ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾ ਵਚਨੇਨੇਹ ਪਰਿਣੀਯ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਆਰੁਹ੍ਯ ਕਰਿਣੀਰੂਪਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਥੋੜੀ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿਚ,
ਧਨਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਭਾਰ੍ਯਾਦ੍ਵਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਧਨ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੀ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਬਹੁਸ਼ੋ ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਾ ਰੂਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਚਨੈਰ੍ਮਰ੍ਮਭੇਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਰੜੇ ਤੇ ਦਿਲ ਚੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਡਾਂਟਿਆ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਰ੍ਦ੍ਧਨਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸੁਦੀਨਵਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,
ਕਾਨ੍ਤਾਰ੍ਜਿਤਾਨਿ ਸੁਭਗੇ ਸ੍ਥਿਰਾਣੀਤਿ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਸੁਭਾਗੇ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਚੀਜ਼ ਸਦਾ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੋ ऽਪਿ ਦੁष੍ਕਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਵੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਔਖਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦੁਰਾਚਾਰੇ ਸੁਖਦਂ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਮਾੜਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਨੇਹਹੀਨਚਿਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਨ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮਿਲਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਨੇਹ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਦਂਪਕਤ੍ਯੋਰ੍ਮਿਲਨਂ ਲੋਕੇ ਵੈਕਲ੍ਯਕਰਣਂ ਮਹਤ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧੋਮੁਖ੍ਯਸ੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ੀ ਬਭੂਵਾਹਂ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂ ਭਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ।
ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਕਙ੍ਕਣਂ ਪਾਣੇਰ੍ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਕਟਿਸੂਤ੍ਰਕਮ੍
ਮੇਰੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਕੜਾ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਗਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਕਮਰਬੰਦ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ।
ਧਨਜੀਵਿਤਯੋਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਭਰ੍ਤਾ ਲੋਕੇषੁ ਗੀਯਤੇ
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਕਥਂ ਸਂਭਾषਯੇ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂ? ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰਾਂ?
ਏਵਂ ਵਿਚਿਂਯੇ ਯਾਦਦ੍ਧृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਛਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਸ਼ਿਵਰ੍ਣੇਨ ਸ਼ੋਭਮਾਨਾ ਸੁਕੋਮਲਾ
ਉਹ ਚਾਂਦ ਵਰਗੇ ਸਫੈਦ ਛਤਰੀ ਹੇਠਾਂ, ਨਰਮ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਖਿੜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤੇ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਪੁਰੁषਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਮਾਮਸਕृਚ੍ਛਭੇ
ਉਹ ਆਦਮੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਧਨਰਤ੍ਨਯੁਤੋ ਭਰ੍ਤਾ ਸਦ੍ਧਿਭਾਰ੍ਯਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਪਤੀ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾਃ ਸਤ੍ਵਰਂ ਪਤ੍ਯਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਂ ਪਿਤृਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਤੁਰੰਤ ਭੇਜੀ ਗਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।
ਨੈਵੋਤ੍ਤਰਮਦਾਂ ਤੇਭ੍ਯਃ ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮੌਨਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਚੁੱਪ ਰਹੀ।
ਆਹੂਤਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਗਚ੍ਛ ਸਮ੍ਮਾਨੇਨ ਤਦਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਈ ਗਈ, ਆਖਿਆ ਗਿਆ, 'ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਾ।'
ਸਾ ਤੁ ਧ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਿ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਪਰ, ਪੁੱਤੜੀ, ਉਹ ਪੰਦਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਲੂ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।
ਦੋਲਾਮਾਰੋਪ੍ਯ ਗਚ੍ਛੇਤਿ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਰ੍ਹੁਃ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦੇ ਰਹੇ, 'ਜਾ, ਡੋਲੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ।'
ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹੋਦਯਪੁਰਂ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇ ਪਤਿਃ
ਉਹ ਮਹੋਦਯਾ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਭੋਜ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਧਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਯੁਤਂ ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਕੁਰਸੀਆਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਧਨ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰੁਤਾਂ ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਮਮ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਭਰ੍ਤृਵਾਕ੍ਯੇਨ ਸਂਪ੍ਰੀਤਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭੁਜਂ ਤਥਾਹृਤਾ
ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆਈ ਗਈ।
ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚਿਰਂ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਸਂਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਣਸੇਵਨਮ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ।
ਪਤ੍ਯੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਤਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਗृਹੀਤੌ ਚਰਣੌ ਮਮ
ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ।