ਕੁਮਾਰੀਸੇਵਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਪਾਪਂ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ।
ਤਵ ਦੋषੋ ਨ ਚੇਹਾਸ੍ਤਿ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਮਮੇਦृਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਲਿਖਿਆ ਸੀ।
ਵਿਧਿਯੋਗਾਦ੍ਭਵੇਦ੍ਭਰ੍ਤਾ ਵਿਧਿਯੋਗਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਤੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿਆਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਨਾ ਪ੍ਰੇਰ੍ਯਮਾਣਸ੍ਤੁ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧੈਨਾ ਵਿਹਿਤੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਬਣਾਏ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਘृਤਂ ਜਲਂ ਕੁਸ਼ਾਨਗ੍ਨਿਂ ਵਿਵਾਹਂ ਵਿਧਿਨਾ ਕੁਰੁ
ਘੀ, ਪਾਣੀ, ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯੈਵ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਵਿਵਾਹਃ ਸਫਲੋ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਆਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵृਤ੍ਤੇ ਹੋਮਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯੇ ਤੁ ਤਂ ਭਵਾਨ੍ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਹਵਨ ਦੀ ਰਸਮ ਮੁਕ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈਣਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਮਾਨਸੋ ਦਰ੍ਪਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸਤ੍ਵਰਂ ਹृਚ੍ਛਯਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤਮਾਨੇਤੁਂ ਬਹਿਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਆਉਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸਵ੍ਯਂ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਫੁਰਨ੍ਨੇਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਖਲਿਤਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਫੜਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਢਿਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਬਿਭ੍ਰਾਣਾਂ ਮਾਨੁषਂ ਰੂਪਂ ਸ੍ਵਾਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਿਤਂਬਿਨੀਮ੍
ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਪਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਿਣਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਾਪੀ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੇਹੜਾ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਈਰ੍ष੍ਯਾਕੋਪਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ
ਈਰਖਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਕਾਲੇਨ ਵੇਗਾਤ੍ਪਵਨੋ ਯਥੈਵ ਸਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮਨਰ੍ਥਯੁਕ੍ਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੇਮਤਲਬ ਬੋਲ ਕਹਿ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਪ੍ਰਾਹ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਮਮ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮਮਾਯਂ ਪਞ੍ਚਤਾਂ ਯਾਤੁ ਦਿਗਂਬਰਰਿਪੁਪ੍ਰਿਯ
ਇਹ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਓ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਨੰਗੇ ਫਿਰਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।
ਮੁਮੋਚ ਵਿਪੁਲਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਬਰਛੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ।
ਦਿਵ੍ਯਾਂਸ਼ੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਸ਼ਤਨਾਦਿਤਾ
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਰੂਹਾਨੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਹृਦਿ ਤਸ੍ਯ ਨਿਪਤ੍ਯਾਸੌ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਕਰਚ੍ਯੁਤਾ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਰੀ।
ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਭਰ੍ਤਾਰਂ ਵਿਪ੍ਰਹਸ੍ਤੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ
ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੋਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਂ ਹृष੍ਟਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਸ਼ੁਭਲੋਚਨਮ੍
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਭੋਗਾਨ੍ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਯੇ ਦਿਵ੍ਯਾ ਯੇ ਚ ਮਾਨੁषਾਃ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗੋ ਜੋ ਰੂਹਾਨੀ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਾਦਾਯ ਮੇ ਕਾਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਗੁਹਾਂ ਮੁਦਾ
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ।
ਕੁਚਾਭ੍ਯਾਮੁਨ੍ਨਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਾ ਮਦ੍ਭਰ੍ਤਾਰਮਪੀਡਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਤਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੁੰਭ ਲਿਆ।
ਇਯਂ ਤੇਨਾਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗੀ ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੀ ਕਾਞ੍ਚਨਪ੍ਰਭਾ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਲਾਲ ਹੋਠ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸੀਮਾਂ ਨ ਲਙ੍ਘਨ੍ਤਿ ਪਾਤਕਾਨਿ ਹ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਯਾ ਗृਹਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੇਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੂਤਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾ ਗृਹਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਨਯ ਸੁਲੋਚਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾ।
ਮਯਾ ਸਹ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਵਿਕ੍ਰੀਣੀਹਿ ਨਿਜੇਚ੍ਛਯਾ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚ ਲੈ।