ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਸ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪਃਸਮਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ऽਪਿ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨੇ ਫਲਂ ਵਿਦੁਃ
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਤਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘਸ੍ਨਾਨਾਧਿਕਂ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਕਮਲਾਸਨਪੂਰ੍ਵਕਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵਾਪਿ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਪਿਤਾ ਤਵ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਾਰਤਿਕ ਤੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨੈਨ ਯਾਜ੍ਯਵਨਿਤੇ ਤ੍ਰਿਮਾਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ, ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਵਸ੍ਯਾਸ੍ਤਥੈਤੇषਾਂ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨੇ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਃ
ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਬੜੀ ਔਖੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਅਮਾਯਾਂ ਚ ਤਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਮਾਘਾਸਿਤਦਲੇ ਸਤਿ
ਅਮਾਵਸਿਆ ਤੇ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਜਦ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹੋਦਯੇ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮਰ੍ਦ੍ਧੋਦਯੇ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮਹੋਦਯਾ ਨੂੰ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਲਕਸ਼ਮਰਧੋਦਯਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਤ੍ਰਯਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨਾषਾਢ ਮਾਸਯੋਃ
ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਫਾਲਗੁਨ ਤੇ ਆਢ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਪਂ ਵੈ ਸਂਚਿਤਂ ਹਿ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵੈਧृਤਿਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵੀਜਲੇ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਸਮੇਂ ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਰੁਣੋਦਯਕੇ ਸ੍ਨਾਯੀ ਸ ਤੁ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਅਰੁਣੋਦੇ ਸਮੇਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰਨ੍ਤੇ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ—
ਇਨ੍ਦੋਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰਵੇਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਤਤਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਫਲ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਯਦਿ ਲਭ੍ਯੇਤ ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਸ਼ਤੈਃ ਸਮਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੌ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਹਰਤਿ ਹਿ ਤਿਥੌ ਸਾ ਦਸ਼ੈषਾਦ੍ਯਗਙ੍ਗਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦਪਿ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਵਾਜਿਮੇਧਕ੍ਰਤੋਸ਼੍ਚ
ਉਸ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗੋਵਿਨ੍ਦਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਨਿ ਮੇ ਹਨ ਜਾਹ੍ਨਵਿ
ਹੇ ਜਾਹਨਵੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ।
ਗੁਰੁਣਾ ਯਾਤਿ ਸਂਯੋਗਂ ਤਨ੍ਮਹਤ੍ਵਂ ਤਿਥੇਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੁਰੂ (ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ) ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਤਿਥੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਦੇਸ਼ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਫਲਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਚ੍ਛਤਗੁਣਾ ਯਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇਨ ਸਂਯੁਤਾ
ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਵਿਂਧਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਗਙ੍ਗਾ ਤ੍ਰਿषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਚਾਧਿਕਾ
ਗੰਗਾ ਹਰ ਥਾਂ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਖਾਸ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਏषੁ ਸ੍ਨਾਤਾ ਦਿਵਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ऽਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਇੱਥੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਰਾਜਸੂਯਾਨਾਂ ਫਲਂ ਸ੍ਯਾਦਸ਼੍ਵਮੇਧਯੋਃ
ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਯੁਤਾਨਾਂ ਤੁ ਗਵਾਂ ਦਾਨਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਵਿਦਵਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਾਪ੍ਯੇषੁ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੁੰਡਾਂ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਖੂਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਵਿਰਭੂਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਾਰਾਹਾਕृਤਿਰਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ 'ਚ ਅਚੁਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਤ੍ਰਯਸ੍ਯਾਪਿ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਮੋਤ੍ਥਂ ਪਾਤਕਂ ਚਾਪਿ ਮੋਹਿਨਿ
ਮੋਹਿਨੀ, ਉਥੇ ਹਰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।