ਪਾਪਾਨਾਂ ਯਾਤਨਾਨਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਚਾਪਿ ਭੂਪਤੇ
ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਬਾਰੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ—
ਏਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ, ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ—
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਮੀਪੇ ਕਮਲਾਪਤੇਃ
ਕਮਲ-ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾ ਚਤੁਲਸੀ ਚੈਵ ਸਤ੍ਸਙ੍ਗੋ ਹਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਗੰਗਾ, ਤੁਲਸੀ, ਸਤਸੰਗ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ—
ਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਪਿਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਫਲਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਮ ਸਦਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕਾਮ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਧਨਮ੍
ਜੋ ਨਿੱਤ, ਨੈਮਿਤਿਕ, ਇੱਛਾ-ਅਧਾਰਤ ਜਾਂ ਮੋਖਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਃ ਪਰਾ ਨृਣਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਪ੍ਰਾਣਾਸ਼ਿਨੀ
ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮਸੈ ਰਾਜਸੈਸ਼੍ਵੈਵ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੈਸ਼੍ਚ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਭਗਤੀ ਤਾਮਸ, ਰਾਜਸ ਤੇ ਸਤਵ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਾ ਤਾਮਸ੍ਯਧਮਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਖਲਭਾਵਧਰਾ ਯਤਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਤਾਮਸੀ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਤਾਮਸੀ ਮਧ੍ਯਮਾ ਤੁ ਸਾ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤਾਮਸੀ ਭਗਤੀ ਨਾਰਾਇਣ ਵੱਲ ਨਹੀਂ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੱਧਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਤਾਮਸੀ ਚੋਤ੍ਤਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤਾਮਸੀ ਭਗਤੀ ਤਾਮਸ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਾ ਰਾਜਸ੍ਯਧਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾ ਮਧ੍ਯਾ ਰਾਜਸੀ ਮਤਾ
ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਰਾਜਸੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਮੱਧਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਰਾਜਸ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਰਾਜਸੀ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯੋਪੇਤਃ ਸਾ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕ੍ਯਧਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉੱਚੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਭਗਤੀ ਸਤਵਿਕ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਂਯੁਤੋ ਭੂਯਃ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਮਧ੍ਯਮਾ ਤੁ ਸਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਭਗਤੀ, ਸਤਵਿਕ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਮੱਧਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾ ਸਾ ਤੁ ਉਤ੍ਤਮਾ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਭਗਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਤਵਿਕ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਯਤ੍ਵੇਨ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਾ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਯਃ ਸਤਤਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤ੍ਤੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਮਤੇ ਸਾਵਧਾਨਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲ ਪ੍ਰਦਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਸਤਵਿਕ ਭਗਤੀ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣੋ ਵਿਰੋਧੇਨ ਭਕ੍ਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਵੀ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਰਾਚਾਰੇਣੈਵ ਤੁष੍ਯਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਆਚਾਰਪ੍ਰਭਵੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭੁਰਚ੍ਯੁਤਃ
ਧਰਮ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰੋਤ ਅਚੁਤ ਹੈ।
ਸਦਾਚਾਰਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਾ ਅਪ੍ਯਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਯਤ੍ਤੁ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਯਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਗਦਿਤਂ ਮਯਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਹੋਰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਮਣੀਯਾਂਸਂ ਸੁਖਮੇष੍ਯਸਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਕਤਮ੍
ਤੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਦ੍ਵਯੋਰਨ੍ਤਰਦृਗ੍ਯਾਤਿ ਨਰਕਾਰਨ੍ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਖਲਃ
ਜੋ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਲੱਖਾਂ ਵਾਰੀ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੇਦਕृਦ੍ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰਘ ਚ
ਫੁਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਥੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵੀ।
ਵਸਨ੍ਤਿ ਨਰਕੇ ਤੇ ਤੁ ਰਾਜਂਸ੍ਤਵ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਹੁਣ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਗਙ੍ਗਾ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯੇਵ ਭੂਪਤੇ
ਰਾਜਾ, ਗੰਗਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।