ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨੈਰਨ੍ਤਰ੍ਯੇਣ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਜੋ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਪੂਣ ਮੱਧ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਕੋਟਿਦਾਨਾਦ੍ਧਿ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ ਪੂਣ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਹੈ।
ਹਰਿਦ੍ਵਾਰੇ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਚ ਸਿਂਧੁਸਂਗੇ ਫਲਾਧਿਕਾ
ਹਰਿਦਵਾਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਫਲ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਭਿਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚੇਤਿ ਰਵੇਰ੍ਵਚਃ
ਉਹ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਵੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ।
ਸੋ ऽਪਿ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਨਾਕਂ ਵੈ ਇਤ੍ਯਾਹ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚ ਤਾਮ੍
ਵਰੁਣ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਉਹ ਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਮੋਰੁ ਸਾਵਧਾਨਾ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸਗੋਤ੍ਰਜਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੈਰਨ੍ਤਰ੍ਯੇਣ ਵਿਧਿਵਦ੍ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰੰਤਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸੋ ऽਪਿ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਯਾਤਿ ਕੁਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੁਦ੍ਧਰਨ੍
ਉਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੇ ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਸ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪਃਸਮਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ऽਪਿ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨੇ ਫਲਂ ਵਿਦੁਃ
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਤਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘਸ੍ਨਾਨਾਧਿਕਂ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਕਮਲਾਸਨਪੂਰ੍ਵਕਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵਾਪਿ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਪਿਤਾ ਤਵ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਾਰਤਿਕ ਤੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨੈਨ ਯਾਜ੍ਯਵਨਿਤੇ ਤ੍ਰਿਮਾਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ, ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਵਸ੍ਯਾਸ੍ਤਥੈਤੇषਾਂ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨੇ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਃ
ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਬੜੀ ਔਖੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਅਮਾਯਾਂ ਚ ਤਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਮਾਘਾਸਿਤਦਲੇ ਸਤਿ
ਅਮਾਵਸਿਆ ਤੇ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਜਦ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹੋਦਯੇ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮਰ੍ਦ੍ਧੋਦਯੇ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਮਹੋਦਯਾ ਨੂੰ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਲਕਸ਼ਮਰਧੋਦਯਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਤ੍ਰਯਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨਾषਾਢ ਮਾਸਯੋਃ
ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਫਾਲਗੁਨ ਤੇ ਆਢ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਪਂ ਵੈ ਸਂਚਿਤਂ ਹਿ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵੈਧृਤਿਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵੀਜਲੇ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਸਮੇਂ ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਰੁਣੋਦਯਕੇ ਸ੍ਨਾਯੀ ਸ ਤੁ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਅਰੁਣੋਦੇ ਸਮੇਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰਨ੍ਤੇ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ—
ਇਨ੍ਦੋਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰਵੇਰ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਤਤਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਫਲ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਯਦਿ ਲਭ੍ਯੇਤ ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਸ਼ਤੈਃ ਸਮਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੌ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਹਰਤਿ ਹਿ ਤਿਥੌ ਸਾ ਦਸ਼ੈषਾਦ੍ਯਗਙ੍ਗਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦਪਿ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਵਾਜਿਮੇਧਕ੍ਰਤੋਸ਼੍ਚ
ਉਸ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗੋਵਿਨ੍ਦਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਨਿ ਮੇ ਹਨ ਜਾਹ੍ਨਵਿ
ਹੇ ਜਾਹਨਵੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ।
ਗੁਰੁਣਾ ਯਾਤਿ ਸਂਯੋਗਂ ਤਨ੍ਮਹਤ੍ਵਂ ਤਿਥੇਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੁਰੂ (ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ) ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਤਿਥੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਦੇਸ਼ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਫਲਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।