ਜਙ੍ਗਮਾਜਙ੍ਗਮੈਰ੍ਭੂਮਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਦ੍ਵੀਪਵਤੀ ਸਦਾ
ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਕਃ ਸੁਕृਤਿਭਿਰ੍ਜੀਵੈਰ੍ਨਰਕਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਸਵਰਗ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਨਰਕ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ,
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੋਹਿਨੀ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤੁਰਾਜ੍ਞਾਵਿਧਾਯਿਨੀ
ਉਹ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੋਹਿਨੀ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ,
ਪੁਰੋਧਸਾ ਸਮੇਤਾਨੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਪੁਜਾਰੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹਨ,
ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਹृਦਾ ਸੁਰਾਃ
ਸੌ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ,
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਪਿਨਾਂ ਗਤਿਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਃ ਸਪਤ੍ਨੀ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਗਾਃ ਕृਤਾਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਸਹੇਲੀ ਤੇ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਹਰਿਦਿਨਂ ਦੁष੍ਟਂ ਜਾਯਤੇ ਮਮ ਮਾਨਦਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦਾ ਮਾੜਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਯਾਚੇ ਦਦਤ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਾਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ਧਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਯਯਾ ਪੂਤਾ ਮਹਾਪਾਪਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਮੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਵੇਧੋ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪਕਾਰਾਯ ਮੋਹਿਨੀ
ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ,
ਪਾਰਣਂ ਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪਵਾਸਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਨਾ, ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤਾਸ੍ਤੁ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਭਿਨ੍ਨਾ ਉਪੋष੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵੈਃ
ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਪਵਾਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਯੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਧਿਨਾ ਤ੍ਰਿਦਿਨਾਤ੍ਮਕੇ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ,
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਹਿ ਵ੍ਰਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿਰਂਬੁ ਸਮੁਪੋषਣਮ੍
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਪਵਾਸ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਾ ਹਰੇਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਹਾਰਾਤ੍ਪਾਦਸਂਮਿਤਮ੍
ਹਰਿ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਆਪਣੇ ਖਾਣ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਮਧ੍ਯਰਾਤ੍ਰੇ ਚ ਵਿਦ੍ਧਾਂ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਯਾਮ੍ਯਯਾ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਯਾਮਯਾ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਯਮਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਿ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾਨਘੇ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਯਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ,
ਸੂਰ੍ਯੇਨ੍ਦੁਚਾਰਾ ਤਿਥ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਗਾਮਿਨੀ
ਤਿਥੀਆਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ,
ਅਰੁਣੋਦਯਮਾਰਭ੍ਯ ਯਾਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਅਰੁਣੋਦੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ,
ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਵਿਦ੍ਧਂ ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮੁਹੂਰ੍ਤਦ੍ਵਯਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਜ੍ਞੇਯਂ ਚਾਤ੍ਰਾਰੁਣੋਦਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਅਰੁਣੋਦੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦੋ ਮੁਹੂਰਤਾਂ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਰਸ੍ਵਦੀਰ੍ਘਤ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਰਾਸ਼ਿਕ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਛੋਟਾਈ ਜਾਂ ਲੰਬਾਈ ਤਿੰਨ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝੀ ਜਾਵੇ,
ਸਬ੍ਧ੍ਵੋਪਵਾਸਿਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਭਵ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਹੇ ਸਾਫ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਰਹਿ; ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਪਾਖਣ੍ਡਾਨਾਂ ਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਾਪਸਂਚਨਾਯ ਚ
ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਵਾਧਾ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਲਈ,
ਦਤ੍ਤਂ ਤੇ ਮੋਹਿਨਿ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषਸਮਯਾਙ੍ਕਿਤਮ੍
ਹੇ ਮੋਹਿਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ,
ਤੇषਾਂ ਭਵੇਦ੍ਯਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਸ਼ੁਭੇ ਫਲਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭਵ ਭੂਸੁਰੇ ਤ੍ਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਭਲਾ ਕੰਮ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਤੂੰ ਭੋਗ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਜਾ.
ਮੇਨੇ ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਨਿਜਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸ੍ਵਪਾਪਤੀਰ੍ਥਾਭਿਨਿषੇਵਣੇਨ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਫਲ ਸਮਝਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਚੈਤਨ੍ਯਮਾਤ੍ਰੇ ਪਵਨਾਤ੍ਮਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਂਮਾਰ੍ਜਿਤੋ ਭੂਪਕृਤਸ੍ਤੁ ਪਨ੍ਥਾਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ ਚੇਤਨਾ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਰਸਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।