ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਦਾਜ੍ਞਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਗਤਾ ਰੁਕ੍ਮਵਿਭੂषਣਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕ੍ਲੇਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਵਰਾਸਿਨਾ
ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਗਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਦੇਵ ਪਾਪਾਯਾ ਮਮ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ, ਪਾਪਣ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ।
ਵਿਪ੍ਰਵਾਕ੍ਯਹਤਾਨਾ ਚ ਦਗ੍ਧਾਨਾਂ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਨਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ,
ਸ਼ਤਹ੍ਰਦਾਵਿਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦੀ ਪਿਤਃ
ਜੋ ਸੌ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਦਰਿਆ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯਸਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਰ੍ਹਿ ਮੇ ਵਿਹਿਤਾ ਗਤਿਃ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਮਾਰਗ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਧਰ੍ਮਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਦੇਵੇਸ਼ੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਯੁਤਃ
ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ, ਧਰਮ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਾਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਾਦਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭੂਪ ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜ੍ਯੋ ਮਾਨ੍ਯਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਰਾਜਾ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਿਤਾਮਾ, ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯੇ ਮਹਤਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹ੍ਯਸਾਧ੍ਯੇ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੰਭਵ ਹੋਵੇ,
ਸ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਰਗਸ੍ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ,
ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਲੋਕਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਤ ਵਿਪ੍ਰ ਸਦਾਚਾਰ ਪਰਲੋਕੋਪਕਾਰਕ
ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਪਰਲੋਕ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।
ਮਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਰੁਕ੍ਮਾਙ੍ਗਦਵਿਮੋਹਨੇ
ਮੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੈਨੂੰ ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਦੀ ਭੁਲਾਵੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਸਂਕੁਲਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਲੋਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿ ਰਾਕੁਲੈਃ
ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵੇਖ ਕੇ,
ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਧਰਾਦੇਵ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣ।
ਅਨਯਾ ਨਿਕषਾਸ਼੍ਯਾਙ੍ਗ੍ਯਾ ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭੂषਣਃ
ਇਸ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਪਰਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਸੱਚਾ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਞਾਪ੍ਰਹਤਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਰਿਵਾਸਰਪਾਲਨਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਦੇਵਾਪਕਾਰੋ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਬਾਹੁਜਨ੍ਮਨਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ।
ਭੂਸੁਰਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣਂ ਯਾਤਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਸਹਾਯਕਾਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਹਨ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪਿਤਂ ਭੂਸੁਰ ਭੂਪਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਿਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਸਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ
ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਪਾਪਵੇਗੇਨ ਬਭੂਵ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾ ਭਸ੍ਮਾਵਸ਼ੇषਾ ਤਵ ਸ਼ਾਪਦਗ੍ਧਾ
ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਖੇਰ ਗਈ, ਰਾਖ ਹੋ ਗਈ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸੜ ਗਈ।
ਨ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਕਾਮਾ ਲਭਤੇ ऽਵਮਾਨਂ ਕਥਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤੋ ऽਪਕृਤਿਂ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਫਾਇਦੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕृਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਮੋਹਿਨੀਯਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਕ੍ਰੂਰਤਰਾਂ ਤ੍ਵਯੀਜ੍ਯੇ
ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਨ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਛੱਡਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਕਠੋਰ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਨਾਥਂ ਵਿਮੋਹਿਨੀਦੇਹਕृਤਂ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੁਖੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਟਕਾਵਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨ ਲੋਕੇषੁ ਸ੍ਥਿਤਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਿਭਿਃ ਸਂਕੁਲੇषੁ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਟਿਕਾਅ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਦਾਸ੍ਯਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪੂਜ੍ਯਤਰੋ ਮਮ
ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਆਦਰਨੀਯ ਹੈ।
ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਭਵਿਤਾ ਮੋਹਿਨੀਕृਤਤ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਭਟਕਾਵਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।