ਏਵਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਿਪਾਲਦੇ ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਹृष੍ਟਾ ਚ ਪੁਰੋਧਸਂ ਸ੍ਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪਤਿਪਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਿਆ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਤਰੂਪਾ ਚ ਦਿਨਂ ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਰੂਪਾ ਨਰਕਾਯ ਨॄਣਾਮ੍
ਉਹ ਕਠਿਨ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਭੋਦਿਤੋ ਰੁਕ੍ਮਵਿਭੂषਣਸ੍ਯ ਮਤ੍ਤੇਭਸਂਸ੍ਥਃ ਪਟਹਃ ਸੁਘੈषਃ
ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਡੰਕਾ, ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵੱਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟੇ ਕਾਰ੍ਯੇ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਤ੍ਵਿਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਪृष੍ਟਮੁਦਯਂ ਨॄਣਾਂ ਮੋਹਨਾਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਉਭਰਦੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਭਟਕਾਵੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਹਿ ਤੇ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਾਲਨੇਤ੍ਰੇ ਯਨ੍ਮੋਹਿਨੀਤ੍ਯੇਵ ਜਨੋ ਬ੍ਰਵੀਤਿ
ਹਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਠੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਮੋਹਣੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਨਯੋ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤਾਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਵਿਮੋਹਿਨੀ ਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸੁਰਾਸੁਰੇਸ਼ਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੋਹਣੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ, ਜੋ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਹਨ, ਪਹੁੰਚੀ।
ਦਗ੍ਧਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਮਮ ਲੋਕਨਾਥ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯੇ ऽਥ ਤਥਾ ਕੁਰੁष੍ਵ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸੜ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਾਂ—ਇਹੀ ਕਰ।
ਜਿਤੋ ਹਿ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ਮਨਃ ਪੁਰਾਦ੍ਯ ਕृਤੋ ਜਯੀ ਤਾਤ ਤਵ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍
ਅੱਜ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਿੱਤੂ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਤਾ।
ਭੂਯਾਮਹਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਂ ਸਾਂਤ੍ਯਯਸ੍ਵ ਭੋਃ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮਨਾਓ, ਹੇ ਸਰਦਾਰ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਾਂਤ੍ਵਯਾਮਾਸ ਪੁਨਰੇਵ ਸੁਤਾਕृਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਤਵ ਚਾਸ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਯ ਚ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਪੁਨਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਯਾਚੇਤ ਤਦਾਜ੍ਞਾਂ ਦੇਹਿ ਮਾਨਦ
ਉਹ ਮੁੜ ਸਰੀਰ ਮੰਗ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਹੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਵਯਾ ਮਯਾ ਚ ਸਪਾਲ੍ਯਾ ਕृਤਕਾਰ੍ਯਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਤੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਾਤੋ ऽਹਮਸ੍ਯਾ ਭੂਯੋ ऽਪਿ ਦੇਹਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਮੁੜ ਸਰੀਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯਥਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਥੈਵਾਸ਼ੁ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੌਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰ ਲਵੋ।
ਯਾਜ੍ਯਾਯਾ ਦੇਹਯੋਗਾਰ੍ਥਮਾਦਿਦੇਸ਼ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਰੀਰਕ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਕਮਣ੍ਡਲੁਜਲੇਨੌਕ੍ਸ਼ਨ੍ਮੋਹਿਨ੍ਯਾ ਦੇਹਭਸ੍ਮ ਤਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਮੰਡਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੋਹਿਨੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰਾਖ ਉਤੇ ਛਿੜਕਾਅ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਾਤਂ ਚ ਵਸੋਃ ਪੁਰੋਧਸੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਦੌ ਵਿਨਯੇਨ ਨਤ੍ਵਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾਰੀ ਦੇ ਪੈਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਮੋਹਿਨੀਂ ਸ੍ਵਾਮਿਸੁਤੋਞ੍ਜ੍ਝਿਤਾਂ ਚ ਜਗਾਦ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਦੁਤਾਮਵੀਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੋਹਿਨੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਗਤਿਂ ਤੇ ਕਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਰ੍ਮਣਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਵਾਂਗਾ।
ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੋਹਿਨੀਪਿਤਰਂ ਮੁਦਾ
ਮੋਹਿਨੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਜਗਾਮ ਲੋਕਂ ਤਮਸਃ ਪਰਮਵ੍ਯਕ੍ਤਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਾਹੀਂ।
ਮੋਹਿਨੀਂ ਸਮਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਂ ਮਤ੍ਵਾ ਹृਦਿ ਵਿਚਾਰਯਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੋਹਿਨੀ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਜੋਗ ਹੈ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਪਨ੍ਨੋ ਬੁਬੁਧੇ ਕਾਰਣਂ ਗਤੇਃ
ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ।
ਯੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਿਨਾਂ ਗਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਜਾਣ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯਾ ਸਦृਸ਼ਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਣਤਾ ਮੋਹਿਨੀ ਪ੍ਰਾਹ ਗਙ੍ਗਾਸ੍ਨਾਨਕृਤਾਦਰਾ
ਮੋਹਿਨੀ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।