ਨਯਤਿ ਵਿष੍ਣੁਸਦਨਂ ਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਗਾਙ੍ਗੇਨਰ ਵਾਰਿਣਾ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਸਰ੍ਵਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਭਵਨਂ ਹਰੇਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿਰ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਙ੍ਗਾਬਿਨ੍ਦ੍ਵਭਿषੇਚਨਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇਤਦਾ
ਧਰਮ ਰਾਜ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੁਰੰਤ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਚਿਵੇषੁ ਯਯੌ ਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤੁਹਿਨਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ृਙ੍ਗੇषੋਡਸ਼ਯੋਜਨੇ
ਆਖਰੀ, ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ, ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ,
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾਨਯਾਮਾਸ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿਆਇਆ।
ਕਥਮਾਨੀਤਵਾਨ੍ਗਙ੍ਗਾਮੇਤਨ੍ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਗੰਗਾ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ; ਤੂੰ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਂ ਤਪਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਗੋਦਾਵਰੀ ਤਟਮ੍
ਹਿਮਾਲਿਆ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਕृष੍ਣਸਾਰਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਮਾਤਙ੍ਗਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਾਰਾ ਹਿਰਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵ੍ਰਜਦ੍ਵਰਾਹਨਿਕਰਂ ਚਮਰੀਪੁਚ੍ਛਵੀਚਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਘੁੰਮਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਯਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂੰਛਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਮੁਨਿਕਨ੍ਯਾਭਿਰਾਦਰਾਤ੍
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਰਿਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਮਾਲਤੀਯੂਥਿਕਾਕੁਨ੍ਦਚਮ੍ਪਕਾਸ਼ਅਵਤ੍ਥਭੂषਿਤਮ੍
ਮਾਲਤੀ, ਯੂਥਿਕਾ, ਕੁੰਦ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਹਾਘੋषਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਭੁਗੋਃ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਵੈਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਤੇਜਸਾ ਸੂਰ੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਭृਗੁਂ ਤਤ੍ਰ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਭृਗੁਰਪ੍ਯਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰੇ ਸਨ੍ਮਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਨਯਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਭਵਭੀਤੋ ऽਹਂ ਨृਣਾਮੁਦ੍ਧਾਰਕਾਰਣਮ੍
ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭੀਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਤੀ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਉਦ੍ਧਰ੍ਤ੍ਤਕਾਮਸ੍ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ਨਰਰੁਪਧਰਂ ਹਰਿਮ੍
ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣੇ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਨृਤਂ ਵਦ ਵੈ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੋ; ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲੋ।
ਕੁਰੁ ਪੁਣ੍ਯਮਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਮਰ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਪੁਣੀਤ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਓ ਅਤੇ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੋ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਯ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਬਾਰਾਂ ਜਾਂ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਭਲਾ ਮਿਲੇਗਾ।
ਅਨृਤਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਜਨਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੀਦृਸ਼ਾਃ
ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਝੂਠ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕ ਮੰਦ ਹਨ?
ਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਾ ਚ ਕੀਦृਸ਼ੀ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ?
ਕੋ ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਮੁਨੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਸੱਚ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ?
ਸਾਧੁ ਸਾਧੁਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤਵ ਬੁਦ੍ਧਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ; ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਯਥਾਰ੍ਥਕਥਨਂ ਯਤ੍ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮਾਹੁਰ੍ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਜੋ ਗੱਲ ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਸਚ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।