ਦੇਵਾਪਕਾਰੋ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਬਾਹੁਜਨ੍ਮਨਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ।
ਭੂਸੁਰਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣਂ ਯਾਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਸਹਾਯਕਾਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਹਨ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪਿਤਂ ਭੂਸੁਰ ਭੂਪਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਿਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਸਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ
ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਪਾਪਵੇਗੇਨ ਬਭੂਵ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾ ਭਸ੍ਮਾਵਸ਼ੇषਾ ਤਵ ਸ਼ਾਪਦਗ੍ਧਾ
ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਖੇਰ ਗਈ, ਰਾਖ ਹੋ ਗਈ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸੜ ਗਈ।
ਨ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਕਾਮਾ ਲਭਤੇ ऽਵਮਾਨਂ ਕਥਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤੋ ऽਪਕृਤਿਂ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਫਾਇਦੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕृਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਮੋਹਿਨੀਯਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਕ੍ਰੂਰਤਰਾਂ ਤ੍ਵਯੀਜ੍ਯੇ
ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਨ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਛੱਡਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਕਠੋਰ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਨਾਥਂ ਵਿਮੋਹਿਨੀਦੇਹਕृਤਂ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੁਖੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਟਕਾਵਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨ ਲੋਕੇषੁ ਸ੍ਥਿਤਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਿਭਿਃ ਸਂਕੁਲੇषੁ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਟਿਕਾਅ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਦਾਸ੍ਯਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪੂਜ੍ਯਤਰੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਆਦਰਨੀਯ ਹੈ।
ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਭਵਿਤਾ ਮੋਹਿਨੀਕृਤਤ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਭਟਕਾਵਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜਙ੍ਗਮਾਜਙ੍ਗਮੈਰ੍ਭੂਮਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾ ਦ੍ਵੀਪਵਤੀ ਸਦਾ
ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਕਃ ਸੁਕृਤਿਭਿਰ੍ਜੀਵੈਰ੍ਨਰਕਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਸਵਰਗ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਨਰਕ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ,
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੋਹਿਨੀ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤੁਰਾਜ੍ਞਾਵਿਧਾਯਿਨੀ
ਉਹ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੋਹਿਨੀ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ,
ਪੁਰੋਧਸਾ ਸਮੇਤਾਨੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਪੁਜਾਰੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹਨ,
ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਹृਦਾ ਸੁਰਾਃ
ਸੌ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਵੀ, ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ,
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਾਪਿਨਾਂ ਗਤਿਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਃ ਸਪਤ੍ਨੀ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਗਾਃ ਕृਤਾਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਸਹੇਲੀ ਤੇ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਹਰਿਦਿਨਂ ਦੁष੍ਟਂ ਜਾਯਤੇ ਮਮ ਮਾਨਦਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦਾ ਮਾੜਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਯਾਚੇ ਦਦਤ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਾਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ਧਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਮੰਗਦੀ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਯਯਾ ਪੂਤਾ ਮਹਾਪਾਪਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਮੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਵੇਧੋ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪਕਾਰਾਯ ਮੋਹਿਨੀ
ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ,
ਪਾਰਣਂ ਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪਵਾਸਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਨਾ, ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤਾਸ੍ਤੁ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਭਿਨ੍ਨਾ ਉਪੋष੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵੈਃ
ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਪਵਾਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ,
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਯੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਧਿਨਾ ਤ੍ਰਿਦਿਨਾਤ੍ਮਕੇ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਕਹੀ ਗਈ ਹੈ,
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਹਿ ਵ੍ਰਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨਿਰਂਬੁ ਸਮੁਪੋषਣਮ੍
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਪਵਾਸ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਾ ਹਰੇਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਹਾਰਾਤ੍ਪਾਦਸਂਮਿਤਮ੍
ਹਰਿ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ, ਆਪਣੇ ਖਾਣ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਨਿष੍ਕਾਮਾ ਮਧ੍ਯਰਾਤ੍ਰੇ ਚ ਵਿਦ੍ਧਾਂ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਯਾਮ੍ਯਯਾ
ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਯਾਮਯਾ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਯਮਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਿ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾਨਘੇ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਯਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ,
ਸੂਰ੍ਯੇਨ੍ਦੁਚਾਰਾ ਤਿਥ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਗਾਮਿਨੀ
ਤਿਥੀਆਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ,