ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਤਪੋਦਾਨਯੋਗਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਸਾਰੇ ਯਜਨ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਜੋਗ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਚਨੈਰ੍ਨੈष੍ਠਿਕਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸਮਾਤृਪਿਤृਦਾਰਾਣਾਂ ਕੁਲਕੋਟਿਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਅਣਗਣਤ ਪੀੜੀਆਂ ਦਾ ਪੁੰਨ—
ਸਂਤੋषਃ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਂ ਸੁਖਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਸੰਤੋਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ—
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਵ ਕੇਵਲਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਗੰਗਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਜ੍ਜਲਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਤਜ੍ਜਲਂ ਪਿਬਤੇ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹਦਾ ਜਾਂ ਪੀਂਦਾ ਹੈ—
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਸੋਮਪਾਨਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਮੋਦਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਜਦ ਉਹ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਮृਤਾਨ੍ਯੁਪਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਗਙ੍ਗਾਜਲਂ ਨਰਾਃ
ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਗੋਦਾਨੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਅੰਨ ਦੇਣ, ਗਾਂ ਦੇਣ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ—
ਤਤਃ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਗਙ੍ਗਾਂਭਸ਼੍ਚੁਲੁਕਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਧਿਕਫਲਂ ਗਙ੍ਗਾਤੋਯਪਾਨਾਦਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਂ ਯਃ ਪਿਬੇਦਂਭਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜੋ ਮਨ ਚਾਹ ਕੇ ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰ੍ਮਦਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਾਸੈਰ੍ਗਾਙ੍ਗਂ ਵਰ੍षੇਣ ਜੀਰ੍ਯਤਿ
ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰਫਲਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ਗਙ੍ਗਾਯਾਮਸ੍ਥਿਯੋਗਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਿਬੇਤ੍ਤੁ ਯਥੇष੍ਠਂ ਹਿ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ਭਃ ਸ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨ ਚਾਹ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜ੍ਞਾਨਮਮਲਂ ਯੋਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਹ ਸਵਰਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ, ਜੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਯਾਵਕਾਹਾਰਾਦ੍ਗਾਙ੍ਗਪਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ, ਗਾਂ ਦੇ ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਜੌ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਮੁਨਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਜੋ ਗੱਲ ਸਚ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਹੈ,
ਗਙ੍ਗਾਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
ਪੁਮਾਂਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਗਙ੍ਗਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾਵਗਾਹ੍ਯ ਚ
ਇਨਸਾਨ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਪੁਮਾਨ੍ਪੁਨਾਤਿ ਪੁਰੁषਾਞ੍ਛਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਨਸਾਨ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੁਭਾਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਗਙ੍ਗਾਦਰ੍ਸ਼ਨਜਂ ਫਲਮ੍
ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਫਲ,
ਨਿਰ੍ਘृਣਤ੍ਵਂ ਚ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਙ੍ਗਾਦਰ੍ਸ਼ਨ ਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਰਦਈਪਣ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਦਾਂਭਿਕਤ੍ਵਂ ਨृਣਾਂ ਗਙ੍ਗਾਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੰਭਤਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ ਨਰਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪਦਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਦਰਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਦ੍ਗਙ੍ਗਾਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਰ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤਦ੍ਭਵੇਦੇਵ ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ
ਇਹ ਫਲ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਨਾਤ੍ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾ ਸੇਵ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਇਨਸਾਨ ਜੋ ਫਲ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੱਭਦਾ ਹੈ,
ਅਥ ਤੇ ਸ੍ਮਰਣਸ੍ਯਾਪਿ ਗਙ੍ਗਾਯਾ ਭੂਪਭਾਮਿਨਿ
ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ,