ਤਤਃ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸੁਤਾਮੁਦ੍ਵਹਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਚ੍ਚ ਲਬ੍ਧਂ ਮਯਾਖਿਲਮ੍
ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ—
ਇਯਂ ਹਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕਿਙ੍ਕਰਾਃ
ਇਹ ਮਹਿਲਾ ਹੁਣ ਮਾਲਕੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਧਨ ਦੇ ਨੌਕਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।
ਭਰ੍ਤਾ ਸਮਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ऽਖਿਲਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਪਤੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਉਭਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਰਾਜਕਨ੍ਯਯੋਃ
ਉਥੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ—
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਦ੍ਭੁਤਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਦੇਹਵਿਤ੍ਤਸਮਰ੍ਪਣਮ੍
ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਧਨ ਸੌਂਪਣ ਦੀ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਵੇਖ ਕੇ—
ਛਿਨ੍ਨਾ ਗੌਰਿਵ ਖਙ੍ਗੇਨ ਗਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਮਮਾਭਵਨ੍
ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੱਢਣ ਵਾਂਗ, ਛੱਡ ਗਈ।
ਤਾਮਤੀਤ੍ਯ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਕਾष੍ਠੀਲਾ ਚਾਭਵਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ।
ਯਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਧਨ ਤੇ ਜਿੰਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ—
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਨਿਸ਼ਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੇ ਧਨ ਤੇ ਜਿੰਦ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਰ੍ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਵਿਤ੍ਤਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਗੁਰੁਰ੍ਗਤਿਃ
ਪਤੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਧਨ, ਜਿੰਦ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਂ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਰੀਰਲੁਬ੍ਧਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਯਾਮੀਂ ਚ ਕੁਯੋਨਿਪੀਡਾਮ੍
ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਮਾੜੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਵਲੀ ਨਾਮ ਭृਸ਼ਂ ਤਾਮੁਵਾਚ ਹ ਸਾਦਰਮ੍
ਫਿਰ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਕਥਂ ਦृष੍ਟਾ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤੀ ਕੁਤ੍ਸਿਤਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ?
ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਵਿਸ਼ਾਲਾਙ੍ਗੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਃਖਿਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਦੱਸ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
ਸ਼ਰੀਰਂ ਤਵ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਯਾ ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਹृਦਿ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਭਾਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਨੈਵ ਮੁਚ੍ਯੇਯਂ ਸਦ੍ਯਃ ਕੁਤ੍ਸਿਤਯੋਨਿਤਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਮਾੜੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਤਨ੍ਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ਾਮਿ ਸੁਮਹਦ੍ਗਤਿਦਂ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਹਾਲਤ ਪਾਉਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨਿ ਚ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਆਦਿ ਵੀ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਚੋषਸਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕृष੍ਣਸੇਵਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵੀ ਵਿਰਲ ਹੈ।
ਦੇਵੈਸ੍ਤੇਜਃ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਮਾਘਮਾਸੇ ਸ੍ਵਕਂ ਜਲੇ
ਮਾਘ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨੇਦृਸ਼ੀ ਸਂਗਰੇ ਸ਼ੂਰੈਰ੍ਗਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਤ ਸੌਖ੍ਯਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਰਾਹ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ।
ਸਰਿਤ੍ਤਡਾਗਵਾਪੀषੁ ਸ੍ਨਾਨੇ ਸਤ੍ਤਮਮੀਰਿਤਮ੍
ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਤਲਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਣ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਸੌਖ੍ਯੈਰ੍ਲਭ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦੁਃਖੈਰੇਵਾਪ੍ਯਤੇ ਤੁ ਤਤ੍
ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਪੂਣ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹੋਮਾਰ੍ਥਂ ਸੇਵਨਂ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਨ ਚ ਸ਼ੀਤਾਦਿਹਾਨਯੇ
ਯਜਨ ਲਈ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਠੰਡ ਆਦਿ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ।
ਆਚ੍ਛਾਦਿਤੇ ਘਨੈਰ੍ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਹ੍ਯੁਦ੍ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਮਰ੍ਥਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਛਾਏ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਯੁਨਾ ਤਾਡਿਤਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ੍ਨਾਨੇ ਗਙ੍ਗਾਸਮਂ ਵਿਦੁਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝਟਕਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਾਤਕਂ ਯਤ੍ਤੁ ਮਾਘਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਜੀਵਤਾ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਦੁਃਖਂ ਮृਤੇਨ ਬਹੁਲਂ ਸੁਖਮ੍
ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਭੋਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਦਾਤਵ੍ਯਾਸ੍ਤਿਲਾਃ ਸ਼ਰ੍ਕਰਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।