ਤਲ੍ਪਸ੍ਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ੍ਵਪੁਰਸ੍ਥਾ ਹृਤਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਰਾਖਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਸ਼ੋਕਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾ ਕृਥਾ ਮਤ੍ਕृਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਹੌਸਲਾ ਰੱਖੋ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤਵ ਕੀਰ੍ਤਿਕਰੀ ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਾਤੁਃ ਸੌਸ਼ੀਲ੍ਯਸੂਚਿਕਾ
ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਜ਼ਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਲੋਕੀ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਬਾਹੁਰਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਅਬਾਹੂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸੁਦਯੁਮਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਾਗਤਾ ਨष੍ਟਾ ਦਿਹਿਤਾ ਤਵ ਮਾਨਦ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਧੀ ਮੁੜ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਇਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਪੁਰਬਾਹ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਦृष੍ਟਾ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਾ ਨ ਚਾਭਵਤ੍
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜੀ ਦੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਛਾਣੀ ਨਹੀਂ।
ਅਵਿਪ੍ਲੁਤਾਹਂ ਵਦਤਿ ਮਾਂ ਜਾਨਾਤੁ ਸਮਾਗਤਾਮ੍
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ; ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੈਂ ਮੁੜ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।'
ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਰਪਾਲਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰੱਖਵੇ ਦੀਆਂ ਉਹ ਅਜੀਬ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ,
ਸ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਯੇ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਸਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸਹਜੇ ਨੈਵ ਵੇषੇਣ ਭੂषਿਤਾਂ ਭੂषਣਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਮ ਪਹਿਨਾਵੇ 'ਚ ਸੀ, ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੌਕੀਨ, ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਦੂਰਾਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨ੍ਤਿਕਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯष੍ਵਜਤ ਭੂਪਤਿਃ
ਦੂਰੋਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਂਗਮ੍ਯ ਹृष੍ਟਯਾ ਹਰ੍षਿਤਾਨ੍ਤਰਾ
ਫਿਰ, ਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਸੁਪ੍ਤਾਹਂ ਰਤ੍ਨਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਸਖੀਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾ
ਮੈਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਚਿਨ੍ਤਯਤ੍ਨੀ ਭਰ੍ਤृਯੋਗਂ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਹृਤਾ
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰਾਖਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਮਯੇ ਤਤ੍ਰ ਗੁਹਾਯਾਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਉਥੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਿਯਂ ਸੁਭ੍ਰੂਰ੍ਯਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ
ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਇਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਖੜੀ ਹੈ।
ਅਨਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਯੋਗੇਨ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਇਸ ਦੀ ਅਕਲ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਪੁਰੈਵ ਮਮ ਤਂ ਸ਼ੈਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੇਵੇਨ ਭੂਸੁਰਃ
ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਭੂਸੁਰ, ਦੇਵਤਾ ਖੁਦ ਮੇਰੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਸਂਵਿਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਂਪਤ੍ਯੇ ਨਿਜਕਰ੍ਮਣਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਫਰਜ ਅਨੁਸਾਰ,
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਤਿਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਸ੍ਤਿਨੀਰੂਪਧਾਰਿਣੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਹਾਥੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਕੋਲ ਆਈ,
ਸਮਾਯਾਤਾਤ੍ਰ ਭੂਪਾਲ ਮਾਮਤ੍ਤੁਂ ਤਵ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਿਮਾਂ ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯਾਗ੍ਰਜਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸਮੇਤ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ।
ਅਨੇਨੈਕਾਸਨਗਤਾ ਜਾਤਾ ਭਰ੍ਤਾ ਸ ਮੇ ਭਵਤ੍
ਇੱਕੋ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹ੍ਯਾਗਮੇष੍ਵਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਮਲਾ ਨਾ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ।
ਧਰ੍ਮਤ ਸ੍ਤੇਨ ਮਦ੍ਭਰ੍ਤਾ ਭਵੇਦੇषਾ ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਦੇਹਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਮਾਂ ਤਾਤ ਪਿਤਮਨ੍ਯਂ ਵृਣੇ ਨ ਚ
ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ, ਪਿਤਾ ਜੀ; ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ।
ਸਾਂਤ੍ਵਯਾਮਾਸ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਾਨਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪਤਲੀ-ਕਾਇਆ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਯਦਰ੍ਥਂ ਨਿਹਤਃ ਕਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਤਰਃ ਸਤਿ
ਜਿਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,
ਇਮਮਿਚ੍ਛਤਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਯੋ ऽਯਂ ਭਰ੍ਤਾ ਕृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਉਹ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਅਨੁਮੋਦਯ ਸਾਹਾਯ੍ਯੇ ਸੁਤਾਂ ਮਮ ਸੁਲੋਚਨੇ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨੇ ਤੁ ਵਚਸਿ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੁष੍ਟਾ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ
ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ; ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨ ਲਏ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।