ਮੁਗ੍ਧਯਾ ਤਵ ਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਤੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਮੂੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਭਕ੍ਤਾਂ ਵੈ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤ ਹਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਃ ਕਾਮਤਪ੍ਤਾਯਾਃ ਕੁਮਾਰ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਸ਼ੁਭੇ
ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਕੁਆਰੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਚੰਗੀ।
ਸੁਭਗੇ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨ ਯੋषਿਤਃ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਨੀਤੀ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਮਤ੍ਤੋ ਰੂਪਾਧਿਕਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪਰਂ ਪੁਰੁषਲਂਪਟਾ
ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਵੱਲ ਲਲਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੋ ऽਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਭਾਵੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਤੇ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਾਪਾਦਯ ਯਥੇਚ੍ਛਂ ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਸੁੰਦਰੋ, ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੇ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਸਰਣ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਆਤ੍ਮਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵਥਾ ਦੇਯਃ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਸ੍ਯ ਹੇਤਵੇ
ਤੇਰਾ ਆਪ ਹੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲੇ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ।
ਤਤੋ ऽਹਂ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਵਚ੍ਮਿ ਪਰਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸੁਲੋਚਨੇ
ਇਸ ਲਈ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਹਿਂਸਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸਮਂ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਪਤਿਂ ਤਥਾਪਿ ਗਰ੍ਹੇਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਂ ਘਾਤਯੇ ਕਥਮ੍
ਪਰ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਸਕਦੀ ਜਾਂ ਮਾਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਕੇਚਿਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਟਵੋ ਧਰ੍ਮਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤ੍ਵਚਿਨ੍ਤਨੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਧਰਮ ਦੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸੋਚ ਵਿਚ ਚਤੁਰ ਹੋਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਕਿਞ੍ਚਿਦਤ੍ਰ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਕੁਝ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਵਤਾਰਗ੍ਰਹਣੇ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਨੇਕਧਾ
ਦਸ ਜਨਮ ਲੈਣ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਦੁਖ ਸਹਿਣਾ ਪਿਆ।
ਵਿਲਾਪਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਾਗਪਾਸ਼ਬਨ੍ਧਾਦਿਕਰ੍ਮਸੁ
ਸੱਪ ਦੀ ਫਾਹੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਾ ਕष੍ਟਮਿਤ੍ਯਸ੍ਰਦृਗਾਦਿਚੇष੍ਟਃ ਪਾਰ੍ਥੋਗ੍ਰਸਨਾਦਿਕਭृਤ੍ਯਕृਤ੍ਯਃ
ਹਾਏ, ਕਿੰਨਾ ਦੁਖਦਾਈ! ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਰਗਾ ਨੌਕਰ ਬਣ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਤ੍ਵਵਿਧ੍ਵਸਕਵੀਰ੍ਯਜਨ੍ਮਾ ਕਾਨੀਨਸਂਜ੍ਞੋ ऽਨੁਜਦਾਰਗਾਮੀ
ਕੁਆਰੀਪਣ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਨੀਨ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਧਿषੂ ਤਨਯਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਸੁਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਾਦਮृਤ੍ਯੁਭਾਕ੍
ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਸਿੱਧਾ ਵਸੁ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਮੌਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਧਾ ਯੋਗਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯੋਗ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਰੂਪ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨृਸਿਂਹੋ ऽਸੁਰਧ੍ਵਂਸੀ ਦੇਵਦੇਵਾਧਿਦੈਵਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਰਸਿੰਘ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਵਾਸਨਾਧ੍ਵਂਸੀ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਭਵਨਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰਕ ਲਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਹਾਰਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਦਿਕਰ੍ਮਕृਤ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਭ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਗ੍ਲਾਨਿਕਰੋ ਜਾਤਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨੁਰੋਧਤਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਪਰੋ ਨਾਰੋ ਨਰੋ ਨਰਹਿਤੋ ऽਮਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਬਾਹ੍ਯਾਰ੍ਥਸਂਯੁਕ੍ਤਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵੇਦੋਪਕਾਰ ਕृਤ੍
ਜੋ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯੇਨ ਲੋਕੋਪਕਾਰਾਰ੍ਥਂ ਵਾਸਿष੍ਠਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਦਾ ਉੱਤਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਰਚਿਆ,
ਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਮਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗੁਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਖੁਦ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਦੇ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸੀ,
ਯੋ ਦਮਿਤ੍ਵਾ ਵਿਭੁਰ੍ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਵਾਤਾਪਿਂ ਸਾਗਰਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵਿਂਧਿਆ, ਵਾਤਾਪੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ,
ਯੋ ਵਿਧਿਃ ਕਰ੍ਮਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦਿਵਨ੍ਦ੍ਯੋ ਮਾਨ੍ਯਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਜੋ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ,