ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪਾਨਿ ਹਾਹੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤ੍ਯਲਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਪ 'ਹਾਏ!' ਕਹਿ ਕੇ ਤੁਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ਸ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਤਕੈਃ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤੈਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਦੇਵੈਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਨੀਯੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸ ਏਵ ਹਿ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ऽਪਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਣਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾ ਗਙ੍ਗਾ ਸੁਖਸੇਵ੍ਯਾ ਯਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਗੰਗਾ ਸੁਖੀ-ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਤਦ੍ਦਿਨੇਨ ਵੈ
ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਸੁਖਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸ ਵੈ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਭਾਜਨਮ੍
ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤੇ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ,
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਂ ਸੁਖਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਸਾਰੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੋ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਸੇਵਾਪਰਸ੍ਯੇਹ ਦਿਵਸਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਇੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅੱਧੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਤਪੋਦਾਨਯੋਗਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਸਾਰੇ ਯਜਨ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਜੋਗ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਚਨੈਰ੍ਨੈष੍ਠਿਕਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਸਮਾਤृਪਿਤृਦਾਰਾਣਾਂ ਕੁਲਕੋਟਿਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਅਣਗਣਤ ਪੀੜੀਆਂ ਦਾ ਪੁੰਨ—
ਸਂਤੋषਃ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਂ ਸੁਖਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਸੰਤੋਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ—
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਵ ਕੇਵਲਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਗੰਗਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਜ੍ਜਲਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਤਜ੍ਜਲਂ ਪਿਬਤੇ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹਦਾ ਜਾਂ ਪੀਂਦਾ ਹੈ—
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਸੋਮਪਾਨਂ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਰਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਮੋਦਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਜਦ ਉਹ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਮृਤਾਨ੍ਯੁਪਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਗਙ੍ਗਾਜਲਂ ਨਰਾਃ
ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਗੋਦਾਨੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਅੰਨ ਦੇਣ, ਗਾਂ ਦੇਣ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ—
ਤਤਃ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਗਙ੍ਗਾਂਭਸ਼੍ਚੁਲੁਕਾਸ਼ਨਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਧਿਕਫਲਂ ਗਙ੍ਗਾਤੋਯਪਾਨਾਦਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਂ ਯਃ ਪਿਬੇਦਂਭਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜੋ ਮਨ ਚਾਹ ਕੇ ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰ੍ਮਦਂ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਾਸੈਰ੍ਗਾਙ੍ਗਂ ਵਰ੍षੇਣ ਜੀਰ੍ਯਤਿ
ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰਫਲਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ਗਙ੍ਗਾਯਾਮਸ੍ਥਿਯੋਗਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪਿਬੇਤ੍ਤੁ ਯਥੇष੍ਠਂ ਹਿ ਗਙ੍ਗਾਮ੍ਭਃ ਸ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨ ਚਾਹ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜ੍ਞਾਨਮਮਲਂ ਯੋਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਹ ਸਵਰਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ, ਜੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਯਾਵਕਾਹਾਰਾਦ੍ਗਾਙ੍ਗਪਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ, ਗਾਂ ਦੇ ਮੂਤਰ ਜਾਂ ਜੌ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਮੁਨਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਜੋ ਗੱਲ ਸਚ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਹੈ,
ਗਙ੍ਗਾਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,