ਸਂਧ੍ਯਾਵਲੀਤਿ ਸਂਬੋਧ੍ਯ ਸਖੀਮਧ੍ਯਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਪਤ੍ਨੀ ਚ ਕੈਣ੍ਡਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੁਭਾ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੈਣਡਿਨਯ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਜਨਨ੍ਯਾ ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਪਿਤੁਰਿष੍ਟਤਮਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਕੁਲੀਨਾਯ ਸਰੂਪਾਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਂਗਰਹਿਤਾਯ ਚ
ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪੁਰਖੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇਣਾਪਿ ਮੇ ਦਤ੍ਤਂ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯਾਯੁਤਂ ਪੁਰਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਗੋਮਹਿष੍ਯਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਮੈਂ ਗਾਂ, ਮਹਿਸ, ਹੋਰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਕਾਲੇਨ ਪਞ੍ਚਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਭਰ੍ਤਾਞ੍ਜਲਿਂ ਦਤ੍ਵਾ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਥਾਕਰੋਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਵਾਇਆ।
ਗਤਃ ਕੌਤੁਕਭਾਵੇਨਹृਚ੍ਛਯੇਨ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਉਹ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ੍ਯਾਂ ਨृਪਗृਹੇ ਦृष੍ਟਾਸ੍ਤੇਨ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਗृਹੇ ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ ਪਤਿਃ
ਮੇਰਾ ਮੂਰਖ ਪਤੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਵਰ੍षਤ੍ਰਯੇ ਗਤੇ ਦੇਵਿ ਨਿਸ੍ਵੋ ਜਾਤਃ ਪਤਿਰ੍ਮਮ
ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਨਿਕੰਮਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਨ੍ਮਯਾ ਨਹਿ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਸਨਿਨੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪਿਤृਗृਹੇ ਵਿਤ੍ਤਂ ਭृਤ੍ਯਾਦਿਕਮਸ਼ੇषਤਃ
ਫਿਰ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਧਨ, ਨੌਕਰ ਆਦਿ,
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਧਾਨ੍ਯਾਦਿਕਂ ਯਚ੍ਚ ਸਭਾਣ੍ਡਂ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
ਖੇਤ, ਅਨਾਜ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਵੀ,
ਨਾਵਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਵਿਵੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰ੍ਮਹੋਦਧੇਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਨੌਕਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਭੇ ਸਮੁਦ੍ਰਜਾਤਾਨਿ ਜੀਵਚੇष੍ਠਾਙ੍ਕਿਤਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਸੁਭਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ।
ਗਤਾ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਨਾਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਉਥੇ, ਨੌਕਾ ਟੁੱਟ ਗਈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ 'ਤੇ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਰ ਗਏ।
ਵਾਯੁਨਾ ਨੀਯਮਾਨੋ ऽਸੌ ਪ੍ਰਾਚੀਨੇਨ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਬਹੁਨਿਰ੍ ਝਰਣੋਪੇਤਂ ਬਹੁਪਕ੍ਸ਼ਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੰਛੀ ਸਨ।
ਉਲ੍ਲਿਖਨ੍ਤਂ ਹਿ ਸ਼ਿਖਰੈਃ ਖਮਧ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ।
ਆਰੁਰੋਹ ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਤ੍ਤਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਸੁਲੋਚਨੇ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਤਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਲੋਕਯਤ੍
ਫਿਰ ਖਾਣ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਲੱਭਣ ਲਈ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸਾਲਮੇਕਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਚੈਨ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਸਾਲ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਧਸ੍ਤਾਤ੍ਸ ਸੁष੍ਵਾਪ ਸ੍ਵੋਤ੍ਤਰੀਯਂ ਪ੍ਰਸਾਰ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਉਪਰਲਾ ਕਪੜਾ ਪਸਾਰ ਕੇ ਸੁੱਤ ਗਿਆ।
ਤਾਵਤ੍ਸੁਪ੍ਤੋ ऽਤਿਖਿਨ੍ਨੋ ऽਸੌ ਯਾਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਤਾਂ ਗਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਥੱਕ ਕੇ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਤਕ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਅਭ੍ਯਗਾਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਘੋਰੋ ਗਰ੍ਜਮਾਨੋ ਯਥਾ ਘਨਃ
ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਭਾਂ ਕਾਸ਼ੀਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਰਤ੍ਨਾਵਲੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਤਨਾਵਲੀ ਸੀ।
ਪਤਿਕਾਮਾ ਕੁਮਾਰੀ ਸਾ ਨਾਵਿਨ੍ਦਤ੍ਸਦृਸ਼ਂ ਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਕੁਵਾਰੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ, ਆਪਣਾ ਜੋੜੀਦਾਰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੀ।
ਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਤੁ ਚਿਨ੍ਤਾਵਿष੍ਟੋ ਹ੍ਯਹਰ੍ਨ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਨ ਰਾਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹਿੰਦਾ।