ਮੁਕ੍ਤਾਜਾਲਪਰਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨ੍ਵੇਣੁਵੀਣਾਨਿਨਾਦਿਤਾਨ੍
ਮੁਕਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੰਸਰੀ ਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦੇਹਰੁਚਿਰਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਆਨੰਦ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਤੁ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਲਿਙ੍ਗਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨ—
ਪਿਤॄਨੁਦਿਸ਼੍ਯ ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਗਙ੍ਗਾਂਭਿਭਿਃ ਪ੍ਰਸਿਂਚਯੇਤ੍
ਉਹ ਪੂਰਵਜਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ।
ਮृਤ੍ਕੁਂਭਾਤ੍ਤਾਮ੍ਰਕੁਂਭੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲਦਾਇਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮਰ੍ਘੇ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੇ ਬਲਿਪੂਜਾਦਿषੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਘ, ਨੈਵੇਦ, ਬਲੀ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ—
ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ ਯੋ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੋਹ ਵਜੋਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ—
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਰਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਗਙ੍ਗਾਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨਸਮਂ ਬੁਧਾਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਘੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਮਾਗਧਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤੇਨ ਚ
ਮਾਗਧ ਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ—
ਆਪਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਾਣਿ ਘृਤਂ ਦਧਿ ਤਥਾ ਮਧੁ
ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਘੀ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਮਧੂ—
ਅष੍ਟਾਙ੍ਗੈਰੇष ਯੁਕ੍ਤੋਰ੍ऽਘੋ ਭਾਨਵੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਅਰਘ ਜੋ ਅੱਠ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਤੁ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵਸੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼—
ਅਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕਰਣਾਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪੂਣਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਰਸਮਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਪਯਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੂਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅੰਤਹੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਂ ਜਪਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਹ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਜਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈ ਜਪੇਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਚੌਵੀ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪਵਿਤ੍ਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰੋ ਵਾ ਜਪਨ੍ਨਿष੍ਪਾਤਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪੂਜਯੇਦਮਰਾਪਗਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਨਦੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਕੁਂਭਸਿਤਾਂਭੋਜਵਰਾਭਯਕਰਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹ ਸੁਭਾਵਨ, ਹਥ ਵਿੱਚ ਕਾਂਡਾ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਵਰ ਅਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਂ ਸੁਵਦਨਾਂ ਕਰੁਣਾਰ੍ਦ੍ਰਹृਦਂਬੁਜਾਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜਲਮਯੀਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪੂਜਯਨ੍ਪੁਣ੍ਯਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜਲ ਰੂਪ ਗੰਗਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਦੇਵਸਦृਸ਼ੋ ਬਹੁਕਾਲੇ ਫਲਾਧਿਕਃ
ਉਹ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪੀਤਾ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਰਙ੍ਘ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍
ਜੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੀ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਜਾਂ ਪੈਰ ਤੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ—
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਯਾਂ ਤੁ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ऽਪਿ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
ਅਕshay ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਨ—
ਵਿष੍ਣੁਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਚ ਸ਼ਂਭੁਂ ਚ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿ ਭਾਵਤਃ
ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਾਤੁਲੁਙ੍ਗਫਲਾਦਿਭਿਃ
ਤੁਲਸੀ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਤਲੂੰਗ ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ,