ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣੋ ਵਿਰੋਧੇਨ ਭਕ੍ਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਵੀ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਰਾਚਾਰੇਣੈਵ ਤੁष੍ਯਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਆਚਾਰਪ੍ਰਭਵੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭੁਰਚ੍ਯੁਤਃ
ਧਰਮ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰੋਤ ਅਚੁਤ ਹੈ।
ਸਦਾਚਾਰਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਾ ਅਪ੍ਯਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਯਤ੍ਤੁ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਯਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਗਦਿਤਂ ਮਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਹੋਰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਮਣੀਯਾਂਸਂ ਸੁਖਮੇष੍ਯਸਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਕਤਮ੍
ਤੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਦ੍ਵਯੋਰਨ੍ਤਰਦृਗ੍ਯਾਤਿ ਨਰਕਾਰਨ੍ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਖਲਃ
ਜੋ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖਾਂ ਵਾਰੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੇਦਕृਦ੍ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰਘ ਚ
ਫੁਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਥੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵੀ।
ਵਸਨ੍ਤਿ ਨਰਕੇ ਤੇ ਤੁ ਰਾਜਂਸ੍ਤਵ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਹੁਣ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯੇਵ ਭੂਪਤੇ
ਰਾਜਾ, ਗੰਗਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨਯਤਿ ਵਿष੍ਣੁਸਦਨਂ ਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਗਾਙ੍ਗੇਨਰ ਵਾਰਿਣਾ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਸਰ੍ਵਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਭਵਨਂ ਹਰੇਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿਰ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਗਙ੍ਗਾਬਿਨ੍ਦ੍ਵਭਿषੇਚਨਾਤ੍
ਗੰਗਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇਤਦਾ
ਧਰਮ ਰਾਜ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੁਰੰਤ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਚਿਵੇषੁ ਯਯੌ ਵਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤੁਹਿਨਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ृਙ੍ਗੇषੋਡਸ਼ਯੋਜਨੇ
ਆਖਰੀ, ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ, ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ,
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾਨਯਾਮਾਸ ਗਙ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪਾਵਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਿਆਇਆ।
ਕਥਮਾਨੀਤਵਾਨ੍ਗਙ੍ਗਾਮੇਤਨ੍ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਗੰਗਾ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ; ਤੂੰ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਂ ਤਪਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਗੋਦਾਵਰੀ ਤਟਮ੍
ਹਿਮਾਲਿਆ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਕृष੍ਣਸਾਰਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਮਾਤਙ੍ਗਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਾਰਾ ਹਿਰਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵ੍ਰਜਦ੍ਵਰਾਹਨਿਕਰਂ ਚਮਰੀਪੁਚ੍ਛਵੀਚਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਘੁੰਮਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਯਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂੰਛਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਮੁਨਿਕਨ੍ਯਾਭਿਰਾਦਰਾਤ੍
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਰਿਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਮਾਲਤੀਯੂਥਿਕਾਕੁਨ੍ਦਚਮ੍ਪਕਾਸ਼ਅਵਤ੍ਥਭੂषਿਤਮ੍
ਮਾਲਤੀ, ਯੂਥਿਕਾ, ਕੁੰਦ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਹਾਘੋषਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ਭੁਗੋਃ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਵੈਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਤੇਜਸਾ ਸੂਰ੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਭृਗੁਂ ਤਤ੍ਰ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਭृਗੁਰਪ੍ਯਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰੇ ਸਨ੍ਮਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਨਯਾਨ੍ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਭਵਭੀਤੋ ऽਹਂ ਨृਣਾਮੁਦ੍ਧਾਰਕਾਰਣਮ੍
ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭੀਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਤੀ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?