ਹਵਿष੍ਯਾਸ਼ੀ ਮਿਤਾਹਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਹਵਿਸ਼ ਖਾਣਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯੇषਾ ਗਙ੍ਗਾ ਦਿਵ੍ਯਵਪੁਰ੍ਦ੍ਧਰਾ
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਸ ਲਈ ਗੰਗਾ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਾ ਪੁਰਤਸ੍ਤਿष੍ਟਤ੍ਯੇਵ ਵਰਪ੍ਰਦਾ
ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ, ਦਿੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਚ੍ਛੁਭੇ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮਸ੍ਤੁ ਲਭੇਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤੇਨੈਵ ਜਨ੍ਮਨਾ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਂ ਮੁਕ੍ਤਿਕਰਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਤ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਤੁष੍ਟਿਦਂ ਹਿ
ਗੰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ੍ਵਪੁਰੋਹਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੰਡਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਗਙ੍ਗਾਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਿਂ ਫਲਂ ਵਦ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾ
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਜੀ, ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਪਤ੍ਯਾ ਵਿਰਹਿਤਾ ਚਾਹਂ ਪੁਤ੍ਰਹੀਨਾ ਵਿਦਾਂਵਰ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਈ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਦੇਵਤਾਰਾਧਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਘਾਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਭਾਜ੍ਯ ਮੋਹਿਨੀਂ ਭੂਪ ਪ੍ਰਾਹ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਮੋਹਿਨੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ।
ਵृषਧ੍ਵਜੇਨ ਕਥਿਤਂ ਸ਼ਿਵੇਨ ਦਯਯਾ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਬਲਦ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਭੁਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ऋषਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ।
ਸਰ੍ਵਾ ਵੇਲਾ ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਅਯਾਚਿਤਾਦ੍ਵਾਰਂ ਨਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਕ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਉਹ ਮਿਲੇ ਜੋ ਬਿਨਾ ਮੰਗੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਮਿਲੇ, ਉਹੀ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯ੍ਯਮਧਃਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ षਟ੍ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ, ਤੇ ਛੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਯਤਨਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਕृਸ਼ਰਂ ਘृਤਸਂਯੁਤਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ, ਘੀ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾष੍ਠਮੌਨੇਨ ਭੁਞ੍ਜਾਨੋ ਜਿਹ੍ਵਾਲੌਲ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਾਠ ਦੀ ਚੁਪ ਰਹਿ ਕੇ ਖਾਣਾ, ਜੀਭ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪृਥਕ੍ਪਿਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਧਰਮ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਗਨ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸਲਿਲੈਸ੍ਤਥਾ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ
ਤਥੈਵ ਹੇਮਪੁष੍ਪਂ ਚ ਲਿਙ੍ਗਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਫੁੱਲ ਲਿੰਗ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਾਢਕਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਥ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗੋਪਰਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਫਿਰ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮਾਪ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਛੱਡਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦਲਾਭੇ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣੈਃ ਪਙ੍ਕਜੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਰਮ੍
ਜੇਕਰ ਇਹ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਘृਤਦੀਪਂ ਤਥਾ ਚੈਵ ਚਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨਮ੍
ਘੀ ਦੀ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਗੋਮਿਥੁਨਂ ਚੈਵ ਸਰੂਪਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਕਾਲੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ, ਜੋ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮਧੁ ਮਾਂਸਂ ਚ ਤਂ ਮਾਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਰੱਖ ਕੇ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਮੈਸ਼੍ਚ ਨਿਯਮੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਯਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਲਗਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸ਼ਿਖਿਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ
ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਰਗੇ ਵਿਮਾਨ, ਮੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ,