ਮਾਗਧਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤੇਨ ਚ
ਮਾਗਧ ਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ—
ਆਪਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਾਣਿ ਘृਤਂ ਦਧਿ ਤਥਾ ਮਧੁ
ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਘੀ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਮਧੂ—
ਅष੍ਟਾਙ੍ਗੈਰੇष ਯੁਕ੍ਤੋਰ੍ऽਘੋ ਭਾਨਵੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਅਰਘ ਜੋ ਅੱਠ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਤੁ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵਸੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼—
ਅਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕਰਣਾਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪੂਣਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਰਸਮਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਪਯਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੂਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅੰਤਹੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਂ ਜਪਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਹ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਜਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈ ਜਪੇਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਚੌਵੀ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪਵਿਤ੍ਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰੋ ਵਾ ਜਪਨ੍ਨਿष੍ਪਾਤਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪੂਜਯੇਦਮਰਾਪਗਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਨਦੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਕੁਂਭਸਿਤਾਂਭੋਜਵਰਾਭਯਕਰਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹ ਸੁਭਾਵਨ, ਹਥ ਵਿੱਚ ਕਾਂਡਾ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਵਰ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਂ ਸੁਵਦਨਾਂ ਕਰੁਣਾਰ੍ਦ੍ਰਹृਦਂਬੁਜਾਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਲਮਯੀਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪੂਜਯਨ੍ਪੁਣ੍ਯਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜਲ ਰੂਪ ਗੰਗਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਦੇਵਸਦृਸ਼ੋ ਬਹੁਕਾਲੇ ਫਲਾਧਿਕਃ
ਉਹ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪੀਤਾ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਰਙ੍ਘ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍
ਜੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੀ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਜਾਂ ਪੈਰ ਤੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ—
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਯਾਂ ਤੁ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ऽਪਿ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
ਅਕshay ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਨ—
ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਚ ਸ਼ਂਭੁਂ ਚ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿ ਭਾਵਤਃ
ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਾਤੁਲੁਙ੍ਗਫਲਾਦਿਭਿਃ
ਤੁਲਸੀ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਤਲੂੰਗ ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ,
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ, ਅਤੇ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ-ਕਰੋੜਾਂ—
ਤਤੋ ਮਹੀਤਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਨਾਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਤੁ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਧੇਨੁਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਘੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਸੁਣੋ।
ਸਹਸ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕੀਯਪਿਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤੇ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਃ
ਅੰਤ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਲੋਮਸਂਖ੍ਯਵਰ੍षਾਣਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਕਾਞ੍ਚਨਭੂਪੂਰ੍ਣੇ ਸ਼ੀਲਵਿਦ੍ਯਾਯਸ਼ੋਨ੍ਵਿਤੇ
ਜਿਹੜੀ ਧਰਤੀ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਚੰਗਾ ਚਲਣ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਯਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।