਭਾਜ੍ਯ ਮੋਹਿਨੀਂ ਭੂਪ ਪ੍ਰਾਹ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ।
ਵृषਧ੍ਵਜੇਨ ਕਥਿਤਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਦਯਯਾ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਬਲਦ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਭੁਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ऋषਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵਾ ਵੇਲਾ ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਅਯਾਚਿਤਾਦ੍ਵਾਰਂ ਨਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਕ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਉਹ ਮਿਲੇ ਜੋ ਬਿਨਾ ਮੰਗੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਮਿਲੇ, ਉਹੀ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯ੍ਯਮਧਃਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ षਟ੍ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ, ਤੇ ਛੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਯਤਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਕृਸ਼ਰਂ ਘृਤਸਂਯੁਤਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ, ਘੀ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾष੍ਠਮੌਨੇਨ ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਜਿਹ੍ਵਾਲੌਲ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਾਠ ਦੀ ਚੁਪ ਰਹਿ ਕੇ ਖਾਣਾ, ਜੀਭ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪृਥਕ੍ਪਿਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਧਰਮ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸਲਿਲੈਸ੍ਤਥਾ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ
ਤਥੈਵ ਹੇਮਪੁष੍ਪਂ ਚ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਫੁੱਲ ਲਿੰਗ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਾਢਕਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਥ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗੋਪਰਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਫਿਰ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮਾਪ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਛੱਡਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਲਾਭੇ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣੈਃ ਪਙ੍ਕਜੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਮ੍
ਜੇਕਰ ਇਹ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਘृਤਦੀਪਂ ਤਥਾ ਚੈਵ ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨਮ੍
ਘੀ ਦੀ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਗੋਮਿਥੁਨਂ ਚੈਵ ਸਰੂਪਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਕਾਲੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਜੋ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮਧੁ ਮਾਂਸਂ ਚ ਤਂ ਮਾਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਮੈਸ਼੍ਚ ਨਿਯਮੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਯਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਲਗਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸ਼ਿਖਿਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ
ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਰਗੇ ਵਿਮਾਨ, ਮੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ,
ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਕੁਲਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਿਵਪੁਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨਸ਼ੇषਾਂਸ਼੍ਚ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਲੈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸਮਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਭੋਗਾਨ੍ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਃ
ਉਥੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਰੋਗਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸੋ ऽਪ੍ਯੇਤਤ੍ਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੂਧ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕਾष੍ਠਮੌਨੇਨ ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਵਟਕਾष੍ਟੇਨ ਵੈ ਤਥਾ
ਕਾਠ ਦੀ ਲਕੜੀ ਜਾਂ ਵਟ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਸਮੀਪੇ ਤੁ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਨਿਸ਼ਿ ਸ੍ਵਪੇਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੋਪਵਾਸਂ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਜ੍ਜਾਗਰਣਂ ਨਿਸ਼ਿ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਧੂਪਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵृषਭਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਨੈਵੇਦ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ਼ਿਵਾਯ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।