ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮਾਰ੍ਗਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋ,
ਵਿਮਾਰ੍ਗਗਾਮਿਨਾਂ ਚੈਤਨ੍ਮਤਂ ਨ ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਪਰ ਜੋ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਮਤ ਸਾਤਵਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ृਣੁਤ ਵੈष੍ਣਵਾ ਚਾਰਲਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਹੁਣ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਚਲਣ ਸੰਬੰਧੀ ਬਚਨ ਸੁਣੋ।
ਏਕਾ ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖ ਤੇ, ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕ੍ਰੀਡੇਨ੍ਨਾਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਧਰਿਵਾਸਰੇ
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਨਾ ਤਾਂ ਜੂਆ ਖੇਡੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਖਾਏ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਭੋਜਨਂ ਚ ਪਤਨਸ੍ਯੈਵ ਕਾਰਣਮ੍
ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਪਤਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਕੋ ਹਿ ਸਂਚੇष੍ਟਮਾਨਸ੍ਤੁ ਭੁਨਕ੍ਤਿ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ?
ਉਤ੍ਤਰਾਸ਼ਾਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣੈਃ
ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਪੰਡਤਾਂ ਵੱਲੋਂ,
ਨੋਪਕ੍ਸ਼ੀਣਸ਼ਰੀਰੋ ऽਹਂ ਨਾਮਯਾਵੀ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਾ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਠੱਗ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਭੂषਣਸਂਜ੍ਞੇਨ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੇ ਧਰਾਤਲੇ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਗਹਣੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵੈष੍ਣਵਵ੍ਰਤਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਪੰਡਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ,
ਅਸਂਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯੇ ਦਦ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬਿਨਾ ਜਾਂਚੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੇਣ,
ਦੇਵੋ ਵਾ ਦਾਨਵੋ ਵਾਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ, ਦੈਤ ਹੋਵੇ, ਗੰਧਰਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਖਸ਼ ਹੋਵੇ,
ਹਰਿਰ੍ਵਾਪਿ ਹਰੋ ਵਾਪਿ ਮੋਹਿਨੀਜਨਕੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਹਰੀ ਹੋਵੇ, ਹਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,
ਯੋ ਹਿ ਰੁਕ੍ਮਾਙ੍ਗਦੋ ਰਾਜਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਭੂਤਲੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇਓ, ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਰਚਾ ਹੈ।
ਦ੍ਯੁਪਤੇਃ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਤੇਜੋ ਹਿਮਵਾਨ੍ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਚਮਕ ਘਟਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਵੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਨ ਤ੍ਯਜੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵ੍ਰਤਮੇਕਾਦਸ਼ੀਦਿਨੇ
ਪਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣਾ ਵ੍ਰਤ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਪਰੇषੁ ਵਾਪਿ ਯੇ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਰੁਕ੍ਮਵਿਭੂषਣਸ੍ਯ
ਪਿੰਡਾਂ, ਦੇਸ਼ਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਜਿਹੜੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—
ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ ਸਰ੍ਵਮਖਪ੍ਰਧਾਨੇ ਪਾਪਾਪਹੇ ਧਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨੇ ਚ
ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਏਂਵਵਿਧੇ ਪ੍ਰੋਦ੍ਗਤ ਏਵ ਸ਼ਬ੍ਦੇ ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਿ ਭੋਕ੍ਤਾ ਵृਜਿਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਐਸਾ ਪਾਪ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ—
ਉਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਜਤੁਰ੍ਨਿਕृਨ੍ਤਤਿ ਪ੍ਰਾਣਭਯਾਚ੍ਚ ਪਾਪਾਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੀਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਖੁਦ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ।
ਵृਥਾ ਹਿ ਸੂਤਾ ਮਮ ਸਾ ਜਨਿਤ੍ਰੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦ੍ਵਿਜਪਿਤृਦੇਵਾਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਬਣੀ; ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਤੇਨ ਜਾਤੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ ਹਿ ਦਦਾਤਿ ਹਰ੍षਂ ਰਿਪੁਸੁਂਦਰੀਣਾਮ੍
ਉਸ ਮੰਦ-ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਨ ਮਨ੍ਯਤੇ ਵੇਦਪੁਰਾਣਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨਨ੍ਤੇ ਪੁਰੀਂ ਯਾਤਿ ਦਿਨੇਸ਼ਸੂਨੋਃ
ਉਹ ਨਾ ਵੇਦ, ਨਾ ਪੁਰਾਣ, ਨਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾ ਨ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਚ ਤਤ੍ਪੁਰਾਣਂ ਨ ਚਾਪਿ ਸਨ੍ਤਃ ਸ੍ਮृਤਯੋ ਨ ਚ ਸ੍ਯੁਃ
ਨਾ ਵੇਦ ਹਨ, ਨਾ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਨਾ ਉਹ ਪੁਰਾਣ, ਨਾ ਹੀ ਸੰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਤੇਨਾਪਿ ਨ ਚਾਸ੍ਤਿ ਤृਪ੍ਤਿਃ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ ਤੁ
ਉਸ ਸ੍ਰਾਧ ਨਾਲ ਵੀ ਕੋਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਪਿਤਾ ਲਈ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਰਤੇਨ ਯਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪਦਪ੍ਰਦੇਨ ਸਾਕਂ ਕ੍ਸ਼ਯਾਹੇਨ ਵਦਨ੍ਤੁ ਮੂਢਾਃ
ਮੂਰਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪਰ੍ਯਭਾषਤ੍
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਧਰ੍ਮਬਾਹ੍ਯੋ ਹਿ ਪੁਰੁषਃ ਪਾਂਸ਼ੁਨਾ ਤੁਲ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਮਮਾਰ੍ਪਿਤਃ ਪਾਣਿਰ੍ਵਰਾਯ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਤੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਪਤੀ ਵਾਸਤੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।