ਸਾਵਧਾਨਾ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਿ ਨृਪਪ੍ਰਿਯੇ
ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਤੇषਾਂ ਕੁਲਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁ ਭਵਾਤ੍ਤਾਰਯਤੇ ਸ਼ਿਵਾ
ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ ਤਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥਾ ਦ੍ਵਿਜਪਾਵਨੀ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਮੋਹਿਨਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਹ ਅਖੂਤ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੋਹਨੀ, ਜੋ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਿਤਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਿਨਃ
ਇੰਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਪਿਤਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਪ੍ਯਮਾਣਾਃ ਪਰਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਗਙ੍ਗਾਜਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਗਙ੍ਗਾਮਭਿਗਮ੍ਯ ਸੁਰਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਕੁਸ਼ੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਗਾਙ੍ਗਜਲੈਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਗਾਙ੍ਗਜਲੈਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਧੇਰ੍ਵਚਃ
ਜੋ ਪੂਰਵਜ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ
ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਜਾਲਪਰਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨ੍ਵੇਣੁਵੀਣਾਨਿਨਾਦਿਤਾਨ੍
ਮੁਕਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੰਸਰੀ ਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦੇਹਰੁਚਿਰਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਆਨੰਦ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਤੁ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਲਿਙ੍ਗਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਜਨ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨ—
ਪਿਤॄਨੁਦਿਸ਼੍ਯ ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਗਙ੍ਗਾਂਭਿਭਿਃ ਪ੍ਰਸਿਂਚਯੇਤ੍
ਉਹ ਪੂਰਵਜਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰੇ।
ਮृਤ੍ਕੁਂਭਾਤ੍ਤਾਮ੍ਰਕੁਂਭੈਸ੍ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਫਲਦਾਇਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਵਮਰ੍ਘੇ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੇ ਬਲਿਪੂਜਾਦਿषੁ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਘ, ਨੈਵੇਦ, ਬਲੀ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ—
ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ ਯੋ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੋਹ ਵਜੋਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰਾ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ—
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਰਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਗਙ੍ਗਾਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਘृਤਸ੍ਨਾਨਸਮਂ ਬੁਧਾਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਘੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਮਾਗਧਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤੇਨ ਚ
ਮਾਗਧ ਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ—
ਆਪਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਾਣਿ ਘृਤਂ ਦਧਿ ਤਥਾ ਮਧੁ
ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਘੀ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਮਧੂ—
ਅष੍ਟਾਙ੍ਗੈਰੇष ਯੁਕ੍ਤੋਰ੍ऽਘੋ ਭਾਨਵੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਅਰਘ ਜੋ ਅੱਠ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਤੁ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵਸੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼—
ਅਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕਰਣਾਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪੂਣਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਰਸਮਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਪਯਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੂਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅੰਤਹੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਜਪੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਂ ਜਪਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਹ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਜਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈ ਜਪੇਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਚੌਵੀ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।