ਮੋਹਿਨ੍ਯਾ ਮੋਹਰੂਪਾਯਾ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਸਂਰੋਚਤੇ ऽਧੁਨਾ
ਜੋ ਮੋਹਨੀਆਂ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਧਰ੍ਮਤ੍ਯਾਗਾਦ੍ਵਰਂ ਨਾਥ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਨਿਪਾਤਨਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਮ ਛੱਡਣ ਨਾਲੋਂ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯੋਤ੍ਪਾਦਨੇ ਤੀਵ੍ਰਾਤਾਦृਸ਼ੀ ਨ ਭਵੇਤ੍ਪਿਤੁਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਮਾਤੁਰ੍ਭਵਤਿ ਭੂਪਾਲ ਤਥਾ ਨਹਿ ਭਵੇਤ੍ਪਿਤੁਃ
ਰਾਜਾ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਜਨਨੀ ਧਾਰਿਣੀ ਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਨੇ ਪਾਲਨੇ ऽਧਿਕਾ
ਮਾਂ ਹੀ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ, ਝਲਦੀ, ਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨੇਹਾਧਿਕ੍ਯਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਮਹਤੀਂ ਵਿਦੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਮਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ ਮਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਲਨਾਤ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸੱਚੇ ਬੋਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਮਾ ਸਤ੍ਯਲਙ੍ਘਨਂ ਕਾਰ੍षੀਃ ਸ਼ਾਪਿਤੋ ऽਸਿ ਮਯਾਤ੍ਮਨਾ
ਸੱਚ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਤੋੜੋ; ਮੈਂ ਖੁਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚੀਰ੍ਣੇ ਰੁਜਾ ਦੇਹੇ ਨਾਲ੍ਪਾਪਿ ਨृਪ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਦਾਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਵਾ ਮਹੀਪਤੇ
ਰਾਜਾ, ਜੇ ਜਿੰਦ, ਪੁੱਤ ਜਾਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਣਾ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ—
ਤਾ ਆਪਦੋ ऽਪਿ ਭੂਪਾਲ ਧਨ੍ਯਾ ਯਾਃ ਸਤ੍ਯਕਾਰਿਕਾਃ
ਰਾਜਾ, ਸੱਚ ਲਈ ਆਈਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵੀ ਧਨਵੰਤ ਹਨ।
ਕੀਰ੍ਤਿਸਂਸ੍ਤਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਨੁਜੈਃ ਸਦਾ
ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਲਂ ਪਰਿਤਾਪੇਨ ਸਤ੍ਯਂ ਪਾਲਯ ਭੂਪਤੇ
ਹੁਣ ਦੁੱਖ ਛੱਡੋ; ਰਾਜਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਦੇਵੈਰੁਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਨਿਕषਾ ਤੇ ਵਿਮੋਹਿਨੀ
ਇਹ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪਰਖ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਲਈ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਵ੍ਯ ਪਾਦਨਾਦ੍ਦੇਵਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਵਾਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲੈਣਗੇ।
ਵਿष੍ਣੋਰੁਦ੍ਵਹਤਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਦੇਵਤਾਃ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਰੁਦ੍ਧਾ ਵਿਬੁਧਾ ਭੂਪ ਸੇਸ਼੍ਵਰਾਸ੍ਤਵ ਚੇष੍ਟਿਤੈਃ
ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਤਬਾਂ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਭੂਪ ਦृਢੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਘਾਤਯਸ੍ਵ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਦਿਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮਰਵਾਓ।
ਮੋਹਿਨ੍ਯਾਃ ਕੁਰੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਆਤ੍ਮਨਃ ਸਤ੍ਯਪਾਲਨਾਤ੍
ਆਪਣੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮੋਹਿਨੀ ਦੇ ਬੋਲ ਮੰਨੋ।
ਤਨ੍ਤਾਸਿ ਲੋਕੇ ਸ਼ਮਨਸ੍ਯ ਭੂਪ ਯਸ਼ਃਪ੍ਰਣੋ ਭਵਿਤਾ ਧਰਾਯਾਮ੍
ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਧਾਗਾ ਬਣ ਜਾਵੋਗੇ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਰਹੇਗੀ।
ਸਂਧ੍ਯਾਵਲੀਮੁਵਾਚੇਦਂ ਮੋਹਿਨ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਨृਪ
ਮੋਹਿਨੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਆਖੇ:
ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਤਂ ਲੋਕੇ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਮ੍ਮੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ?
ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦੇਵਿ ਕਾਲਪ੍ਰਿਯਾ ਤ੍ਵਿਯਮ੍
ਦੇਵੀ, ਇਹ ਧਰਮੰਗਦ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ; ਉਹ ਕਾਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਜਂ ਚ ਸੁਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਮੇ ਭਵਿष੍ਯਾਤਿ
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ?
ਕੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਹਨਨਾਦ੍ਦੇਵਿ ਦੁਃਖਂ ਭਵੇਤ੍ਪਿਤੁਃ
ਦੇਵੀ, ਮਾੜੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਮਿਦਂ ਭੁਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਤੁ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ੋ ਵਰਾਰੋਹੇ ਪਿਤੁਰਪ੍ਯਧਿਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਸੋਹਣੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ऽਯਮਤ੍ਯਧਿਕਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦ ਇਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਇਹ ਪੁੱਤ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਧਰਮਾਂਗਦ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵਾਕਈ ਬਹੁਤ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ।
ਅਹੋ ਦੁਃਖਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਦਪ੍ਯਧਿਕਂ ਮਯਾ
ਹਾਏ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਦੁੱਖ ਭੋਗਿਆ ਹੈ।
ਮੋਹਿਨੀਂ ਮੋਹਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਮਮ ਦੁਃਖਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਮੈਂ ਮੋਹਿਨੀ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।