ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਤਦਾ ਯਾਸ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਮਯਾ ਤਵ
ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਮੈਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਉਪਧਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ੍ਵਕਂ ਬਾਹੁਂ ਨ ਤੇ ਯੁਧਿ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬਾਂਹ ਹੀ ਆਪਣਾ ਤਕੀਆ ਬਣਾਵਾਂਗੀ, ਤੇਰਾ ਨਹੀਂ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੇष੍ਵਪਿ ਨ ਦृਸ਼੍ਯੇਤ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮਲੋਪਕਃ
ਪਰਦੇਸੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਹ੍ਯੁਦਤਿष੍ਠਤ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਔਰਤ ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਖੜੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਸਾ ਤਦਾ ਤਨ੍ਵੀ ਭੂਸੁਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਨਾਜੁਕ ਜਿਹੀ ਔਰਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਰ ਪਈ।
ਵਰਂ ਨੀਲਾਂਬਰਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਚ੍ਯੁਤਸ੍ਯ ਹਿ
ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲੋਂ ਨੀਲਾ ਕੱਪੜਾ ਛੂਹਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਗੌਤਮਾਦਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਗृਹਾਦ੍ਬ੍ਰਹਿਃ
ਗੌਤਮ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਇਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਮਾਨਸੋਦ੍ਭਵਾ
ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਬੋਲ ਚੀਕਦੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਸੀ, ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ।
ਅਟਿਤ੍ਵਾ ਸਕਲਾਮੁਰ੍ਵੀਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਭੂषਣਃ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰ ਕੇ, ਧਰਮ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਆ ਗਿਆ।
ਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ऽਸੌ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਪਿਤृਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਹ ਆਵਾਜ਼, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚੀ।
ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦੋ ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਃ ਰੁਕ੍ਮਾਗਦਸੁਤਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਧਰਮਾਂਗਦ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ,
ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ਨਨਾਮ ਵਿਹਿਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਮੁੜ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਰਸਾ ਮਾਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਰਾਜਨ੍ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋੜੇ ਹੱਥ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਏਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਹਿਤਾ ਕ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਧੁਨਾ
ਮਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ?
ਪਿਤਾ ਤਵਾਨृਤੀ ਪੁਤ੍ਰ ਕਰੋ ਯੇਨ ਵृਥਾ ਕृਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਝੂਠਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧ੍ਵਜਾਙ੍ਕੁਸ਼ਾਙ੍ਕਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਕਨਕਾਙ੍ਗਦਃ
ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਝੰਡਾ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਰੁਕ੍ਮਾਙ੍ਗਦੇਨ ਤੇ ਪਿਤ੍ਰਾ ਨ ਚਾਹਂ ਵਸ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਮਾ ਕੋਪਂ ਕੁਰੁ ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤਸ੍ਵ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਮਾਂ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ।
ਕृਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਸੁਰਾਧਿਪਃ
ਵਿਆਹ ਹੋ ਚੁਕਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਸਾਖੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ।
ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਮੇ ਦੇਯਂ ਤਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਧਾਨਿਰ੍ਨ ਯਾਚੇ ਤਨ੍ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ।
ਤਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰ ਸ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮੈਂ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਯਾਚਿਤਃ ਸੁਖਹੇਤੋਸ੍ਤੁ ਮਯਾ ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਸੁਖ ਲਈ ਮੈਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਤਃ ਸੋ ऽਦ੍ਯਾਨृਤੇ ਘੋਰੇ ਸੁਰਾਪਾਨਸਮੇ ਵਿਭੁਃ
ਅੱਜ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਡਰਾਉਣੇ ਝੂਠ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਯਂ ਜਨਕਂ ਤਵਾਧਮਂ ਨੈਵ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਮੇ ਭਵਿਤਾ ਹਿ ਤੇਨ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਟੀਆ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਮਯਿ ਜੀਵਤਿ ਤਾਤੋ ਮੇ ਨ ਭਵੇਦਨृਤੀ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਮੇ ਨਾਨृਤਂ ਦੇਵਿ ਪੂਰ੍ਵਮੁਕ੍ਤਂ ਕਦਾਚਨ
ਹੇ ਮਹਿਲਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਲੋਕਾਃ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਿਜृਂਭਤੇ ਯਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਚ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭੂਪਤੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧੇ ਕਥਮ੍
ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲ, ਜੇ ਸੁਣੇ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨ ਲਵਾਂ?