ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਤੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤੁ ਨਿਰਯੀ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਪਰ ਚੋਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਸਮਾਨ ਚੋਰੀ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਤਿਨਿਨ੍ਦਾਪਰੋ ਰਾਜਨ੍ ਸ਼ਿਲਾਨਮਾਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਹਿ
ਰਾਜਨ, ਜੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਥਰ ਦੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਭੋਜਨਂ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਯਾਤਨਾਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਭੋਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ।
ਪੁष੍ਪਾਰਾਮਭਿਦਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਂ ਗਤਿਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਹੁਣ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਹਾਲ ਸੁਣ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਟਾਕृਮਯਃ ਕਲ੍ਪਾਨਾਮੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇਕਵੀਹ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਗੰਦ-ਮਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਾਮਵਿਧ੍ਵਂ ਸਕਾਨਾਂ ਤੁ ਦਾਹਕਾਨਾਂ ਚ ਲੁਮ੍ਪਤਾਮ੍
ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ, ਜਲਾਉਂਦੇ ਜਾਂ ਲੁੱਟਦੇ ਹਨ—
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਭੋਜਿਨੋ ਯੇ ਚ ਮਿਤ੍ਰਦ੍ਰੋਹਪਰਾਸ਼੍ਵ ਯੇ
ਜੋ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਉਚ੍ਛਿਨ੍ਨਪਿਤॄਦੇਵੇਜ੍ਯਾ ਵੇਨ੍ਦਮਾਰ੍ਗਬਹਿਃਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਾ ਭੂਪ ਯਾਤਨਾਃ ਪਾਪਕਾਰਿਣਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਹਨ।
ਪਾਪਾਨਾਂ ਯਾਤਨਾਨਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਚਾਪਿ ਭੂਪਤੇ
ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਬਾਰੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ—
ਏਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ, ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ—
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਮੀਪੇ ਕਮਲਾਪਤੇਃ
ਕਮਲ-ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾ ਚਤੁਲਸੀ ਚੈਵ ਸਤ੍ਸਙ੍ਗੋ ਹਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਗੰਗਾ, ਤੁਲਸੀ, ਸਤਸੰਗ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ—
ਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਪਿਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਫਲਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਮ ਸਦਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕਾਮ੍ਯਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਧਨਮ੍
ਜੋ ਨਿੱਤ, ਨੈਮਿਤਿਕ, ਇੱਛਾ-ਅਧਾਰਤ ਜਾਂ ਮੋਖਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਃ ਪਰਾ ਨृਣਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਪ੍ਰਾਣਾਸ਼ਿਨੀ
ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮਸੈ ਰਾਜਸੈਸ਼੍ਵੈਵ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੈਸ਼੍ਚ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਭਗਤੀ ਤਾਮਸ, ਰਾਜਸ ਤੇ ਸਤਵ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਾ ਤਾਮਸ੍ਯਧਮਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਖਲਭਾਵਧਰਾ ਯਤਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਤਾਮਸੀ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੰਦ ਮਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਤਾਮਸੀ ਮਧ੍ਯਮਾ ਤੁ ਸਾ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤਾਮਸੀ ਭਗਤੀ ਨਾਰਾਇਣ ਵੱਲ ਨਹੀਂ, ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੱਧਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਤਾਮਸੀ ਚੋਤ੍ਤਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤਾਮਸੀ ਭਗਤੀ ਤਾਮਸ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਾ ਰਾਜਸ੍ਯਧਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾ ਮਧ੍ਯਾ ਰਾਜਸੀ ਮਤਾ
ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਰਾਜਸੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਮੱਧਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾ ਰਾਜਸ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਰਾਜਸੀ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯੋਪੇਤਃ ਸਾ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕ੍ਯਧਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉੱਚੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਭਗਤੀ ਸਤਵਿਕ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਂਯੁਤੋ ਭੂਯਃ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਮਧ੍ਯਮਾ ਤੁ ਸਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਭਗਤੀ, ਸਤਵਿਕ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਮੱਧਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤੀਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਾ ਸਾ ਤੁ ਉਤ੍ਤਮਾ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਭਗਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸਤਵਿਕ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਯਤ੍ਵੇਨ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਾ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਯਃ ਸਤਤਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤ੍ਤੇ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੁਮਤੇ ਸਾਵਧਾਨਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲ ਪ੍ਰਦਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਸਤਵਿਕ ਭਗਤੀ ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।