ਤਤਸ਼੍ਛੁਛੁਨ੍ਦਰੀ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਭਾਰਤੇ
ਫਿਰ ਚੁਚੁੰਦਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ।
ਭਰ੍ਤੁਰਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਾ ਵਿਤ੍ਤੇਂ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਂ ਨ ਯਚ੍ਛਤਿ
ਪਰ ਜੋ ਔਰਤ ਪਤੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮੌਜੂਦ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ—
ਕ੍ਰਿਮਿਯੋਨਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਕਾष੍ਠੀਲਾ ਜਾਯਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਲੱਕੜ ਦੀ ਕੀੜੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਨਾਥ ਹਿ ਕਾष੍ਠਂ ਪਾਟਯਤੇ ਚਿਰਮ੍
ਅੱਗ ਜਦੋਂ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚੀਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਾष੍ਠਂ ਪਾਟਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮੀਪਮਗਮਂ ਤਦਾ
ਜਦ ਲੱਕੜ ਚੀਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ।
ਨਵਨੀਤਨਿਭਂ ਦੇਹਂ ਬਿਭ੍ਰਾਣਾ ਚਾਞ੍ਜਨਤ੍ਵਿषਮ੍
ਉਹ ਨਵੀਂ ਮੱਖਣ ਵਰਗਾ ਸਰੀਰ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਅੰਜਨ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਤਿਤਾਂ ਭੂਮੌ ਹਨ੍ਤੁਂ ਧ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਗਿੱਧ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆ ਗਿਆ।
ਤਾਵਨ੍ਨਿਵਾਰਿਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਮਯਾ ਲੋष੍ਟੇਨ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡਿੱਡ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸਕ੍ਸ਼ਤਾ ਤੁਣ੍ਡਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਾ ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਪਲਾਯਿਤੁਮ੍
ਗਿੱਧ ਦੀ ਚੋਚ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਭੱਜ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਸਿਕ੍ਤਾ ਕਿਞ੍ਚਿਜ੍ਜਲੈਨੈਵ ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਸ੍ਥ੍ਯਮੁਪਾਗਤਾ
ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਲ ਛਿੜਕਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੜ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ।
ਸਂਧ੍ਯਾਵਲੀਤਿ ਸਂਬੋਧ੍ਯ ਸਖੀਮਧ੍ਯਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਪਤ੍ਨੀ ਚ ਕੈਣ੍ਡਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੁਭਾ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕੈਣਡਿਨਯ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਜਨਨ੍ਯਾ ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਪਿਤੁਰਿष੍ਟਤਮਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਕੁਲੀਨਾਯ ਸਰੂਪਾਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਂਗਰਹਿਤਾਯ ਚ
ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪੁਰਖੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੇਣਾਪਿ ਮੇ ਦਤ੍ਤਂ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯਾਯੁਤਂ ਪੁਰਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਗੋਮਹਿष੍ਯਾਦਿਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਮੈਂ ਗਾਂ, ਮਹਿਸ, ਹੋਰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਕਾਲੇਨ ਪਞ੍ਚਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਭਰ੍ਤਾਞ੍ਜਲਿਂ ਦਤ੍ਵਾ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਥਾਕਰੋਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਵਾਇਆ।
ਗਤਃ ਕੌਤੁਕਭਾਵੇਨਹृਚ੍ਛਯੇਨ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ
ਉਹ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ੍ਯਾਂ ਨृਪਗृਹੇ ਦृष੍ਟਾਸ੍ਤੇਨ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਗृਹੇ ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ ਪਤਿਃ
ਮੇਰਾ ਮੂਰਖ ਪਤੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਵਰ੍षਤ੍ਰਯੇ ਗਤੇ ਦੇਵਿ ਨਿਸ੍ਵੋ ਜਾਤਃ ਪਤਿਰ੍ਮਮ
ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਨਿਕੰਮਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਨ੍ਮਯਾ ਨਹਿ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਸਨਿਨੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪਿਤृਗृਹੇ ਵਿਤ੍ਤਂ ਭृਤ੍ਯਾਦਿਕਮਸ਼ੇषਤਃ
ਫਿਰ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਧਨ, ਨੌਕਰ ਆਦਿ,
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਧਾਨ੍ਯਾਦਿਕਂ ਯਚ੍ਚ ਸਭਾਣ੍ਡਂ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
ਖੇਤ, ਅਨਾਜ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਵੀ,
ਨਾਵਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਵਿਵੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰ੍ਮਹੋਦਧੇਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਨੌਕਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਭੇ ਸਮੁਦ੍ਰਜਾਤਾਨਿ ਜੀਵਚੇष੍ਠਾਙ੍ਕਿਤਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਸੁਭਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ।
ਗਤਾ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਨਾਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਉਥੇ, ਨੌਕਾ ਟੁੱਟ ਗਈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ 'ਤੇ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਰ ਗਏ।
ਵਾਯੁਨਾ ਨੀਯਮਾਨੋ ऽਸੌ ਪ੍ਰਾਚੀਨੇਨ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਗਿਆ।
ਬਹੁਨਿਰ੍ ਝਰਣੋਪੇਤਂ ਬਹੁਪਕ੍ਸ਼ਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੰਛੀ ਸਨ।