ਯਦ੍ਦੇਯਂ ਤਦ੍ਦਦਾਤ੍ਯੇष ਹ੍ਯਦੇਯਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸ੍ਵ ਮਾ
ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੇਗਾ; ਪਰ ਜੋ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਨਾ ਮੰਗ।
ਨ ਭੁਕ੍ਤਂ ਯੇਨ ਸੁਭਗੇ ਸ਼ੈਸ਼ਵੇ ऽਪਿ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਉਸਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਕਦੇ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਕਾਮਂ ਵਰਯ ਵਾਮੋਰੁਵਰਮਨ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਮਨ੍ਯਸੇ ਯਦਿ ਮਾਂ ਦੇਵਿ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਵਿਰੋਹਿਣੀਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਧਰਮਾਂਗਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝਦੀ ਹੈਂ,
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸਮੇਤਂ ਹਿ ਸਸਰਿਦ੍ਵਨਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਨਦੀਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ,
ਭਰ੍ਤੁਰਰ੍ਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ ਜਾ।
ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਪਾਪਾ ਸਾ ਨਾਰੀ ਨਿਰਯੇ ਵਸੇਤ੍
ਜੋ ਪਾਪੀ ਔਰਤ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸੂਕਰੀਂ ਯੋਨਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਣ੍ਡਾਲੀਂ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸੂਰ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਚੰਡਾਲ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਵਾਰਿਤਾਸਿ ਵਾਮੋਰੁ ਸਖੀਭਾਵੇਨ ਸੁਂਦਰਿ
ਤੇਰੇ ਨੂੰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸਖਿਸਂਸ੍ਥਾਯਾਸ੍ਤਵ ਪਦ੍ਮਨਿਭਾਨਨੇ
ਕੰਵਰ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਹਾਲਤ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ?
ਉਵਾਚ ਕਨਕਾਭਾਂ ਤਾਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਖਿਆ।
ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਯ੍ਯਤ੍ਤੁ ਗੀਯਤੇ ਨਾਰਦਾਦਿਭਿਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਪਰਂ ਦੇਵਿ ਮਰਣਾਦਧਿਕਂ ਤਵ
ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕਸ੍ਯੇष੍ਟਮਾਤ੍ਮਹਨਨਂ ਕਸ੍ਯੇष੍ਟਂ ਵਿषਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਕੌਣ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸਿਂਹਾਭਿਗਮਨਂ ਸਮੁਦ੍ਰਤਰਣਂ ਤਥਾ
ਬਾਘਾਂ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਵੀ,
ਅਪਥ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਲੋਕੇ ਤਥਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣਾ, ਜਾਂ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣਾ,
ਛੇਦਨਂ ਤृਣਕਾष੍ਠਾਨਾਂ ਲੋष੍ਟਾਨਾਮਵਮਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਘਾਹ ਤੇ ਲੱਕੜ ਕੱਟਣਾ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡੱਲੇ ਕੁਟਣਾ,
ਦੈਵਾਵਿष੍ਟੋ ਵਰਾਰੋਹੇ ਨਰਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਹਰ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰਕਾਰ੍ਹੇ ਨਰੋ ਦੇਵਿ ਕਰੋਤ੍ਯਸ਼ੁਭਕਰ੍ਮ ਤਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਲਈ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਦੇਵੀ, ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਦृਸ਼ੇਨ ਹਿ ਭਾਵੇਨ ਯੋਨੌ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਿਸ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਔਰਤ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿਚ ਬੀਜ ਛੱਡਦਾ ਹੈ,
ਸਾਹਂ ਵਿਵਾਦਭਾਵੇਨ ਰਾਜ੍ਞੋ ਰੁਕ੍ਮਾਙ੍ਗਦਸ੍ਯ ਹਿ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਨ ਨਾਲ,
ਦੁष੍ਟਭਾਵਾ ਤਥਾ ਜਾਤਾ ਕਰ੍ਤ੍ਰੀ ਦੁष੍ਟਂ ਨृਪਸ੍ਯ ਤੁ
ਮੈਂ ਮੰਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਲਈ ਮੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤਤ੍ਕਾਲਭਾਵਨਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਤਦ੍ਭਾਵੋ ਜਾਯਤੇ ਸੁਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬੱਚਾ ਉਸੀ ਹਾਲਤ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚ ਵ੍ਰੀਡਾ ਨ ਚ ਸ੍ਨੇਹੋ ਨ ਧਰ੍ਮੋ ਦੇਵਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਨਾਂ ਲਾਜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾਂ ਪਿਆਰ, ਨਾਂ ਹੀ ਧਰਮ, ਹੇ ਦੇਵੀ।
ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਯਥਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਂ ਭਾਵਮਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਪਹਂ ਵਾਚ੍ਯਕਰਂ ਮਮਾਪਿ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਨਸਾਪਿ ਭੀਰੁ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਮੈਂ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।
ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਯਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵੇ ਗਤਿਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਮਮ ਧਿਗ੍ਵਿਵਾਦਃ
ਜੇ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਝਗੜੇ 'ਤੇ ਲਾਨਤ।
ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਂਬ੍ਯ ਤਾਂ ਤਨ੍ਵੀਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਬ੍ਰੂਹੀਤ੍ਯਚੋਦਯਤ੍
ਹੌਸਲਾ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਪਤਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਬੋਲ, ਬੋਲ।'
ਭਰ੍ਤੁਰਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਯਨਾਸ਼ੇ ਨ ਮੇ ਵ੍ਯਥਾ
ਪਤੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੇ ਉਹ ਕੁਝ ਕਰੇ, ਰਾਜ ਦੀ ਹਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ।
ਸਮृਦ੍ਧਾਯਾਃ ਸਪਾਪਾਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਹ੍ਯਧੋਗਤਿਃ
ਉਸ ਧਨਵਾਨ ਪਰ ਪਾਪੀ ਔਰਤ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੱਲੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।