ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਪਂ ਵੈ ਸਂਚਿਤਂ ਹਿ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵੈਧृਤਿਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵੀਜਲੇ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਸਮੇਂ ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਰੁਣੋਦਯਕੇ ਸ੍ਨਾਯੀ ਸ ਤੁ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਅਰੁਣੋਦੇ ਸਮੇਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰਨ੍ਤੇ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ—
ਇਨ੍ਦੋਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰਵੇਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਤਤਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਫਲ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਯਦਿ ਲਭ੍ਯੇਤ ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਸ਼ਤੈਃ ਸਮਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੌ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਹਰਤਿ ਹਿ ਤਿਥੌ ਸਾ ਦਸ਼ੈषਾਦ੍ਯਗਙ੍ਗਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦਪਿ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਵਾਜਿਮੇਧਕ੍ਰਤੋਸ਼੍ਚ
ਉਸ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗੋਵਿਨ੍ਦਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਨਿ ਮੇ ਹਨ ਜਾਹ੍ਨਵਿ
ਹੇ ਜਾਹਨਵੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ।
ਗੁਰੁਣਾ ਯਾਤਿ ਸਂਯੋਗਂ ਤਨ੍ਮਹਤ੍ਵਂ ਤਿਥੇਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੁਰੂ (ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ) ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਤਿਥੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਦੇਸ਼ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਫਲਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਚ੍ਛਤਗੁਣਾ ਯਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇਨ ਸਂਯੁਤਾ
ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਵਿਂਧਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਗਙ੍ਗਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਚਾਧਿਕਾ
ਗੰਗਾ ਹਰ ਥਾਂ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਖਾਸ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਏषੁ ਸ੍ਨਾਤਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਰਾਜਸੂਯਾਨਾਂ ਫਲਂ ਸ੍ਯਾਦਸ਼੍ਵਮੇਧਯੋਃ
ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਯੁਤਾਨਾਂ ਤੁ ਗਵਾਂ ਦਾਨਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਪ੍ਯੇषੁ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਖੂਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਵਿਰਭੂਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਾਰਾਹਾਕृਤਿਰਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ 'ਚ ਅਚੁਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਤ੍ਰਯਸ੍ਯਾਪਿ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਮੋਤ੍ਥਂ ਪਾਤਕਂ ਚਾਪਿ ਮੋਹਿਨਿ
ਮੋਹਿਨੀ, ਉਥੇ ਹਰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਪਿਲਾष੍ਟਾਯੁਤਸ੍ਯਾਪਿ ਦਾਨਤੁਲ੍ਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਅਠੀ ਹਜ਼ਾਰ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਕਨਖਲੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਧੂਤਪਾਪੋ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਦਿਵਮ੍
ਕਨਖਾਲ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਤੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਥੇ ਦੋ ਵਿਸ਼ਵਜਿਤ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਪੁਣ੍ਯਯਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਸ੍ਵਸਾ ਸ੍ਵਸ੍ਰੇਵ ਸਂਗਤਾ
ਉਥੇ, ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ, ਭੈਣ ਭੈਣ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵਾਮਪਾਦੋਦ੍ਭਵਾ ਵਾਪਿ ਸਰਯੂਰ੍ਮਾਨਸਪ੍ਰਸੂਃ
ਚਾਹੇ ਵਾਮ ਪੈਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਸਰਯੂ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਦਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੰਜਾਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਨਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਂ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦੋਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।
ਸੋਮਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਨਕੁਲੋ ਮੁਨਿਃ
ਫਿਰ ਸੋਮਾ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁਨੀ ਨਕੁਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਚਂਪਕਾਖ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਯਦ੍ਗਙ੍ਗੋਤ੍ਤਰਵਾਹਿਨੀ
ਚੰਪਕ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਲਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਤਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਕਲਸ਼ਾਦੁਤ੍ਥਿਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਫਿਰ ਕਲਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਲਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।